Benedykt XVI do kapłanów

 Wyjątkowe spotkanie

Treść spontanicznej refleksji papieża na temat soboru w czasie spotkania z duchowieństwem Rzymu była ważna, ale jeszcze ważniejsza była atmosfera tego wydarzenia.  Benedykt XVI nazwał je niezwykłym darem. – Dla mnie jest to szczególny dar, zanim pozostawię posługę Piotrową, by móc zobaczyć kler Rzymu. Aby zobaczyć Kościół w Rzymie, że są pasterze i prowadzą ten lud Boży. Jest to duchowieństwo uniwersalne, powszechne i niesie w sobie całą tę powszechność wszystkich kultur – podkreślił Ojciec Święty. Chociaż spotkał się tylko z duchowieństwem Wiecznego Miasta, to ma się wrażenie, że mówił do wszystkich kapłanów na całym świecie. Podziękował im za modlitewne wsparcie. – Dzisiaj przy grobie św. Piotra wyznaliście swoją wiarę w Roku Wiary. To było konieczne, aby spotkać się przy Piotrze, aby usłyszeć te słowa, „Tobie powierzam mój Kościół”. Przed Bogiem wyznaliście swoją wiarę, aby pójść za Chrystusem. Czyńmy to zawsze. Jestem bardzo wdzięczny za waszą modlitwę, którą czułem fizycznie. Nawet jeśli ja się wycofuję, to zawsze pozostaję złączony z Wami w modlitwie – dodał Benedykt XVI.

Taki jest Benedykt XVI. Po wyborze na Stolicę Piotrową mówili o nim, że będzie „pancernym papieżem”. Okazał się dobrym, wrażliwym człowiekiem, pokornym kapłanem, mądrym, wykształconym teologiem i ciepłym, uśmiechniętym papieżem. I jak tu nie wierzyć, że Opatrzność daje nam papieży na miarę i potrzeby naszych czasów. „Nawet jeżeli ja się wycofuję, to pozostaję z wami złączony na modlitwie” – powiedział Ojciec Święty. Słyszący te słowa uczestnicy spotkania płakali. To znak ich miłości do papieża Benedykta XVI i Kościoła. Czy pasterz Kościoła Powszechnego może ofiarować nam coś więcej? Ofiarowuje za nas modlitwę i cierpienie. Pozostaje z nami ufny Bogu, że Chrystus – założyciel Kościoła – dalej nim kieruje i da nam pasterza na wzór swego serca.

Benedykt XVI do duchowieństwa diecezji rzymskiej  

„(…) Jest dla mnie szczególnym darem Opatrzności fakt, że przed opuszczeniem posługi Piotrowej mogę jeszcze zobaczyć moich księży, duchowieństwo Rzymu. Zawsze bardzo się cieszę, kiedy mogę widzieć, jak żyje Kościół, że w Rzymie Kościół jest żywy (…) Jestem bardzo wdzięczny za waszą modlitwę, którą odczułem, jak powiedziałem w środę – niemal fizycznie. Choć obecnie się wycofuję, to w modlitwie jestem zawsze blisko z wami wszystkimi i jestem pewien, że również wy wszyscy będziecie blisko mnie, choć dla świata pozostanę w ukryciu. (…) Naszym zadaniem, właśnie w obecnym Roku Wiary, poczynając od Roku Wiary, jest praca, aby realizowany był prawdziwy sobór, ze swoją mocą Ducha Świętego, aby prawdziwie odnowił się Kościół. Ufajmy, że Pan nam pomoże. Ja, wycofawszy się, ze swoją modlitwą będę z wami zawsze i razem pójdziemy naprzód z Panem, mając pewność: Pan zwycięża! Dziękuję!”