Logo Przewdonik Katolicki

Muzeum Diecezjalne we Włocławku (2)

Krystyna Kotula
Fot.

Trudno wyliczyć ekspozycje, dla których stworzenia czerpano z zasobu kościelnych zbiorów, nie można jednak pominąć najważniejszych: Portret szlachty Kujaw i ziemi dobrzyńskiej XVII-XVIII w. (1995 r.), Rzeźba gotycka na Kujawach i ziemi dobrzyńskiej (1998) czy wystawy Święci w tradycji ludowej (2003). Bez skarbów diecezji włocławskiej nie obyły...

Trudno wyliczyć ekspozycje, dla których stworzenia czerpano z zasobu kościelnych zbiorów, nie można jednak pominąć najważniejszych: „Portret szlachty Kujaw i ziemi dobrzyńskiej XVII-XVIII w.” (1995 r.), „Rzeźba gotycka na Kujawach i ziemi dobrzyńskiej” (1998) czy wystawy „Święci w tradycji ludowej” (2003). Bez skarbów diecezji włocławskiej nie obyły się też ważne ogólnopolskie wystawy sztuki sakralnej w Zamku Królewskim w Warszawie w 2000 r. czy złotnictwa augsburskiego w Muzeum Narodowym w Krakowie w roku 2004.

Ekspozycje potwierdziły wyjątkowość i bogactwo różnorodnych dóbr kultury w diecezji włocławskiej. Niektóre cenne zabytki – te ocalone w czasie wojen i zaborów przez kler i społeczności parafialne – domagały się lepszego zabezpieczenia, konserwacji, udostępnienia, dlatego od początku lat dziewięćdziesiątych XX w. czyniono starania, by reaktywować muzeum diecezjalne. Pierwsze projekty zbiegły się w czasie z dość intensywnym organizowaniem muzealnych placówek w całym kraju. Przypomnę, że w latach 1970-88 reaktywowano muzea diecezjalne w Warszawie i Łodzi, przeniesiono do nowej siedziby muzeum w Pelplinie. W latach 90. otworzono długo oczekiwane muzea archidiecezjalne w Gnieźnie (1991) i Krakowie (1994). Na tle ich historii, a także na tle dziejów utworzonych jeszcze w końcu XIX i na początku XX w. muzeów (Tarnów – 1888, Poznań – 1893, Sandomierz XIX/XX w., Płock 1903), Muzeum Diecezjalne we Włocławku może szczycić się najstarszą metryką.
Specyfika muzeów diecezjalnych polega na gromadzeniu zbiorów pochodzących z darów i przede wszystkim na tym, że w większości zabytki te mają znaczenie w podwójnym wymiarze: przedmiotów pełniących rolę użytkową w liturgii, przedmiotów kultu i jednocześnie dzieł sztuki. Organizatorzy ekspozycji mogą zastosować różne rozwiązania. Mogą ułożyć wystawy typologicznie, pokazując obiekty służące do sprawowania kultu takie jak argentaria, paramenty, księgi liturgiczne, obiekty służące kultowi w kościele i kultowi prywatnemu – obrazy i rzeźby czy służące funkcji komemoratywnej – epitafia, portrety trumienne. Mogą też w układzie wystaw stałych podzielić zabytki tak, by ilustrowały poszczególne epoki. Pierwszy wariant służy ukazaniu różnorodności, ilustruje różnice między szkołami artystycznymi i warsztatami, pozwala uchwycić ciągi typologiczne i daje możliwość zaakcentowania dzieł najwybitniejszych. Drugi wariant wprowadza widza w klimat epoki, ułatwia poznanie najważniejszych cech i znamion poszczególnych stylów czy najpopularniejszych tematów ikonograficznych gotyku, renesansu, baroku.
Otwarte Muzeum Diecezjalne we Włocławku zostało usytuowane na parterze zabytkowego budynku. Zachowano w nim pierwotne podziały wnętrz, zmieniono kolorystykę ścian, posadzki i oświetlenie. Eksponaty – zdeponowane przez parafie, Pałac Biskupi, seminarium duchowne, zostały rozmieszczone w ośmiu salach i w korytarzu. Dyrektor muzeum ks. Piotr Sierzchała – autor koncepcji merytorycznej, wystroju i aranżacji wnętrz – utworzył w salach ekspozycje ilustrujące epoki, nie eliminując elementów prezentacji typologicznej. W sali gotyckiej umieścił rzeźby, obrazy i wyjątkowe złotnictwo. Jest tam m.in. najwyższa w Polsce monstrancja gotycka z poł. XV w., pochodząca z kościoła parafialnego w Szadku. W sali barokowej znalazło się wspaniałe malarstwo europejskie, m.in. płótno caravaggionisty z pocz. XVII w. pt. „Chrystus z niewiernym Tomaszem” i wyjątkowy komplet kameryzowanych naczyń liturgicznych z pracowni augsburskiej z XVII w., pochodzący z kościoła parafialnego w Lubrańcu. W sali poświęconej księdze znalazł się Mszał bp. Hieronima Rozdrażewskiego z 1590 r. i portrety biskupów M. Łubieńskiego i H. Rozrażewskiego. (cdn.)

Komentarze

Zostaw wiadomość

 Security code

Komentarze - Facebook

Ta strona używa cookies. Korzystając ze strony, wyrażasz zgodę na używanie cookies, zgodnie z aktualnymi ustawieniami przeglądarki