Logo Przewdonik Katolicki

Polscy biskupi u papieża Franciszka

o. Stanisław Tasiemski OP
Fot.

Po ponad ośmiu latach od spotkania z Benedyktem XVI biskupi polscy 1 lutego wyruszają do Rzymu, by odbyć przewidzianą prawem kanonicznym wizytę ad limina apostolorum do progów apostolskich. Czego możemy się po niej spodziewać?

Po ponad ośmiu latach od spotkania z Benedyktem XVI biskupi polscy 1 lutego wyruszają do Rzymu, by odbyć przewidzianą prawem kanonicznym wizytę ad limina apostolorum – do „progów apostolskich”.  Czego możemy się po niej spodziewać?

W Watykanie pasterze polskiego Kościoła odwiedzą poszczególne urzędy Kurii Rzymskiej i będą omawiać różne aspekty działalności Kościoła w Polsce. Zostaną także przyjęci przez papieża Franciszka, który skieruje do polskiego Episkopatu swoje przesłanie. Chociaż obowiązek odbycia wizyty ciąży formalnie jedynie na biskupach diecezjalnych, to jednak do Watykanu udadzą się także niektórzy biskupi pomocniczy i biskupi seniorzy – razem ok. 90 hierarchów. Ich pobyt w Wiecznym Mieście trwać będzie do 8 lutego.

 

Przygotowana wizyta

Już sam fakt, że obecna wizyta następuje po ośmiu latach, choć prawo kanoniczne przewiduje, iż biskupi powinni przybywać do Rzymu co pięć, wskazuje, że musiała być ona starannie przygotowana. To opóźnienie wiąże się z dramatycznymi i ważnymi wydarzeniami z życia Kościoła początku XXI wieku – chorobą i odejściem bł. Jana Pawła II, konklawe, wydarzeniami Roku Wiary i wreszcie rezygnacją Benedykta XVI z pełnienia posługi Piotrowej, kolejnym konklawe i wyborem papieża „z krańców świata”. Przypomnijmy, że za pontyfikatu Jana Pawła II spotkania biskupów polskich z Ojcem Świętym odbywały się regularnie w latach 1982, 1987, 1993 i w 1998 roku. Wiele miesięcy przed przybyciem do Rzymu poszczególne diecezje przygotowały specjalny dokument, szczegółowo opisujący to, co się w nich działo w latach 2005–2012. Liczy on sto kilkadziesiąt stronic. Są w nim ujęte wszystkie dziedziny życia diecezjalnego, m.in.: administracja, finanse, szkoły katolickie, ekumenizm, życie sakramentalne, powołania i seminarium, życie parafii i wspólnot. Składa się z 24 rozdziałów, według  kompetencji poszczególnych dykasterii. Na przykład rozdział związany z Kongregacją ds. Edukacji Katolickiej omawia działalność szkół katolickich różnych szczebli, z Papieską Radą ds. Popierania Jedności Chrześcijan – relacje z innymi Kościołami i wspólnotami kościelnymi, a rozdział związany z Kongregacją ds. Duchowieństwa – problemy kleru, powołań, formacji stałej księży, seminariów itp. Papież dostaje taki dokument w całości, natomiast poszczególne dykasterie – rozdział związany z ich kompetencjami. Dzięki temu rozmowy prowadzone w każdej z nich są bardzo dobrze przygotowane i dotyczą aktualnych problemów.

Konieczność starannego przygotowania obecnej wizyty wiąże się również z wielkością polskiego Episkopatu. Wcześniej (np. w 1998 r. czy 2005 r.) polscy hierarchowie spotykali się z Ojcem Świętym i odwiedzali kongregacje Stolicy Apostolskiej w trzech grupach, przez trzy tygodnie, a obecnie będzie pięć grup w ciągu jednego tygodnia, z dwóch lub trzech polskich metropolii. Każda z tych grup będzie miała odrębne spotkanie z Ojcem Świętym. Wówczas rozmawiać będą bezpośrednio z papieżem na temat 5–7 diecezji, reprezentowanych w danej grupie.

 

Trudny tydzień

Kuria Rzymska to m.in. Sekretariat Stanu, dziewięć Kongregacji, dwanaście Papieskich Rad, trzy trybunały (Rota, Penitencjaria, Sygnatura). Jest też Sekretariat Generalny Synodu Biskupów, są papieskie komisje, akademie, biura oraz instytucje powiązane ze Stolicą Apostolską. Tydzień to bardzo krótki okres, dlatego wszyscy biskupi podzieleni na trzy grupy złożą wizytę jedynie w sześciu kongregacjach: zajmującej się kwestiami doktrynalnymi, ale także najpoważniejszymi przestępstwami przeciw moralności –  Kongregacji Nauki Wiary; zagadnieniami liturgicznymi – Kongregacji ds. Kultu Bożego i Dyscypliny Sakramentów; kwestiami personalnymi biskupów oraz zagadnieniami struktur kościelnych – Kongregacji ds. Biskupów; problemami dotyczącymi księży, diakonów stałych oraz formacji seminaryjnej – Kongregacji ds. Duchowieństwa; problematyką zakonną – Kongregacji ds. Instytutów Życia Konsekrowanego i Stowarzyszeń Życia Apostolskiego oraz w Kongregacji ds. Edukacji Katolickiej, do której kompetencji należy troska o funkcjonowanie szkół katolickich wszystkich szczebli w tym uniwersytetów i wydziałów teologicznych.

