Logo Przewdonik Katolicki

Mocni wiarą

Michał Wawrzyniak
Fot.

W czerwcu tego roku Ruch Światło-Życie kończy przeżywanie Roku Jubileuszowego. Przez cały rok członkowie wspólnot oazowych spotykają się na specjalnych rekolekcjach zwanych oazami modlitwy, podczas których pochylają się nad podstawowymi elementami swojej duchowości. Przygotowywali się w ten sposób na Wielką Pielgrzymkę Jubileuszową, która odbędzie się 13 czerwca 2004 roku na Jasnej...

W czerwcu tego roku Ruch Światło-Życie kończy przeżywanie Roku Jubileuszowego. Przez cały rok członkowie wspólnot oazowych spotykają się na specjalnych rekolekcjach zwanych oazami modlitwy, podczas których pochylają się nad podstawowymi elementami swojej duchowości. Przygotowywali się w ten sposób na Wielką Pielgrzymkę Jubileuszową, która odbędzie się 13 czerwca 2004 roku na Jasnej Górze.


Powodem obchodzenia Roku Jubileuszowego są przypadające zarówno w roku 2003, jak i w 2004 ważne oazowe rocznice: 50-lecie pierwszej oazy; 40-lecie pierwszej oazy w okolicach Krościenka, gdzie od tego czasu mieści się centrum Ruchu; 30-lecie uroczystego aktu oddania Ruchu Niepokalanej Matce Kościoła; 30-lecie pierwszej oazy rodzin; 25-lecie Krucjaty Wyzwolenia Człowieka.
Założycielem Ruchu Światło-Życie był ks. Franciszek Blachnicki (1921-1987), kapłan diecezji katowickiej, profesor Katolickiego Uniwersytetu Lubelskiego. Wyświęcony w roku 1950 roku, na wszystkich etapach i we wszystkich miejscach swojej posługi kapłańskiej tworzył i rozwijał dzieło oazy.

Niewinne początki


Początki Ruchu Światło-Życie sięgają roku 1954. Wówczas to ks. Franciszek Blachnicki w Bibieli, wiosce położonej niedaleko Tarnowskich Gór, poprowadził dwutygodniowe rekolekcje dla ministrantów z parafii Rydułtowy, w której był wikariuszem. Rekolekcje prowadzone były w inny sposób niż do tej pory - były dłuższe, miały charakter przeżyciowy (a więc ich celem było nie tyle wysłuchanie nauk, co doświadczenie chrześcijańskiego stylu życia). Ministrantów podzielono na grupy prowadzone przez nieco starszych uczestników, wykorzystano tradycje harcerskie. Rekolekcje nazwano "Oazą Dzieci Bożych".
Metoda wypracowana w Bibieli, następnie rozwijana i udoskonalana w następnych latach (w 1955 roku rekolekcje przedłużono do piętnastu dni i każdy dzień związano z tajemnicą Różańca), stała się początkiem specyficznego stylu prowadzenia rekolekcji. Wokół tej metody ukształtował się późniejszy Ruch Światło-Życie. Oaza stała się nie tylko nazwą rekolekcji, ale i potocznym określeniem całego Ruchu.
Ośrodkiem stało się Krościenko nad Dunajcem, gdzie zamieszkał ks. Blachnicki. Pierwszą oazę przeprowadzono w Szlachtowej k. Szczawnicy, dla dziewcząt w wieku licealnym. Rok 1963 był początkiem rekolekcji prowadzonych już nie w obrębie jednej diecezji, ale stopniowo dla uczestników z całej Polski. Od tamtej pory oazy organizuje się co roku. Ilość grup rekolekcyjnych stopniowo rosła, rozpoczęto prowadzenie rekolekcji dla kolejnych grup wiekowych i stanowych: kapłanów (od 1965 roku), młodzieży męskiej (od 1967 roku), studentów, młodzieży pracującej, sióstr zakonnych i katechetek (od 1971), rodzin (od 1973).
W 1969 roku uczestnicy letnich rekolekcji zaczęli prowadzić pracę formacyjną również w ciągu roku, zbierać się na cotygodniowych spotkaniach w małych grupach i Dniach Wspólnoty odbywających się co sześć tygodni. Od tego czasu można mówić o istnieniu ruchu oazowego. Początkowo nosił on nazwę Ruchu Żywego Kościoła, w 1976 roku przyjął nazwę Ruchu Światło-Życie, określając się jako ruch skierowany do osób każdego wieku i stanu. Gałąź rodzinna nosi nazwę Domowego Kościoła, natomiast kapłani utworzyli Unię Kapłanów Chrystusa Sługi. Z Ruchem Światło-Życie związana jest żeńska wspólnota życia konsekrowanego - Instytut Niepokalanej Matki Kościoła. Od 1977 roku oazowa praca formacyjna oparta jest o "Obrzędy chrześcijańskiego wtajemniczenia dorosłych" - dokument, który w Kościele katolickim przywrócił katechumenat dorosłych.

