Logo Przewdonik Katolicki

Tajemnice naszego życia

Michał Bondyra
Fot.

Z księdzem Antonim Długoszem, biskupem pomocniczym archidiecezji częstochowskiej, rozmawia Michał Bondyra Od ponad czterech wieków, za sprawą papieża św. Piusa V, w kościele wspominamy Najświętszą Maryję Pannę Różańcową. Październik jest w szczególny sposób poświęcony Różańcowi. W czym, zdaniem Waszej Ekscelencji, tkwi moc tej niezwykłej modlitwy? Na ważność...

Z księdzem Antonim Długoszem, biskupem pomocniczym archidiecezji częstochowskiej, rozmawia Michał Bondyra

Od ponad czterech wieków, za sprawą papieża św. Piusa V, w kościele wspominamy Najświętszą Maryję Pannę Różańcową. Październik jest w szczególny sposób poświęcony Różańcowi. W czym, zdaniem Waszej Ekscelencji, tkwi moc tej niezwykłej modlitwy?
– Na ważność modlitwy różańcowej wskazuje Matka Boża, która kontaktując się z ludźmi: w Lourdes, Fatimie, La Salette, zachęca: „Odmawiajcie Różaniec”. Jan Paweł II także zwracał uwagę na doniosłość tej modlitwy, ustanawiając kolejną jej część – tajemnice światła. Różaniec uczynił jedną z codziennych swoich modlitw. To właśnie osobiście poświęconymi różańcami najczęściej obdarowywał uczestników audiencji.

Dzięki poszczególnym tajemnicom Różańca z Panem Jezusem i Matką Bożą przeżywamy wydarzenia historii zbawienia. Są one nie tylko okazją do wspominania, lecz uobecniają się w naszym życiu. Na tajemnice naszego życiowego różańca składają się – tak jak w życiu Jezusa i Maryi radości, cierpienia oraz podniosłe momenty. Czyniąc Różaniec modlitwą naszego życia, interpretujemy swoje doświadczenia przesłaniem zbawczym, które zawarte jest w słowach i czynach Jezusa i Maryi. Różaniec stanowi modlitewną katechezę, podczas której uczymy się od Jezusa odczytywać wydarzenia naszego życia, by z kolei dawać świadectwo wiary.

Często słyszy się opinię, co gorsza także pośród tych, którzy deklarują się jako wierzący, że Różaniec to „klepanie zdrowasiek” lub „bezsensowna modlitwa dla babć”. W jaki sposób przełamać ten niesprawiedliwy osąd? Jak ukazać niezwykłość płynącą z tej, zdawałoby się, szalenie prostej modlitwy?
– Modlitwę różańcową uważam za najtrudniejszą formę rozmowy z Bogiem, do której trzeba mieć przygotowanie teoretyczne oraz praktyczne. Pierwsze przygotowanie dotyczy dokładnego poznania dokonujących się wydarzeń, na co składa się znajomość topografii Palestyny oraz przesłania biblijnego. Z tym wiąże się poprawne odczytywanie kerygmatu, czyli zbawczego pouczenia poszczególnych tajemnic. W nawiedzeniu św. Elżbiety na przykład akcentuje się służebną postawę Maryi, usługującej św. Elżbiecie. Tymczasem kerygmat dotyczy postawy wiary. Elżbieta mówi do Maryi: „Błogosławiona jesteś, ponieważ uwierzyłaś!” (Łk 1, 45). Przeciwieństwem takiej postawy jest zachowanie męża Elżbiety – Zachariasza, który nie wierzył wysłańcowi Boga. Stąd tematyka drugiej tajemnicy radosnej akcentuje całkowite zawierzenie Bogu w życiu Maryi. Praktyczne przygotowanie wynika z przeświadczenia, że Różaniec jest głównie kontemplacją oblicza Chrystusa i Maryi. Odmawiane zdrowaśki wyznaczają jedynie czas przeżywania tematyki poszczególnych tajemnic. Dlatego w pierwszym rzędzie nie zwracamy uwagi na wypowiadane słowa, lecz staramy się wszystkimi zmysłami i władzami duszy wnikać w to, co przeżywa Jezus i Maryja. Na tej kanwie uczymy się tak doświadczać naszych radosnych, smutnych i podniosłych epizodów życia, jak widzimy je w postawach Jezusa i Maryi. Do takiego przeżywania Różańca potrzebna jest wytrwałość i wyjątkowa cierpliwość.

Różaniec to modlitwa, w której odmawianie może wkraść się rutyna i zniechęcenie. Dzieje się tak szczególnie wówczas, gdy mamy gorszy dzień, jesteśmy zmęczeni czy czymś zaabsorbowani. Jaką miałby Ksiądz Biskup receptę na to, by właśnie w tym trudnym czasie klęknąć i z różańcem w ręku rozważać kolejne tajemnice?
– Akcentowałbym dobieranie tajemnic Różańca do sytuacji naszego życia. Dobrze byłoby skorzystać z Pisma Świętego, by przypomnieć sobie przesłanie Ewangelistów. Pomoże także obraz czy przezrocze lub krótki film prezentujący daną tematykę. Podkład muzyczny wytworzy także odpowiedni nastrój. W przypadku osłabienia fizycznego czy zmęczenia można głęboko przeżyć jedną z tajemnic i poświęcić jej więcej czasu. Aktualna jest zasada: nie ilość, lecz jakość modlitwy się liczy. Niekoniecznie musimy klęczeć, odmawiając Różaniec.

Zachęcam, by odpowiedzią na nasze życiowe wydarzenia było ponowne ich przeżycie w kontekście tajemnic Różańca. Niech ta modlitwa stanie się codzienną rozmową z Panem Bogiem.

Bp Antoni Długosz, urodził się 18 kwietnia 1941 roku w Częstochowie, wyświęcony na kapłana 20 czerwca 1965 roku. Mianowany biskupem tytularnym Aggar, a także pomocniczym w Częstochowie 18 grudnia 1993 roku, wyświęcony na biskupa 6 stycznia 1994 roku przez Ojca Świętego Jana Pawła II w Bazylice św. Piotra w Watykanie. Profesor doktor habilitowany teologii. Członek Episkopatu Polski ds. Młodzieży Nieprzystosowanej Społecznie, zwany również „biskupem od dzieci”. Szczególną troską otacza osoby cierpiące na choroby psychiczne oraz narkomanów.

Komentarze

Zostaw wiadomość

 Security code

Komentarze - Facebook

Ta strona używa cookies. Korzystając ze strony, wyrażasz zgodę na używanie cookies, zgodnie z aktualnymi ustawieniami przeglądarki