Słowniczek liturgiczny: Co to jest kredens?

KREDENS – kredencja (łac. abacus) – stolik na naczynia liturgiczne, takie, jak: kielich z bielizną kielichową, puszki z Komunikantami, ampułki z wodą i winem, monstrancja itp., znajdujący się w prezbiterium. Na kredensji można przygotowywać kielich podczas offertorium (przygotowanie darów – kapłan lub diakon wlewa do kielicha wino i kroplę wody), a także puryfikować (oczyszczać) naczynia liturgiczne po Komunii Świętej. Kredensja powinna być odpowiednio duża, estetyczna i umieszczona tak, by nie przeszkadzała i nie rozpraszała, a równocześnie była odpowiednio blisko. Chociaż przepisy nie precyzują jej miejsca, to bardziej poręczne wydaje się umieszczenie jej po prawej stronie celebransa.

Kredensja jest stolikiem o charakterze czysto użytkowym. Stolika tego nie można nazwać miejscem stosownym i godnym (łac. locum aptum et dignum) i składać na nim np. Ewangeliarza. Również w zakrystii znajduje się kredensja służąca do przygotowania szat liturgicznych. W odpowiedni sposób (tak, by celebrans łatwo mógł je nałożyć) rozkłada się na niej ornat i albę. W dawnych pałacach i dworach kredensem nazywano pomieszczenie, najczęściej położone pomiędzy kuchnią a jadalnią, w którym przechowywano sztućce, zastawę i bieliznę stołową oraz kończono przygotowywanie posiłków przed wniesieniem ich na salę. Jednocześnie było to miejsce przebywania dla służby zajmującej się podawaniem do stołu.