Logo Przewdonik Katolicki

Odszedł człowiek wielkiego formatu

Błażej Tobolski
Fot.

Smutek, ból i zaskoczenie towarzyszyły informacji o nagłej śmierci metropolity lubelskiego abp. Józefa Życińskiego, człowieka gorącej wiary, a jednocześnie ogromnej wiedzy.

Śp. abp Józef Życiński zmarł 10 lutego ok. godz. 16 w Rzymie, gdzie uczestniczył w sesji plenarnej Kongregacji ds. Wychowania Katolickiego, której był członkiem. Prawdopodobną przyczyną śmierci 62-letniego biskupa był zawał serca. Ks. Tomasz Adamczyk, sekretarz arcybiskupa, który towarzyszył mu w podróży do Watykanu, w rozmowie z KAI powiedział, że rano śp. abp Życiński normalnie pracował i odbył kilka ważnych spotkań. Wczesnym popołudniem spożył obiad wraz ze współpracownikami, rozmawiał z nimi i nie dawał żadnych oznak, że może się źle czuć. Później udał się do swego pokoju na krótki odpoczynek, gdzie zmarł.

 

Budowniczy mostów

Odejście śp. abp. Józefa Życińskiego prezydium Konferencji Episkopatu Polski (KEP) nazwało w swoim liście kondolencyjnym wprost: „wielką stratą dla Kościoła w Polsce”. Przypominając, że uczestniczył on w pracach KEP przez ponad dwadzieścia lat „pełniąc w niej wiele odpowiedzialnych funkcji i nawiązując współpracę z każdym dla dobra wspólnoty”, biskupi podkreślili, że „był prawdziwym budowniczym mostów pomiędzy Bogiem a człowiekiem, pomiędzy wiarą a rozumem, między nauką a religią”. Zauważają również, że śp. bp Życiński był ceniony w Stolicy Apostolskiej i w wielu międzynarodowych gremiach, nie tylko ze względu na swoją wiedzę i kompetencje, znajomość języków obcych i współczesnych problemów społeczno-kulturowych, ale także ze względu na swoje „ujmujące człowieczeństwo i wysoką kulturę osobistą wynikającą z szacunku do każdego człowieka”. Zdaniem prezydium KEP był on jednak „przede wszystkim człowiekiem gorącej wiary”, którą umiał „przekazywać z wielkim zaangażowaniem i teologiczną kompetencją”. Natomiast jego przemówienia i teksty były „przesycone Ewangelią”, którą umiał celnie interpretować i w mistrzowski sposób odnosić do życia oraz do współczesnych ludzkich problemów. „Będzie nam brakować jego przyjaznej obecności, gorącego serca, zaangażowanego i celnie komentującego słowa”, przyznają polscy biskupi.

 

Między nauką a wiarą

Swoją posługę biskupią śp. ksiądz Józef Życiński rozpoczął 4 listopada 1990 r. jako biskup tarnowski. Natomiast 14 czerwca 1997 r. Ojciec Święty mianował go metropolitą lubelskim. Wówczas objął też urząd Wielkiego Kanclerza Katolickiego Uniwersytetu Lubelskiego. Jednak ten urodzony 1 września 1948 r. w Nowej Wsi koło Piotrkowa Trybunalskiego kapłan, z nauką związany był już wcześniej i nie porzucił pracy naukowca do końca, pomimo swojego ogromnego zaangażowania duszpasterskiego. Interesował się m.in. filozofią nauki, kosmologią relatywistyczną, metalogiką, historią nauki i badaniem relacji między nauką a wiarą.

Po ukończeniu bowiem Wyższego Częstochowskiego Seminarium Duchownego w Krakowie podjął naukę na tamtejszej Papieskiej Akademii Teologicznej (PAT), gdzie w 1976 r. otrzymał stopień doktora teologii. Następnie w 1978 r. zostaje doktorem filozofii na Akademii Teologii Katolickiej (ATK) w Warszawie i w dwa lata później habilituje się. W tym samym roku obejmuje kierownictwo Katedry Logiki i Metodologii w PAT, gdzie później w latach 1982–1985 pełnił funkcję prodziekana, a od 1988 do 1990 – dziekana Wydziału Filozoficznego tej uczelni. W 1981 r. został profesorem nadzwyczajnym, a w 1988 – zwyczajnym. W latach 80. ub. w. pisze również, razem z ks. prof. Michałem Hellerem, książki, m.in. „Wszechświat i filozofia” oraz „Drogi myślących”, które stają się bestselerami. Od 1999 r., już jako metropolita lubelski kieruje on Katedrą Relacji między Nauką a Wiarą na Wydziale Filozofii KUL.

 

Dialog ze światem kultury

Zmarły arcybiskup uczestniczył również jako konsultor, współpracownik i członek w pracach wielu światowych środowisk naukowych. Był m.in. członkiem Europejskiej Akademii Nauki i Sztuki w Salzburgu, Rosyjskiej Akademii Nauk Przyrodniczych oraz Komitetu Biologii Ewolucyjnej i Teoretycznej Polskiej Akademii Nauk. Zasiadał w Radzie Naukowej Fundacji Johna Templetona, przyznającej nagrody określane mianem „teologicznego Nobla”. Sam jest autorem ok. 50 pozycji książkowych oraz kilkuset artykułów, poświęconych filozofii oraz dialogowi chrześcijaństwa z myślą współczesną. Publikował je w licznych czasopismach krajowych i zagranicznych, m.in.: angielskich, niemieckich, włoskich, francuskich, hiszpańskich, rosyjskich, słowackich i węgierskich.

