W trosce o niepełnosprawnych

Na mocy zarządzenia prezydenta Włocławka z dnia 23 lutego 2005 r. 31 organizacji pozarządowych, realizujących zadania publiczne, otrzymało dofinansowanie z budżetu miasta. Środki w wysokości 43 tys. zł przeznaczone są na ochronę i promocję zdrowia oraz pomoc społeczną - w tym także na działania dotyczące osób niepełnosprawnych.

Zarządzenie prezydenta Władysława Skrzypka pozostaje w ścisłym związku ze spotkaniem, które odbyło się 25 lutego br. w sali konferencyjnej Urzędu Miasta. Uczestniczyli w nim przedstawiciele samorządu terytorialnego, organizacji pozarządowych działających na rzecz osób niepełnosprawnych oraz instytucji zajmujących się ich leczeniem, rehabilitacją, edukacją i opieką.

Podczas spotkania omawiano nadal trudną sytuację osób niepełnosprawnych i ich rodzin, jak również kwestie dotyczące uzyskiwania przez te środowiska pomocy instytucjonalnej. Zajęto się zespołem problemów sytuacji prawnej niepełnosprawnych. Zwracano uwagę na pilną konieczność ułatwiania niepełnosprawnym i ich rodzinom dostępu do opieki medycznej, rehabilitacji oraz korzystania z pomocy specjalistów poradni pedagogiczno-psychologicznej. Zdaniem uczestników spotkania, należy dążyć do tego, by wszyscy niepełnosprawni, bez względu na wiek, korzystali ze zniżek na przejazdy środkami komunikacji miejskiej. Inną ważną poruszoną podczas spotkania kwestią był pakiet zagadnień związanych z wymianą informacji pomiędzy organizacjami pozarządowymi.

Przy okazji konferencji należy wspomnieć, że większość informacji o liczbie osób niepełnosprawnych i strukturze tej grupy dostarczają narodowe spisy powszechne oraz badania aktywności ekonomicznej ludności prowadzone co kwartał przez Główny Urząd Statystyczny w Polsce. Występują tam pojęcia inwalidy prawnego oraz inwalidy biologicznego. Inwalida prawny to osoba, wobec której komisja lekarska ds. inwalidztwa i zatrudnienia orzekła jedną z trzech grup inwalidztwa lub posiada orzeczenie o niezdolności do pracy w rolnictwie. Inwalida biologiczny nie spełnia tych warunków, ale sam uznaje się za niepełnosprawnego.

W krajach Unii Europejskiej nie ma jednej definicji niepełnosprawności; często nawet w jednym kraju używa się kilku różnych. Każdy kraj Unii ma również własny system orzekania o niepełnosprawności. Osoba, która w jednym z państw UE uznawana jest za osobę z niepełnosprawnością, w innym kraju mogłaby nie otrzymać takiego statusu. Ponadto w wielu krajach Unii funkcjonuje kilka definicji niepełnosprawności używanych do różnych celów, np. rehabilitacji społecznej, zawodowej i zatrudnienia, opieki medycznej, edukacji.