Rozległe bagna, lasy i jeziora to miejsca, gdzie telefon komórkowy okazuje się zbędnym ciężarem, bo nie ma on zasięgu. To tak zwana „czarna dziura” między Wartą a Notecią, około 80 kilometrów od Poznania.
Żeby rozpocząć włóczęgę po Puszczy Noteckiej, najlepiej zaopatrzyć się w aktualną mapę i kompas, bo o ile widoki są niepowtarzalne, to jednak łatwo się tu zgubić.
Wzgórza, doliny, rzadka roślinność, spotykana na drogach zwierzyna leśna, np. dziki, lisy, sarny, zające – a wszystko to w jednym miejscu.
Dla miłośników fotografii jest to doskonałe miejsce o każdej porze roku, szczególnie poza sezonem wakacyjnym. Aura pogodowa zmienia się z minuty na minutę, co przysparza czasem niesamowitych przeżyć. Warto spróbować wypożyczyć jakiś pojazd pływający. Opływając jeziora, można zauważyć, że są jeszcze miejsca, gdzie człowiek rzadko zagląda.
10 sierpnia 1992 roku w Puszczy Noteckiej wybuchł pożar, którego przyczyną były iskry z zablokowanych hamulców pociągu. Pożar trwał 8 godzin i strawił 5770 ha, a sprzyjała jemu przede wszystkim długotrwała susza, kiedy to wilgotność ściółki wynosiła 4 proc., a temperatura 38 stopni C. W nocy dramatyczną sytuację ratowania i gaszenia przerwała sama przyroda. Spadł potężny deszcz, który ugasił ogień. Do dziś pozostały ślady tamtej tragedii.
Tekst i fot. R. Woźniak
Po stronie człowieka. Po stronie Ewangelii.
Wypróbuj za 1 zł przez miesiąc lub od razu zakup subskrypcję na rok i oszczędź pieniądze.
Artykuł pochodzi z numeru 38/2009