Śp. abp Józef Życiński ma także wielkie zasługi w dziele dialogu Kościoła ze światem kultury. Był filozofem, wytrawnym eseistą, czujnym obserwatorem i recenzentem zjawisk współczesnej kultury oraz twórczości artystycznej. Był miłośnikiem literatury, smakoszem poezji, zaś w swoich książkach – także tych poświęconych nauce czy filozofii przyrody – bardzo często odwoływał się do literatury i sztuki przywołując kanon myśli humanistycznej. Był również jednym z najbardziej aktywnych członków Papieskiej Rady ds. Kultury.

Źródło: KAI

 

 


 

Pasterze o pasterzu śp. abp. Józefie Życińskim

 

Ojciec Święty Benedykt XVI:

– W sposób szczególny jednoczę się w modlitwie z wiernymi Archidiecezji Lubelskiej, osieroconej po nagłej śmierci Arcybiskupa Józefa Życińskiego. Odszedł do Pana, spełniając posługę dla Kościoła powszechnego w Stolicy Apostolskiej. Niech raduje się w chwale owocami swego życia i pasterskiego trudu.

 

Abp Józef Kowalczyk, Prymas Polski, metropolita gnieźnieński:

– Był to człowiek, którego Ojciec Święty Jan Paweł II bardzo cenił i wskazywał na niego jako na jednego z tych kapłanów, którego należy brać pod uwagę do posługi w Kościele w Polsce. Zarówno jego przygotowanie intelektualne jak i duchowe oraz jego osobowość były przesłankami, które wskazywały na niego, jako na człowieka, który może wnieść dużo dobrego w rzeczywistość przemian w Polsce po 1989 r. (...) Kościół w Polsce stracił jednego z bardzo ważnych członków, który miał bystrość umysłu i szerokość widzenia.

 

Kard. Stanisław Dziwisz, metropolita krakowski:

– Był to człowiek wielkiego otwarcia i dialogu ze współczesnym światem, a takich ludzi Kościół dziś bardzo potrzebuje. (...) Jego wkład w dialog Kościoła z kulturą i z nauką był olbrzymi zarówno w Polsce jak i na świecie. Jestem mu wdzięczny, że ze swymi myślami, dorobkiem kultury poszedł w szeroki świat. Przekraczał istniejące bariery, na wzór Jana Pawła II.

 

Kard. Kazimierz Nycz, metropolita warszawski:

– Jak wielka jest to strata, uświadomimy sobie, gdy głębiej poznamy jego spuściznę pisarską, duszpasterską to, co zostawił po sobie jako pasterz, uczony, filozof, człowiek Kościoła. Działał bardzo aktywnie i żywo w Episkopacie Polski. Wnosił wiele, dzięki swojej ogromnej wiedzy, w dyskurs wewnętrzny w Kościele między ludźmi wierzącymi, ale również w dyskurs z ludźmi poszukującymi i tymi, którzy byli na obrzeżu lub poza Kościołem.

 

Abp Józef Michalik, metropolita przemyski, przewodniczący KEP:

– Był protektorem wszystkich ważnych spraw w Kościele w Polsce. To był człowiek łatwy do współpracy, wbrew temu, co niekiedy uważano, że chodzi swoimi drogami. Miał dużą wrażliwość i niekiedy reagował, by chronić tych, którzy mogliby być źle zrozumiani. (...) To był człowiek otwarty na wszelkie dobro w Kościele.

 

Abp Stanisław Gądecki, metropolita poznański, wiceprzewodniczący KEP:

– Był człowiekiem życzliwym dla drugich, ogromnie otwartym, wrażliwym na drugiego człowieka, delikatnym, dużej szlachetności, a poza tym człowiekiem niezwykle rozległych znajomości, ostrego zmysłu humoru i dużej otwartości na media, które bardzo cenił. (...) był człowiekiem wybitnie uzdolnionym, bardzo lotnego umysłu, erudytą. (...) Była to postać ze wszech miar wyrazista, ogromnie prostolinijna, przy braku jakiegokolwiek udawania czy fałszu.

 

Bp Mieczysław Cisło, administrator archidiecezji lubelskiej:

– Ból okrywa nasze serca. Bo archidiecezja lubelska miała szczęście mieć niezwykłego pasterza, pod każdym względem człowieka Bożego, proroka, pasterza, który ogarniał swoją inteligencją i troską pasterską wszystkie dziedziny życia diecezjalnego.

 

Komentarze

Zostaw wiadomość

 Security code

Komentarze - Facebook

Ta strona używa cookies. Korzystając ze strony, wyrażasz zgodę na używanie cookies, zgodnie z aktualnymi ustawieniami przeglądarki