Usprawiedliwiona nieobecność w pracy

Zawarte w nim zostały podstawowe zasady, których musi przestrzegać pracownik. Przede wszystkim powinien on niezwłocznie uprzedzić pracodawcę o przyczynie i przewidywanym okresie usprawiedliwionej nieobecności w pracy, jeżeli przyczyna ta jest z góry wiadoma lub możliwa do przewidzenia. Oznacza to, że nie później niż w drugim dniu nieobecności w pracy pracownik ma obowiązek powiadomienia o tym fakcie pracodawcy. Poinformować  osobiście, przez inną osobę albo telefonicznie lub za pośrednictwem innego środka łączności.

Oprócz zaświadczenia lekarskiego o czasowej niezdolności do pracy, pracownik może również usprawiedliwić swoją nieobecność, okazując wezwanie do osobistego stawiennictwa przed organami administracji rządowej, sądem, prokuraturą, policją, organem właściwym w sprawach powszechnego obowiązku obrony. Ponadto oświadczenie pracownika o konieczności sprawowania opieki nad dzieckiem oraz oświadczenie potwierdzające odbycie podróży służbowej również usprawiedliwiają nieobecność pracownika.

Pracodawca zobowiązany jest zwolnić pracownika od pracy na czas niezbędny m.in. do wykonania czynności biegłego, do wykonania obowiązkowych badań lekarskich, pracownika wezwanego w charakterze świadka, pracownika będącego krwiodawcą, pracownika będącego członkiem ochotniczej straży pożarnej lub ratownictwa górskiego.

Ponadto pracodawca ma obowiązek udzielenia dwóch dni wolnych pracownikowi w razie ślubu, urodzenia dziecka albo zgonu i pogrzebu małżonka lub dziecka, ojca, matki, ojczyma, macochy. Natomiast jeden dzień wolny przysługuje pracownikowi w razie ślubu dziecka albo zgonu i pogrzebu jego siostry, brata, teściowej, teścia, babci, dziadka lub innej osoby pozostającej na utrzymaniu pracownika lub pod jego bezpośrednią opieką.