Prawo a problemy osób niepełnosprawnych

Według najnowszych danych w Polsce żyje ponad 5 milionów osób niepełnosprawnych.

Wprowadzenie szeregu reform, w tym również reformy administracyjnej spowodowało,

że wiele osób niepełnosprawnych nie potrafi nadal znaleźć się w obowiązującym stanie prawnym. Problem ten dotyczy również rodzin osób niepełnosprawnych. Informacją i radą służą takie instytucje jak pełnomocnik do spraw osób niepełnosprawnych przy ministerstwie pracy oraz Krajowa Rada Osób Niepełnosprawnych. W kwestii zatrudniania osób niepełnosprawnych zasadnicze znaczenie mają zakłady pracy chronionej, które funkcjonują w naszym kraju. W takich zakładach pracy pracodawcy mają szczególne obowiązki w stosunku do osób niepełnosprawnych, zwłaszcza  w kwestiach odpowiedniego dostosowania stanowisk pracy, dbałości o zdrowie pracownika niepełnosprawnego oraz przestrzeganie przerw w pracy. Aktualnie orzecznictwo stopnia niepełnosprawności realizowane jest obecnie na szczeblu powiatowym. Ponadto większość zadań związanych z pomocą osobom niepełnosprawnym spoczywa teraz na powiatowym centrum pomocy rodzinie. Dotyczy to głównie rehabilitacji osób niepełnosprawnych, ich terapii zajęciowej oraz likwidowania barier architektonicznych. Szkoleniem, rejestracją oraz znajdowaniem miejsc pracy bezrobotnym osobom niepełnosprawnym zajmują się powiatowe urzędy pracy. Niepełnosprawny zarejestrowany w powiatowym urzędzie pracy jako bezrobotny może otrzymać pożyczkę z Funduszu Pracy, na cel rozpoczęcia (lub wznowienie) działalności gospodarczej, handlowej, usługowej czy rolniczej. Niewiele osób zdaje sobie sprawę z tego, że już w 1997 r. sejm uchwalił Kartę Praw Osób Niepełnosprawnych. Tym samym rząd zobligowany został do działań mających na celu ułatwienie osobom niepełnosprawnym korzystanie z ich praw konstytucyjnych. Karta gwarantuje niepełnosprawnym między innymi prawo do samodzielnego i aktywnego życia, do wszechstronnej rehabilitacji i opieki medycznej, do nauki w szkołach wspólnie z pełnosprawnymi rówieśnikami. Karta stanowi również, że niepełnosprawni mają prawo do pracy, do rekompensaty kosztów wynikających z niepełnosprawności oraz do pełnego uczestniczenia w życiu publicznym, społecznym i kulturalnym. Niepełnosprawność nie może być przyczyną nierównego traktowania czy też dyskryminacji.