Logo Przewdonik Katolicki

Zmartwychwstanie Jezusa w Ewangelii św. Marka

Ks. Stanisław Ormanty TChr
Fot.

Opis zmartwychwstania Chrystusa w Ewangelii Marka ma swoją specyficzną strukturę narracji. Kościół pierwotny w swoim nauczaniu uwzględniał trzy fazy: pierwszą fazę stanowił kerygmat (gr. keryssein - głosić, przepowiadać), który obejmował krótkie orędzie dotyczące fundamentalnych prawd zbawczych: Jezus umarł i zmartwychwstał; dzięki temu człowiek otrzymuje nowe życie. A więc...

Opis zmartwychwstania Chrystusa w Ewangelii Marka ma swoją specyficzną strukturę narracji. Kościół pierwotny w swoim nauczaniu uwzględniał trzy fazy: pierwszą fazę stanowił kerygmat (gr. keryssein - głosić, przepowiadać), który obejmował krótkie orędzie dotyczące fundamentalnych prawd zbawczych: Jezus umarł i zmartwychwstał; dzięki temu człowiek otrzymuje nowe życie. A więc główną treścią kerygmatu było podkreślenie faktu, co Bóg w Jezusie Chrystusie uczynił dla ludzi. Drugą fazę stanowiła katecheza (instrukcja, pouczenie już nawróconych) bardziej obszerniejsza, rozwinięta. Taką katechezę mogłaby stanowić właśnie Ewangelia Marka oraz druga katecheza przeznaczona dla tych, którzy przeszli już pewien etap inicjacji chrześcijańskiej - czyli dla ochrzczonych.


W Ewangelii św. Marka zauważamy trzy charakterystyczne orędzia.

"Nie bójcie się!" (Mk 16,6a)


Ten dynamiczny zwrot zawiera w sobie wszelkie dotychczasowe upomnienia Jezusa. Strach jest pierwszą reakcją człowieka wobec tajemnicy, potęgi i mocy Boga. Uczucie strachu może bardzo człowieka zblokować. Dlatego słowa Jezusa mają charakter interwencyjny: jest rzeczą konieczną uwalniać się z leku. W Ewangelii świętego Marka znajdujemy wzmianki o strachu jako reakcji ludzi na działanie Boga: uczniowie czuli strach podczas uciszenia burzy przez Jezusa; strach Gerazeńczyków, kiedy Jezus uzdrowił opętanego; strach uczniów widzących Jezusa, który wyprzedzał ich w drodze do Jerozolimy, aby tam umrzeć na krzyżu.

"Szukacie Jezusa z Nazaretu, ukrzyżowanego; powstał, nie ma Go tu" (Mk 16,6b)


Anioł wyjaśnia, że fakt ukrzyżowania Jezusa nie jest ostatecznym aktem kończącym wszystko. Chociaż rozumowi ludzkiemu trudno jest przebić się przez te granice poznania, to jednak nie powinny kończyć się ludzkie myśli na tym, że sprawa z Jezusem ukrzyżowanym jest definitywnie zamknięta; ponieważ został ukrzyżowany, zabity! Anioł przekazuje Prawdę przekraczającą racjonalną analizę: śmierć Jezusa jest tylko przejściowym etapem prowadzącym do nowego życia. On żyje, jest obecny w świecie, wśród ludzi w nowej formie istnienia. I to jest największym paradoksem; bowiem człowiek zna i doświadcza takiego życia, które zmierza do śmierci jako nieodwracalnej katastrofy egzystencjalnej; natomiast w przypadku Jezusa mamy do czynienia ze śmiercią prowadzącą do życia nowego.

"Idzie przed wami do Galilei, tam Go ujrzycie, jak wam powiedział" (Mk 16,7)


Wspomniana Galilea ma bardzo bogate znaczenie. To właśnie w Galilei rozgrywa się akcja Ewangelii świętego Marka. A więc jest to miejsce, w którym uczniowie i apostołowie spotkają się z żywą obecnością tego samego Jezusa, z którym wcześniej przebywali. To właśnie w tym miejscu ten zmartwychwstały Chrystus w sposób widzialny im się objawi, podejmując odbudowę rozproszonej wspólnoty Dwunastu, o czym wcześniej sam zapowiedział: "Uderzę pasterza, a rozproszą się owce. Lecz gdy powstanę, uprzedzę was do Galilei" (Mk 14, 27). Katechumen w tych słowach wzmacniał swoją nadzieję, uczył się w codziennym swoim życiu perspektywy przyszłości; bowiem Pan nadchodzi.
Jezus zawsze kroczył przed swoimi uczniami; taki był jego zwyczaj chodzenia. Szedł przed nimi, idąc do Jerozolimy: "A kiedy byli w drodze, zdążając do Jerozolimy, Jezus wyprzedzał ich, tak że się dziwili; ci zaś, którzy szli za Nim, byli strwożeni" (Mk 10,32). Jak szedł przed nimi do Jerozolimy w gotowości oddania życia za nich, tak teraz po zmartwychwstaniu usiłuje iść przed nimi do Galilei, która należy do krainy pogańskiej. Galilea oznacza miejsce, do którego uczniowie Jezusa przybędą ze swoim słowem i swoją obecnością, poprzedzeni już obecnością samego Jezusa. A więc przedziwne pierwszeństwo działania Jezusa; zadziwiający prymat uprzedzającego działania Bożego nad ludzkim działaniem. Jezus zmartwychwstały nie tylko jest głoszony przez uczniów, ale sam jest głosicielem orędzia.
W Galilei bierze swój początek przepowiadanie Jezusa, a także pierwsze spotkanie z uczniami. Zatem czytelnik Ewangelii Marka, który pragnie przeżyć to samo doświadczenie, właśnie w tych słowach wezwany jest (odesłany!) do tego miejsca, aby na nowo przysłuchiwać się Jezusowi wraz z uczniami. Jest to specyficzne miejsce! Jezus zmartwychwstały żyje, jest obecny we wspólnocie galilejskiej, z którą nawiązuje intymne relacje; zatem Marek Ewangelista akcentuje konieczność rozważania Jezusowego wezwania oraz wspólne życie Jezusa z Dwunastoma, które stanowi trwałe doświadczenie przeżywania obecności zmartwychwstałego. A więc Jezus jest obecny, przemawiający i działający we wspólnocie Dwunastu, w Kościele, w którym ciągle objawia swoją tożsamość wobec tych, którzy są posłuszni jego wezwaniu. On żyje we wszystkich, którzy jednoczą się z Dwunastoma, aby budować Jego Ciało. Jest obecny w sakramentalnych znakach; jest obecny w historii ludzkiego życia. On ciągle żyje i działa, woła, wymaga, głosi, zaprasza i "terapeutycznie" gani. Ewangelista wzywa i uczy nas, byśmy rozpoznali jego obecność wśród nas i byli Jemu posłuszni.

Komentarze

Zostaw wiadomość

 Security code

Komentarze - Facebook

Ta strona używa cookies. Korzystając ze strony, wyrażasz zgodę na używanie cookies, zgodnie z aktualnymi ustawieniami przeglądarki