Niedziela Trójcy Świętej. Szalony gest Bożej miłości

Przywołany tekst Ewangelii św. Jana jest sercem chrześcijańskiego orędzia. Świetnie może jednak też wprowadzić nas w istotę tajemnicy Trójcy. Słowa: „Tak Bóg umiłował świat, że Syna swego Jednorodzonego dał” ukazują wyjście Boga ku nam. Ojciec z miłości oddaje nam wszystko, co ma najcenniejszego, swego Syna, niejako „kość z kości”, substancję samego siebie. Oczywiście, czytając to zdanie, trudno nie myśleć o punkcie dojścia Chrystusowej misji – Jego krzyżu, który stał się na zawsze dla nas wstrząsającym wyznaniem i dowodem boskiej miłości. Nieprzypadkowo zaś to właśnie „Miłość” od samego początku stała się imieniem Ducha i dziedziną Bożego działania szczególnie powiązaną z Osobą Ducha (Rz 5, 5).

Szalony gest Bożej miłości – czy też objawienie Miłości Ojca i Syna w życiu/krzyżu Jezusa – ma zaś uzdrowić nasze myślenie o Bogu – „oddemonizować” Jego obraz i uzdrowić nasze relacje z innymi. Naszym podstawowym grzechem od samego początku jest lęk przed Stwórcą i traktowanie Go jak surowego sędziego i kontrolera, którego trzeba udobruchać religijnym „handlem”. Posłany do nas Syn, który nie został posłany, „aby świat potępił”, działa więc jak miedziany wąż na pustyni: leczy nas z jadu lęku przed Stwórcą, a co za tym idzie, także z lęku przed odrzuceniem. Człowiek, który nie wie, że jest kochany u samego źródła swojego istnienia, nie potrafi bowiem kochać ani samego siebie, ani innych, co nieuchronnie popycha go ku przemocy, destrukcji i neurotycznej pogoni za władzą.

Dar Syna mówi nam zatem, że nasza wartość jest zawrotna – jesteśmy warci życia samego Boga. To zaś przywraca naszemu sercu właściwą perspektywę i miarę w myśleniu o wszystkich naszych relacjach. Uzdrawia, wyzwala, daje siłę. Przytoczony fragment Ewangelii zawiera jednak w sobie także ostrzeżenie: jakkolwiek to może wydać się niesłychane, możemy darem Bożego Syna wzgardzić. I choć Bóg nie przychodzi, by nas potępić, my sami, nie wierząc w Miłość Ojca wyznaną nam w życiu i śmierci Syna, możemy wykluczyć się z prawdziwego życia. Sąd ostateczny (por. Mt 25, 31–46) nie będzie autorytarnym dekretem Boga, lecz jedynie ukazaniem nam tego, co sami wybieramy w codzienności. Obyśmy wybierali Miłość.

CHWILA REFLEKSJI: 

Czy boska trójjedyność jest dla mnie przesłaniem miłości?