"Dyrektorium Duszpasterstwa Rodzin" w służbie małżeństwa i rodziny (2)

Przygotowanie bliższe odnosi się do młodzieży ponadgimnazjalnej. Ma to być dla niej rodzaj katechumenatu przed narzeczeństwem i przed zawarciem małżeństwa, realizowany przez roczną parafialną katechezę przedmałżeńską, obejmującą co najmniej 25 spotkań katechetycznych. Zatem niezależnie od katechizacji w szkole, duszpasterze mają obowiązek wprowadzenia takiej katechezy w swoich parafiach, a jej ukończenie, potwierdzone zaświadczeniem, będzie wymagane do zawarcia małżeństwa sakramentalnego. Jeżeli z powodu poważnych racji takie przygotowanie byłoby niemożliwe, wtedy należy podjąć i odbyć katechizację przedmałżeńską w formie dziesięciu spotkań katechetycznych (dotychczasowego "kursu przedmałżeńskiego"). W duszpasterstwach akademickich "Dyrektorium" zaleca prowadzenie rocznego studium przedmałżeńskiego. Studium takie ma zastępować roczną katechezę przedmałżeńską w parafii.

Jeżeli chodzi o przygotowanie bezpośrednie, to obejmuje ono spotkanie z duszpasterzem w kancelarii parafialnej (przynajmniej na trzy miesiące przed ślubem), odbycie trzech katechez przedślubnych z zakresu teologii małżeństwa, etyki życia małżeńskiego i liturgii sakramentu małżeństwa oraz trzech spotkań w poradni życia rodzinnego, przystąpienie do spowiedzi przedślubnej oraz przeprowadzenie rozmowy z duszpasterzem sprawdzającej wiedzę religijną narzeczonych .

W rozdziale trzecim, zatytułowanym "Poradnictwo rodzinne i pomoc rodzinie", znajdujemy treści wzywające i zachęcające do pomocy małżeństwu i rodzinie (nr 37-50). "Dyrektorium" wzywa duszpasterzy: "Wobec narastających zagrożeń małżeństwa i rodziny oraz wobec coraz trudniejszych wyzwań stojących przed rodzinami, należy organizować pomoc rodzinom w odpowiednio szerokim zakresie". Jedną z takich form pomocy narzeczonym, małżonkom i rodzinom ma być kompetentne poradnictwo rodzinne, łączące fachowość doradców z ich osobistym świadectwem życia Ewangelią. "Dyrektorium" wzywa proboszczów do powoływania i prowadzenia w parafiach parafialnych poradni rodzinnych, poradni specjalistycznych, telefonów zaufania, jak też zachęca do wspierania samotnych matek, rodzin bezdzietnych (organizowanie katolickich ośrodków adopcyjno-opiekuńczych), czy wreszcie prosi o pomoc materialną rodzinom, a zwłaszcza dzieciom (zakładanie świetlic dla dzieci).

Po bardzo ważnym okresie przygotowania do zawarcia małżeństwa i okazywaniu pomocy rodzinom zaczyna się zasadnicze duszpasterstwo rodzin. Stąd rozdział czwarty "Dyrektorium" podejmuje kwestie związane z formacją rodzin do zadań apostolskich (nr 51-65). Chodzi tutaj o formację stałą rodzin. Rodzina usiłująca żyć wiarą, trwać przy Chrystusie i w Kościele, dbająca o swój rozwój i bezpieczeństwo wśród współczesnych zagrożeń, powinna znać wysiłki, jakie czyni Kościół, diecezja i parafia dla jej dobra. Powinna następnie otworzyć się na te działania i usiłować z nich skorzystać. "Dyrektorium" omawia tę problematykę w dwóch aspektach:

1. Rodzina ewangelizowana, gdzie mówi o znaczeniu Słowa Bożego w życiu rodziny, roli sakramentu pokuty i pojednania, otwarciu na zjednoczenie z Chrystusem, roku liturgicznym i jego wpływie na rodzinę, znaczeniu wizyty duszpasterskiej (kolędy), rocznic ślubu, narodzin i chrztu dzieci, zgonu bliskich oraz spędzaniu czasu wolnego.

2. Rodzina ewangelizująca, gdzie jest ona podmiotem duszpasterstwa; dlatego ważna jest postawa rodziny wobec swoich dzieci, starszych i chorych oraz innych rodzin, jak też podkreśla znaczenie ewangelizacyjnej obecności rodziców w szkole.