Ślub kościelny z obcokrajowcem

Byłabym wdzięczna, gdyby Ksiądz poruszył kwestię zawarcia związku małżeńskiego osoby z podwójnym obywatelstwem. Mężczyzna jest katolikiem i związał się z osobą niewierzącą (nie ma nawet chrztu, bo rodzice nie przekazali jej wiary). Sprawa jest jeszcze bardziej skomplikowana, bo ona jest Niemką, a on Polakiem z podwójnym obywatelstwem i mieszkają w Niemczech. Jemu bardzo zależy, aby ślub kościelny odbył się w Polsce. Czy to jest możliwe?

Mirosława

Istotną sprawą w przedstawionej sytuacji jest brak chrztu po stronie kobiety, z którą katolik pragnie zawrzeć kościelny związek małżeński. Jest to bowiem przeszkoda do zawarcia małżeństwa, którą nazywa się przeszkodą różnej religii. O warunkach uzyskania dyspensy od tej przeszkody i możliwości zawarcia małżeństwa z osobą nieochrzczoną już pisałem w artykule „Małżeństwo mieszane religijnie”.

Narodowość natomiast czy obywatelstwo w żaden sposób nie jest brane pod uwagą ani do ważności ani do godziwości zawieranego małżeństwa w Kościele. Ta sprawa jedynie pośrednio łączy się ze ślubem kościelnym w taki oto sposób, że ksiądz może pobłogosławić małżeństwo w Kościele, jeżeli będzie ono miało także skutki cywilno prawne. Te zaś są wówczas, gdy małżeństwo zostało już zawarte w Urzędzie Stanu Cywilnego bądź będzie dopiero zawarte jako konkordatowe, czyli podczas jednej ceremonii kościelnej uzyska ważność tak przed Bogiem jak i przed Państwem. W pierwszej sytuacji przedstawia się kapłanowi odpowiedzialnemu za pobłogosławienie małżeństwa dokument z USC o zawartym już małżeństwie cywilnym, w drugiej – należy okazać dokument z USC stwierdzający, że narzeczeni w świetle prawa państwowego nie mają przeszkód do zawarcia ze sobą małżeństwa. Właśnie w USC kandydaci do małżeństwa, także obcokrajowcy, dowiadują się, jakie zaświadczenia muszą przedstawić, aby otrzymać stosowny dokument.

Jeżeli narzeczeni mieszkają w Niemczech, wówczas tam też, w swojej parafii dopełniają formalności związanych z zawarciem małżeństwa kościelnego. Następnie ich proboszcz wystawia dokument nazywany licencją, czyli wyraża zgodę na pobłogosławienie małżeństwa poza jego parafią załączając najważniejsze dane nupturientów potrzebne do zawarcia przez nich małżeństwa. Licencja winna być potwierdzana przez Kurię diecezjalną, do której należy parafia w Niemczech, a następnie przesłana do Kurii w Polsce. Ta zaś przekazuje dokument do parafii miejsca ślubu.

Jeżeli narzeczony lub narzeczona nie znają języka polskiego, a kapłan języka, jakim oni władają, wówczas przy zawieraniu związku małżeńskiego winien uczestniczyć tłumacz.