Przebodźcowani i zmęczeni (nie) oczekujemy świąt

Jak sądzę, wielu Czytelników ma podobne doświadczenie. Ma je również nasza autorka, Angelika Szelągowska-Mironiuk, która zauważa, że krótkotrwałe przebodźcowanie byłoby jeszcze do zniesienia, ale trwające przez cały grudzień, a i część listopada, wpływa wyjątkowo negatywnie na nasz układ nerwowy, począwszy od zwykłej nerwowości, przez zaburzenia koncentracji, obniżenie nastroju, poczucie zmęczenia, a nawet po obniżenie odporności organizmu.

Zwykle utyskujemy, że komercja ukradła nam święta niczym filmowy Grinch. Denerwujemy się, że od listopada jesteśmy katowani kolędami, choć przecież jeszcze dobrze nie zaczął się Adwent, ze swoją dynamiką i pięknymi pieśniami, wyrażającymi nasze czuwanie i oczekiwanie na przyjście Pana. Zżymamy się na wszechobecne choinki, świąteczny wystrój, sączące się z głośników christmas songi. Skoro jesteśmy duchowo-cielesnymi istotami, cały ten komercyjny klimat nie tylko okrada nas duchowo, ale także przebodźcowuje, co sprawia, że być może trudno nam będzie docenić zapach choinki w wigilię Bożego Narodzenia, śpiew kolęd podczas pasterki czy inne elementy tradycji świątecznej.

Nie ma jednak sensu utyskiwać na otaczającą nas rzeczywistość, bo od narzekania nic się nie zmieni. Tej rzeczywistości, nie oszukujmy się, nie zmienimy. A w każdym razie nie da się tego zrobić szybko. Co więc można zrobić? Jeśli rzeczywistości wokół nie da się zmienić, można zmienić sposób jej przeżywania. Na przykład, można oszczędzić sobie wizyt w galeriach handlowych (a w każdym razie ograniczyć do minimum), a czas spędzać albo na łonie natury, a jeśli komuś w tym czasie jest za zimno, to w swoim domu. Zamiast spędzać godziny, wlepiając oczy w ekran smartfona czy komputera, gdzie również dopadnie nas nadmierna liczba przedświątecznych bodźców, może warto ograniczyć używanie elektroniki, a zaoszczędzony czas wykorzystać na budowanie albo podtrzymywanie relacji z przyjaciółmi czy rodziną. A może warto zadbać o przestrzeń ciszy i o… medytację. Właśnie ta przestrzeń może nam przynieść wytchnienie, zarówno duchowe, jak i psychiczne, emocjonalne czy fizyczne.

Czasem trzeba umieć, jak Jan Chrzciciel, odejść na bok, na pustynię, pozwolić sobie na więcej ascezy, którą możemy dziś nazwać w sposób bardziej zrozumiały higieną duchową (i psychiczną). Czasem trzeba, jak Najświętsza Maryja Panna, znaleźć przestrzeń ciszy, by w niej usłyszeć szept Boga. Zamiast do kolejnego sklepu może warto zajrzeć do cichego kościoła, w którym trwa adoracja. Zamiast przeglądać media społecznościowe, może warto zainstalować aplikację „5 minut z Bogiem” i z niej skorzystać. Sposób na dobre przeżycie rozpoczynającego Adwentu jest sporo. Może być nim też wejście na naszą odnowioną stronę internetową. Jest tam między innymi dostępny cykl tekstów o modlitwie kontemplacyjnej, które w okresie wielkanocnym na naszych łamach pisał Mateusz Filipowski OCD. Taka modlitwa, choć wymagająca, jest dostępna dla każdego, a w świecie przesyconym bodźcami może okazać się prawdziwym antidotum.