Życie duchowe chrześcijanina (w pytaniach i odpowiedziach)

Jakie istnieją rodzaje umartwień?

To zależy od przyjętego kryterium. Ze względu na dziedzinę, której dotyczą, można mówić o umartwieniach zmysłowych (zewnętrznych, np. jeśli chodzi o jedzenie) oraz duchowych (wewnętrznych, np. nienarzekanie). Patrząc ze strony ich praktykowania, można wyodrębnić umartwienia zwyczajne (takie, które życie samo przynosi, np. konieczność rannego wstawania mimo niewyspania) i nadzwyczajne (czyli takie, które podejmuje się specjalnie, np. post od oglądania telewizji). Szczególnie wskazane dla rozwoju życia duchowego jest podejmowanie zwyczajnych umartwień, w których niezbędna jest wewnętrzna akceptacja (dobrowolność) i odpowiednia intencja inspirowana miłością Boga, ale pożyteczne są również te nadzwyczajne (wiele pożytku może przynieść codzienne drobne umartwienie związane z jedzeniem, czy też wymagająca systematyczności poranna gimnastyka).

Dlaczego nie wolno zadowalać się minimum w życiu duchowym?

Chrystus podczas swojego ziemskiego życia potrafił "dogadać" się z wieloma ludźmi. W zasadzie jedyną grupę ludzi, którzy w większości Go odrzucili, stanowili faryzeusze. Upraszczając, można powiedzieć, że ich problem polegał na tym, iż byli zadowoleni z siebie. Uważali się za sprawiedliwych, nie mieli większych aspiracji, nie potrzebowali Zbawiciela. Samozadowolenie w życiu duchowym jest fatalnym stanem, gdyż oznacza jakieś zakłamanie (świadome lub nie), a ponadto wskazuje na chorobę duchową zwaną letniością (obojętnością duchową).

Czym charakteryzuje się obojętność duchowa?

Obojętność, czyli letniość jest chorobą duchową. To taki stan, który charakteryzuje się znikomym zaangażowaniem w życie duchowe. Można powiedzieć, iż jest to niemoc duchowa, odrętwienie. Stan ten wyklucza zarówno grzech ciężki, jak i gorliwość w życiu chrześcijańskim. Taki człowiek dba tylko o to, by być w łasce uświęcającej. Nie interesuje go świętość, doskonałość chrześcijańska. Jest to trwanie w swoistym duchowym letargu. Taki stan charakteryzuje człowieka, który wybrał przeciętność w życiu łaski.