Bądźcie dla nas przewodnikami!

Tego dnia katedra wypełniła się dosłownie po brzegi. Na uroczystą Mszę św. przybyli bowiem rodzice, bliscy i znajomi 14 nowo wyświęcanych kapłanów. Zgromadziło się tu również prawie całe duchowieństwo archidiecezji. Każdy z kapłanów chciał bowiem powtórzyć za arcybiskupem gest nałożenia rąk udzielający neoprezbiterom, mocą Ducha Świętego przekazywaną od czasów apostolskich, sakramentu kapłaństwa.
Jak przyznał przewodniczący uroczystej liturgii abp Stanisław Gądecki, radości towarzyszącej tej wielkiej i podniosłej chwili nie są w stanie przysłonić nowe trudności duszpasterskie, którym będą musieli sprostać młodzi kapłani. – Spotkają oni na swojej drodze coraz więcej ludzi, którym brakuje w życiu punktu odniesienia, którzy są poranieni i myślą tylko o sobie, zapominając o braciach. Aby stać się skuteczną pomocą dla tych ludzi, święceni dzisiaj kapłani – podobnie zresztą jak prezbiterzy wcześniejszych roczników – będą musieli stać się sługami Bożego miłosierdzia – przyznał arcybiskup. Aby sprostać temu wzywaniu, muszą oni wręcz wejść w ślady Chrystusa, stając się Jego obrazem, a tym samym zwiastunem, szafarzem i świadkiem miłosierdzia.
Jako pierwsze i podstawowe zadanie kapłana, arcybiskup wskazał głoszenie miłosierdzia Boga, które jest potężniejsze niż grzech. Nie polega ono jednak w obecnych czasach, jak zaznaczył, na prezentowaniu jakichś nowych, mocniejszych argumentów, ile raczej na cierpliwym przypominaniu prawdziwego oblicza Boga, który objawił się w Jezusie Chrystusie. Będąc natomiast szafarzami Bożego miłosierdzia, kapłani mają sprawować sakrament pokuty i pojednania, naśladując przy tym stosunek Jezusa do grzeszników: Jego szczególną łagodność ukazaną w Ewangelii. – Trzeba powrócić do konfesjonału jako miejsca sprawowania sakramentu pojednania, ale także jako miejsca, w którym należy przebywać częściej, aby wierny mógł znaleźć miłosierdzie, radę i umocnienie, aby poczuł się kochany i zrozumiany przez Boga – podkreślił abp Gądecki, dodając, że nie może jednocześnie w tej posłudze zabraknąć osobistego świadectwa kapłana, który najpierw sam doświadczył Bożego miłosierdzia.
Drogowskazem dla stawiających pierwsze kroki w posłudze kapłańskiej, powinny być również przypomniane przez arcybiskupa słowa św. Jana Pawła z jego książki Dar i Tajemnica pisanej z perspektywy kapłana z 50-letnim doświadczeniem: „Chrystus potrzebuje kapłanów świętych! Świat dzisiejszy woła o kapłanów świętych! Tylko kapłan święty może stać się w dzisiejszym, coraz bardziej zsekularyzowanym świecie przejrzystym świadkiem Chrystusa i Jego Ewangelii. Tylko w ten sposób kapłan może stawać się dla ludzi przewodnikiem i nauczycielem na drodze do świętości, a ludzie – zwłaszcza młodzi – na takiego przewodnika czekają”.