Logo Przewdonik Katolicki

Słowniczek liturgiczny: Co to jest postawa siedząca?

Ks. Jacek Zjawin
Fot.

POSTAWA SIEDZĄCA ma swoje korzenie w Piśmie Świętym. Siedzi Chrystus nauczający w świątyni (Łk 2, 46), siedzi również słuchająca Jezusa Maria, siostra Marty i Łazarza (Łk 10, 42). Postawa siedząca jest zatem z jednej strony postawą pełniącego swą posługę nauczyciela (papież często głosi homilię na siedząco), z drugiej słuchającego ucznia. Człowiek, który siedzi,...

POSTAWA SIEDZĄCA – ma swoje korzenie w Piśmie Świętym. Siedzi Chrystus nauczający w świątyni (Łk 2, 46), siedzi również słuchająca Jezusa Maria, siostra Marty i Łazarza (Łk 10, 42). Postawa siedząca jest zatem z jednej strony postawą pełniącego swą posługę nauczyciela (papież często głosi homilię na siedząco), z drugiej słuchającego ucznia. Człowiek, który siedzi, pozwala spocząć ciału, aby wytężyć umysł. Jest gotowy do przyjmowania słowa. Uczestnicy Mszy Świętej siadają na czas słuchania słowa Bożego, śpiewu psalmów, homilii.

Taka pozycja ciała sprzyja także modlitwie medytacyjnej, rozważaniu natchnionych przez Ducha Świętego tekstów. Siedzą kobiety przed grobem Jezusa, rozważając minione wydarzenia i trwając w oczekiwaniu (Mt 27, 61). Ponadto postawa siedząca jest wyrazem zażyłości – w relacjach międzyludzkich nie przy każdym człowieku zdobywamy się na odwagę, by usiąść. Jako uczniowie Chrystusa jesteśmy zaproszeni, aby zasiadać z Nim do jednego stołu (Mk 14, 3), a w wieczności królować z Nim po prawicy Wszechmocnego (Łk 22, 69). W liturgii należy dbać o czytelność i prostotę tej postawy. Wyprostowany kręgosłup, ręce spoczywające na kolanach, prosto ułożone nogi sprzyjają skupieniu wewnętrznemu i nie rozpraszają innych uczestników liturgii.

Komentarze

Zostaw wiadomość

 Security code

Komentarze - Facebook

Ta strona używa cookies. Korzystając ze strony, wyrażasz zgodę na używanie cookies, zgodnie z aktualnymi ustawieniami przeglądarki