Poszczególnym grupom odwiedzającym urzędy przewodniczyć będą: abp Józef Michalik, kard. Stanisław Dziwisz i abp Stanisław Gądecki. Podczas tych spotkań uprzednio wyznaczony biskup, tzw. relator, dokona krótkiego wprowadzenia, a następnie będzie czas na rozmowę z przedstawicielami danej dykasterii. Przebieg każdego spotkania zostanie opisany przez biskupa notariusza, a następnie, po powrocie do Polski, przekazany do Sekretariatu Konferencji Episkopatu Polski, dzięki czemu wszyscy biskupi zyskają pełny obraz wizyt w kongregacjach. Natomiast w mniejszych, kilkuosobowych grupach uczestnicy wizyty ad limina udadzą się także do innych urzędów Stolicy Apostolskiej. Skład tych grup został dobrany według kompetencji biskupów i zadań, jakie przydzieliła im Konferencja Episkopatu Polski.  Wiadomo np., że siedmioosobowa delegacja polskiego Episkopatu złoży wizytę w Sekcji II Sekretariatu Stanu, zajmującej się relacjami Stolicy Apostolskiej z państwami. Grupie tej przewodniczyć będzie kard. Stanisław Dziwisz. Wraz z metropolitą krakowskim Sekretariat Stanu odwiedzą: abp Józef Michalik, kard. Kazimierz Nycz, abp Stanisław Gądecki, abp Józef Kowalczyk, abp Sławoj Leszek Głódź i abp Stanisław Budzik. Także w mniejszych grupach biskupi odwiedzą trzy Kongregacje: dla Kościołów Wschodnich, Spraw Kanonizacyjnych i ds. Ewangelizacji Narodów oraz kilkanaście Papieskich Rad (m.in. ds. Świeckich, ds. Rodziny, ds. Popierania Jedności Chrześcijan, ds. Kultury czy ds. Krzewienia Nowej Ewangelizacji) i Najwyższy Trybunał Sygnatury Apostolskiej.

 

To także pielgrzymka

Wizyta ad limina apostolorum ma charakter urzędowy, ale jest też pielgrzymką. Jej program przewiduje, że polscy biskupi będą się spotykać na wspólnych liturgiach w czterech papieskich bazylikach: św. Piotra, św. Pawła za Murami, św. Jana na Lateranie i Matki Bożej Większej. Zapewne 2 lutego wezmą udział we Mszy św. sprawowanej przez Ojca Świętego w bazylice watykańskiej z okazji  XVIII Światowego Dnia Życia Konsekrowanego. Można oczekiwać, że będą też mogli spotkać się z papieżem na porannej Eucharystii w Domu św. Marty, czy modlić się przy grobie bł. Jana Pawła II.  Od 13 marca ubiegłego roku media często mówiąc o papieżu Franciszku, próbują przeciwstawiać go polskim biskupom. Spotykając się z nimi Ojciec Święty powie wprost, co jego zdaniem należy do najważniejszych wyzwań stojących przed Kościołem w Polsce, co trzeba zmienić, co rozwijać i co w większym stopniu wnosić w Kościół powszechny. Nie zapominajmy, że papież z „krańców świata”, Franciszek zapewne będzie chciał dowiedzieć się więcej o polskim Kościele, który jest nadal fenomenem na kontynencie europejskim. Obecna wizyta ad limina apostolorum będzie więc raczej braterskim spotkaniem, a nie wydawaniem dyrektyw. Sekretarz Episkopatu bp Wojciech Polak wypowiadając się dla Katolickiej Agencji Informacyjnej, nie krył, że spodziewa się, iż Ojciec Święty zachęci Kościół w naszym kraju do realizacji wskazań zawartych w wydanej ostatnio adhortacji apostolskiej Evangelii gaudium. Dodał, że określeniu priorytetów duszpasterskich poświęcone będzie marcowe zebranie biskupów w Warszawie. „Myślę więc, że dialog rozpoczęty u papieża, będzie kontynuowany na gruncie całego Kościoła w Polsce” – powiedział bp Polak. Ale poszczególni biskupi będą też mieli okazję, by zgłosić swoje zapytania w poszczególnych dykasteriach odnośnie do konkretnych kwestii będących przedmiotem dyskusji. Są przecież w naszej Ojczyźnie problemy napawające duszpasterską troską, jak na przykład formacja ruchów intronizacyjnych, rozwijających się dotąd poza kontrolą Kościoła. Istnieją problemy związane z powołaniami do zakonów żeńskich, duszpasterstwem polskich emigrantów, domagającym się na pewno jeszcze większego zaangażowania i rozwiązywania istniejących problemów, a może i decyzji organizacyjnych. W perspektywie planowanego na rok 2016 w Krakowie Światowego Dnia Młodzieży trzeba będzie spojrzeć na wyzwania stojące przed duszpasterstwem młodego pokolenia i przekazu wiary. Na pewno wiele uwagi zajmą problemy rodzin, o których będzie mowa podczas lutowego konsystorza, a następnie podczas październikowego Synodu Biskupów. Dla naszych pasterzy spotkania te, a także czas modlitwy i wymiany opinii, będą bodźcem i inspiracją w podejmowaniu aktualnych wyzwań we współpracy ze Stolicą Apostolską, a także innymi episkopatami naszego kontynentu, by na słowo Chrystusa na nowo zarzucić sieci i zebrać obfity plon.

Komentarze

Zostaw wiadomość

 Security code

Komentarze - Facebook

Ta strona używa cookies. Korzystając ze strony, wyrażasz zgodę na używanie cookies, zgodnie z aktualnymi ustawieniami przeglądarki