Logo Przewdonik Katolicki

Wewnętrzna instalacja gazu ziemnego

inż. Wojciech Ratajczak
Fot.

Gaz ziemny jest najpowszechniej stosowanym paliwem zarówno dla instalacji grzewczych, jak i urządzeń stanowiących wyposażenie kuchni. Konsekwencją korzystania z tego paliwa jest konieczność wykonania wewnętrznej instalacji gazowej w budynkach. Gaz ziemny jest mieszaniną gazów i par wydobywających się z ziemi. Gaz ziemny może występować w złożach ropno-gazowych lub czysto gazowych....

Gaz ziemny jest najpowszechniej stosowanym paliwem zarówno dla instalacji grzewczych, jak i urządzeń stanowiących wyposażenie kuchni. Konsekwencją korzystania z tego paliwa jest konieczność wykonania wewnętrznej instalacji gazowej w budynkach.


Gaz ziemny jest mieszaniną gazów i par wydobywających się z ziemi. Gaz ziemny może występować w złożach ropno-gazowych lub czysto gazowych. Gaz wydobywa się za pomocą odwiertów, następnie po oczyszczeniu, osuszeniu i zmierzeniu jest wprowadzany do gazociągu. Następnie poprzez sieć gazową (gazociągi, stacje gazowe, tłocznie gazu) paliwo trafia do poszczególnych odbiorców.
W skład gazu ziemnego wchodzi metan (w gazie wysokometanowym GZ 50 nawet ponad 90%), etan, propan, butan i wyższe, azot (w gazie zaazotowanym może nawet przekraczać 40%), dwutlenek węgla. Energia cieplna otrzymywana jest w procesie spalania z udziałem oczywiście tlenu zawartego w powietrzu. Proces ten realizowany jest w palnikach o odpowiedniej konstrukcji, dostosowanej do rodzaju gazu.

Wewnętrzna instalacja gazowa


Jest to układ przewodów za kurkiem głównym, prowadzonych na zewnątrz lub wewnątrz budynku wraz z armaturą, kształtkami, gazomierzami, urządzeniami gazowymi. W skład instalacji gazowej wchodzą również przewody spalinowe (powietrzno-spalinowe) w przypadku, gdy stanowią element składowy urządzenia gazowego.
Kurek główny powinien być zainstalowany na zewnątrz budynku w wentylowanej szafce, przy ścianie, we wnęce ściennej lub w odległości nieprzekraczającej 10 m od zasilanego budynku, w miejscu łatwo dostępnym i zabezpieczonym przed wpływami atmosferycznymi, uszkodzeniami mechanicznymi i dostępem osób niepowołanych. W zabudowie jednorodzinnej, zagrodowej i rekreacji indywidualnej dopuszcza się usytuowanie w linii ogrodzenia od ulicy lub ogólnego ciągu pieszego (nawet, gdy ulica wynosi ponad 10 m).
Ciśnienie gazu wprowadzanego do budynków zamieszkania zbiorowego, użyteczności publicznej i rekreacji indywidualnej nie może przekraczać 500 kPa.
Instalację wewnętrzną można wykonać z rur stalowych bez szwu lub ze szwem przewodowym oraz z rur miedzianych (ale tylko w budynkach mieszkalnych jednorodzinnych, zagrodowych i rekreacji indywidualnej). Przewody należy łączyć poprzez spawanie i połączenia gwintowane (rury stalowe) oraz przez lutowanie lutem twardym (miedź). Generalnie nie należy prowadzić instalacji przez pomieszczenia mieszkalne oraz przez pomieszczenia, których użytkowanie może narazić instalację na uszkodzenie lub wpływać na parametry eksploatacyjne gazu (np.: wysoka temperatura). Należy zachowywać wymagane odległości od przewodów innych instalacji (np.: wodociągowa, kanalizacyjna, elektryczna, itd.). Ponieważ gaz ziemny jest lżejszy od powietrza, instalację gazową należy prowadzić powyżej instalacji elektrycznej oraz urządzeń iskrzących.
W piwnicach i sutenerach instalacje należy prowadzić na powierzchni ścian lub pod stropem, na kondygnacjach naziemnych dopuszcza się prowadzenie ich również w bruzdach ściennych. Należy jednak osłonić je nieuszczelnionymi ekranami lub wypełnić zaprawą murarską, którą jednak można łatwo usunąć, i która nie będzie powodować korozji przewodów. Zabronione jest jednak wypełnianie bruzd przy stosowaniu rur miedzianych.

Gazomierze


Stanowią jeden z ważniejszych elementów instalacji gazowej, gdyż umożliwiają pomiar zużycia paliwa, a dzięki temu również rozliczenie. Rozróżnia się gazomierze: rotorowe, turbinowe, przepływowe wirowe, zwężkowe oraz miechowe mieszkaniowe. Gazomierze mogą być instalowane w szafkach wentylowanych z materiałów trudno zapalnych, na klatkach schodowych lub korytarzach ogólnych, na zewnątrz budynku wraz z kurkiem głównym, w szybach wentylowanych przeznaczonych dla pionów instalacyjnych, w kuchniach stanowiących samodzielne pomieszczenie, przedpokojach (istniejący budynek mieszkalny), wydzielonych i zamykanych pomieszczeniach piwnicznych (jeżeli mają okno oraz przewód wentylacji grawitacyjnej). Nie można natomiast instalować gazomierzy w pomieszczeniach mieszkalnych, łazienkach, warunkach korozyjnych (wilgoć, opary chemiczne, itd.), we wspólnych wnękach z licznikami elektrycznymi, w odległości mniejszej w rzucie poziomym niż 1 m od palnika gazowego lub innego paleniska, odległości mniejszej niż 3 m od urządzenia gazowego, mierząc w rozwinięciu długości przewodu.

Urządzenia gazowe


W urządzeniach tych następuje transformacja energii chemicznej paliwa na energię cieplną w procesie spalania. Urządzenia dzieli się na typu A i B (z otwartą komorą spalania, np.: kuchenka gazowa, piec centralnego ogrzewania z palnikiem atmosferycznym) oraz C (ze zamkniętą komorą spalania - np. piec centralnego ogrzewania z palnikiem wentylatorowym). Urządzenia mogą być instalowane wyłącznie w pomieszczeniach spełniających warunki dotyczące ich wysokości, kubatury, wentylacji, odprowadzenia skroplin.

Podsumowanie


W niniejszym artykule zwrócono uwagę tylko na niektóre wymagania i przepisy związane z dostarczaniem gazu ziemnego. Warto jednak sięgnąć do źródła (Rozporządzenie ministra infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002 r. w sprawie warunków technicznych jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie - Dz. U. Nr 75, poz. 690, rozdział 7 - Instalacja gazowa na paliwa gazowe) oraz do literatury fachowej. Tam też znajdziemy wymagania dotyczące gazu płynnego.

Komentarze

Zostaw wiadomość

 Security code

Komentarze - Facebook

Ta strona używa cookies. Korzystając ze strony, wyrażasz zgodę na używanie cookies, zgodnie z aktualnymi ustawieniami przeglądarki