Dać szansę

Pozornie Dzień Osób Niepełnosprawnych oraz Dzień Wolontariusza różnią się, jednak, gdyby przyjrzeć im się bliżej, scalają się ze sobą. W tych dniach z jednej strony pochylamy się nad tymi, którzy uzależnieni są od innych, potrzebują drugich, by móc normalnie funkcjonować, z drugiej zaś strony myślimy o tych, którzy spieszą z pomocą, poświęcając niepełnosprawnym swój czas, zdrowie i siły. Wolontariusze w sposób wolny, świadomie i dobrowolnie działają na rzecz potrzebujących, wykraczając poza więzi rodzinno-koleżeńsko-przyjacielskie. Międzynarodowy Dzień Wolontariusza, ustanowiony w 1986 roku przez Organizację Narodów Zjednoczonych, obchodzony jest co roku piątego grudnia. To dowód uznania dla milionów ludzi, którzy poświęcają swój cenny czas i umiejętności w celu niesienia pomocy innym. To również wyjątkowa data w codziennej pracy centrów wolontariatu. Tego dnia w wielu miejscach skupiających i zrzeszających wolontariuszy odbywają się imprezy okolicznościowe i spotkania będące swego rodzaju podziękowaniem za ich trud i poświęcenie włożone w służbę drugiemu człowiekowi. Jest to w pewnym sensie także apel o propagowanie dokonań wolontariuszy, by w ten sposób nakłonić ludzi w każdym wieku do uczestnictwa w akcjach wolontariatu, zarówno w ich rodzinnych krajach, jak i poza granicami. Wolontariuszem może być każdy, w każdej dziedzinie życia społecznego, wszędzie tam, gdzie taka pomoc jest potrzebna.

Realizując idee wolontariatu, spora część ludzi decyduje się nieść pomoc osobom niepełnosprawnym. Oprócz takiego typu pomocy, istnieją również inne programy prowadzone przez centra wolontariatu w Polsce. Wolontariusze pełnią posługę między innymi w szkołach, domach pomocy społecznej, szpitalach, a także realizują się na rzecz służby uchodźcom oraz bezdomnym.

Są wśród nas

Nasz stosunek do osób niepełnosprawnych zależy częściowo od stopnia znajomości ich problemów życiowych, od bezpośrednich kontaktów z nimi. W przeciwnym razie postawy wobec osób niepełnosprawnych opierają się głównie na obiegowych przekonaniach i stereotypach, a nie na własnych doświadczeniach i wiedzy.

Ludzie niepełnosprawni istnieli na świecie od jego początków. W kolejnych okresach dziejów cywilizacji traktowano ich różnie. W Sparcie niepełnosprawnych zabijano, potem przez wiele lat zaledwie tolerowano. Dopiero wiele wieków później "sprawnych inaczej" zaczęto traktować jako pełnoprawnych obywateli.

Nie tylko brak pracy doskwiera niepełnosprawnym w ich codziennym życiu. - Najgorsze są bariery architektoniczne. Wiele można przezwyciężyć, jednak nie sposób jest do większości urzędów i firm podjechać wózkiem inwalidzkim - skarżą się niepełnosprawni, podkreślając, że nie czują się gorsi od innych. - Staramy się być samodzielni, choć czasem oczywiście potrzebujemy pomocy drugiej osoby.

W 1992 roku proklamowano Międzynarodowy Dzień Osób Niepełnosprawnych i wyznaczono datę jego obchodów na trzeciego grudnia. Rozpoczął się okres uświadamiania problemów ludzi niepełnosprawnych oraz możliwości, jakie mogą służyć poprawie sytuacji osób chorych i zapewnieniu im równych szans. Organizowanie dorocznych obchodów tego dnia ma na celu pogłębienie integracji osób niepełnosprawnych z resztą społeczeństwa.

Pierwszego sierpnia 1997 roku Polski sejm uchwalił Kartę praw osób niepełnosprawnych. W dokumencie tym, poza zdefiniowaniem prawa osób niepełnosprawnych do niezależnego i samodzielnego, aktywnego i wolnego od przejawów dyskryminacji życia, zawarto również katalog dziesięciu praw, wskazując tym samym najważniejsze obszary, w których niezbędne są intensywne działania. Dokument podkreśla, że osoby niepełnosprawne mają prawo do niezależnego, samodzielnego i aktywnego życia oraz nie mogą podlegać dyskryminacji. Międzynarodowy Dzień Osób Niepełnosprawnych zbiega się w tym roku z podsumowaniem Europejskiego Roku Osób Niepełnosprawnych 2003.