Idziemy na strych

Sporo czasu wymaga załatwienie wszystkich koniecznych formalności, nie mniej uwagi trzeba także poświęcić rozwiązaniom projektowym. Odpowiednio dobrane pozwolą przy możliwie najniższym nakładzie kosztów uzyskać lepsze warunki do życia.

Przepisy budowlane określają wyraźnie, że w pomieszczeniach mieszkalnych powierzchnia szyb, mierzona w świetle ościeżnicy, nie powinna być mniejsza niż 1/8 powierzchni podłogi. To na ogół wystarcza, by w pomieszczeniu było wystarczająco dużo dziennego światła. O tym jednak, ile wpada go faktycznie, decydują także inne czynniki, takie jak wysokość, na której okna są umieszczone, rozmieszczenie okien względem siebie, rodzaj wnęki okiennej, a także współczynnik odbijania się światła od ścian i sufitów. Generalnie, im ciemniejsze ściany, tym więcej okien potrzeba dla uzyskania odpowiedniego doświetlenia pomieszczenia. To samo dotyczy wnęki okiennej. Im głębsza i pomalowana na ciemniejszy kolor, tym mniej światła dociera ostatecznie do pomieszczenia.

Przy adaptacji strychów inwestorzy stają przed dylematem, czy wybrać okna połaciowe - montowane bezpośrednio w dachu, czy zdecydować się na lukarnę. Ta ostatnia to po prostu okno umieszczone równolegle do ścian pomieszczenia w dobudowanej specjalnie na powierzchni dachu wnęce. Choć z wielu powodów rozwiązanie to bywa praktyczne, trzeba pamiętać, że z racji bardzo głębokiej wnęki lukarna dostarcza nawet o 40 procent mniej światła niż okno połaciowe o tej samej powierzchni. Warto też pamiętać, że światło wpadające przez okno połaciowe jest znacznie bardziej równomiernie rozłożone we wnętrzu.

Im wyżej okna są umieszczone w dachu, tym więcej światła wpada do pomieszczenia. Na ogół jednak montuje się je w taki sposób, by uchwyt otwierający znajdował się od 180 do 200 centymetrów od podłogi. W ten sposób pomieszczenie jest oświetlone nieco słabiej, niż gdyby okna umieścić wyżej, ale też okna pozwalają na oglądanie tego, co dzieje się na świecie. W pomieszczeniach bardzo wysokich (a i takie bywają poddasza) bardzo dobrym rozwiązaniem jest umieszczenie części okien bardzo wysoko, tak by ich główną funkcją było oświetlanie pomieszczenia, części tak - by zapewnić mieszkańcom kontakt ze światem.

Istotne jest także usytuowanie okien względem siebie. W przypadku identycznej łącznej powierzchni szyb lepsze efekty daje umieszczenie w pewnych odległościach od siebie mniejszych okien niż jednego dużego.

Poważnym problemem na poddaszach jest temperatura. O ile wychładzaniu się pomieszczeń można zapobiec stosunkowo łatwo, dobrze izolując dach, o tyle nie sposób uniknąć wahań temperatury pod wpływem słońca. Warto o tym pomyśleć, decydując, na którą ze stron świata mają wychodzić okna.

Umieszczając okna od północy, inwestor ma pewność, że przez cały dzień docierające do pomieszczenia światło będzie praktycznie niezmienne, nie będą też następowały wahania temperatury pod wpływem działania słońca. Okna od wschodu także nie narażają pomieszczenia na przegrzanie, ale dostarczają najwięcej światła przed południem.

Za popołudniowe światło, wpadające wprost przez okna wychodzące na zachód, płaci się wzrostem temperatury w pomieszczeniu, sięgającym nawet 5 stopni. Dzieje się tak dlatego, że najintensywniejsze operowanie słońca zaczyna się, gdy budynek jest już nagrzany. To może stanowić, zwłaszcza w lecie, dużą uciążliwość.