Wielcy o oazie


Z ruchem oazowym bardzo mocno związany był ówczesny metropolita krakowski kard. Karol Wojtyła. Odwiedzał grupy oazowe, uczestniczył w dniach wspólnoty. Towarzyszył kolejnym inicjatywom ks. Blachnickiego, był ich nieformalnym rzecznikiem w łonie Episkopatu. Bronił ruchu oazowego przed szykanami władz państwowych.
W 1973 roku kard. Karol Wojtyła dokonał aktu oddania Ruchu Światło-Życie Maryi Niepokalanej Matce Kościoła. Akt ten Ruch uznaje za bardzo ważne wydarzenie w swojej historii - za swój "akt konstytutywny".
Kiedy kard. Wojtyła został w 1978 roku Papieżem, na audiencji dla Polaków poprosił: "Proszę, abyście przeciwstawiali się wszystkiemu, co uwłacza ludzkiej godności i poniża obyczaje zdrowego społeczeństwa, co czasem może aż zagrażać jego egzystencji i dobru wspólnemu, co może umniejszać jego wkład do wspólnego skarbca ludzkości, narodów chrześcijańskich, Chrystusowego Kościoła". W odpowiedzi na to wezwanie w 1979 roku Ruch Światło-Życie rozpoczął Krucjatę Wyzwolenia Człowieka - szeroki program służby na rzecz wyzwolenia z nałogów społecznych, zwłaszcza alkoholizmu i nieposzanowania życia oraz ze wszelkiego zakłamania i lęku, które niszczą ludzką godność i nie pozwalają człowiekowi urzeczywistniać siebie zgodnie ze swoim powołaniem.
"Bogu dziękuję za ten ruch, który przyniósł tyle błogosławionych owoców w sercach młodzieży w minionych trudnych latach, a i dziś stanowi prężne środowisko duchowego rozwoju młodzieży i rodzin" - mówił Jan Paweł II na krakowskich Błoniach 18 VII 2002 roku. Czym dziś jest Ruch Światło-Życie, co wnosi w życie Kościoła?

O co chodzi?


Wiara nie jest dla współczesnego człowieka, nawet pochodzącego z rodziny religijnej, czymś oczywistym. Chrześcijaństwo stało się jedną z wielu propozycji, które można przyjąć lub odrzucić. Ruch oazowy stara się wychodzić do dzisiejszego świata z ewangelizacją prowadzącą do świadomego, osobistego wyboru Jezusa. Od ewangelizacji zaczyna się formacja w Ruchu Światło-Życie. Ewangelizacja jest naturalną konsekwencją i owocem realizacji programu formacyjnego ruchu, a jednocześnie weryfikacją skuteczności tej formacji. Wszystkie wysiłki w formacji zmierzają do takiego wychowania swych członków, by byli oni zdolni do dawania świadectwa i do zdobywania wciąż nowych ludzi dla Boga.

Formowanie dojrzałych chrześcijan


Ruch Światło-Życie stara się służyć formowaniu dojrzałych chrześcijan, zdolnych dawać świadectwo wiary w dzisiejszym świecie. Formacja Ruchu mocno zakorzeniona jest w Biblii, w liturgii oraz w nauczaniu Kościoła. Wspólnoty oazowe na każdym etapie formacji, podczas spotkań w małych grupach modlą się, rozważają Słowo Boże, uczą się poprawnie odczytywać znaki liturgiczne, uczestniczyć w życiu Kościoła parafialnego, diecezjalnego, powszechnego.

Umiłowanie liturgii


Wyrastający z duszpasterstwa ministrantów ruch oazowy cały czas dba o piękne i staranne celebrowanie liturgii, pamiętając, że jest ona szczytem i źródłem życia chrześcijańskiego. Wspólnoty oazowe wnoszą istotny wkład w odnowę liturgii w parafii. Tej służby Ruchu, choć nierzadko jest ona mało na zewnątrz widoczna, nie sposób przecenić - wszak niedzielna Msza Święta jest dla większości katolików głównym miejscem kontaktu z Kościołem. Odnowa liturgii ma fundamentalne znaczenie dla tego, by ich więź z Kościołem była żywa i trwała.

Domowy Kościół


Ruch Światło-Życie to troska o rodzinę. Oazowe małżeństwa należące do Domowego Kościoła, gałęzi rodzinnej Ruchu, uczą się przeżywać i rozwijać swoją wiarę nie "obok" nie "mimo" małżeństwa, a właśnie jako małżonkowie. Obecność małżeństw ma też ogromne znaczenie dla młodzieży, szczególnie tych osób, które pochodzą z rodzin rozbitych czy niepełnych. Wielokrotnie powtarzają się świadectwa o tym, że widok zdrowych, kochających się małżeństw i rodzin przywraca wiarę w sens i wartość małżeństwa. Dlatego też gałąź rodzinna Ruchu Światło-Życie służy odnowie wspólnot rodzinnych w Kościele. Dziedzinami, w które najczęściej angażują się rodziny Domowego Kościoła, są poradnictwo rodzinne, posługi liturgiczne, pomoc małżeństwom zagrożonym oraz pomoc charytatywna.

Krucjata Wyzwolenia Człowieka


Krucjata Wyzwolenia Człowieka jest programem działania, który ma na celu przezwyciężenie wszystkiego, co zagraża godności osoby i poniża zdrowe obyczaje społeczne. Jest ona służbą na rzecz wyzwolenia z nałogów społecznych, zwłaszcza alkoholizmu oraz z wszelkiego zakłamania i lęku, które niszczą ludzką godność i nie pozwalają człowiekowi urzeczywistniać siebie zgodnie ze swoim powołaniem. Obecność w ruchu oazowym Krucjaty Wyzwolenia Człowieka to nie tylko profilaktyka przeciw wszelkim uzależnieniom, ale przede wszystkim budowanie społeczeństwa ludzi wolnych.

Opr. na podstawie nadesłanego materiału

Komentarze

Zostaw wiadomość

 Security code

Komentarze - Facebook

Ta strona używa cookies. Korzystając ze strony, wyrażasz zgodę na używanie cookies, zgodnie z aktualnymi ustawieniami przeglądarki