Postawy w czasie Mszy świętej

Byłam na Mszy św. pogrzebowej, w której uczestniczyli wierni różnych parafii. Podczas tej liturgii bardzo uwidoczniły się różnice w zajmowaniu przez nas postawy stojącej i klęczącej. Jakie zatem postawy ciała w czasie Mszy św. są właściwe?

Weronika

Uczestnicy Mszy św. winni zachowywać jednolitą postawę ciała, albowiem jest ona znakiem jed­ności członków chrześcijańskiej wspólnoty zgromadzonej na sprawowanie świętej liturgii. Poza tym wyraża ona i kształtuje duchowe przeżycia uczestniczących.

Zgodnie z przepisami wydanymi przez Konferencję Episkopatu Polski (Wskazania po ogłoszeniu nowego wydania Ogólnego wprowadzenia do Mszału Rzymskiego z dnia 9 marca 2005 r.), w czasie Mszy św. winniśmy zachowywać postawę stojącą w czasie od wejścia kapłana aż do kolekty włącznie, podczas śpiewu przed Ewange­lią i w czasie Ewangelii, podczas wyznania wiary i modlitwy powszechnej, od wezwania: Módlcie się, aby... aż do Baranku Boży z wyjątkiem modlitwy epikletycznej i słów przeistoczenia, w czasie modlitwy po Komunii św. i zakończenia Mszy św.

Postawę klęczącą winniśmy zachowywać w czasie modlitwy epikletycznej i przeistoczenia (klękamy na epiklezę, a wstajemy przed aklamacją po przeistoczeniu) oraz na słowa: Oto Baranek Boży; Panie, nie jestem godzien. W czasie przyjmowania Komunii św. możemy klęczeć lub stać. Natomiast siedzieć możemy w czasie: czytań i psalmu responsoryjnego, homilii, przygotowania darów, rozdzielania Komunii św. i milczenia po niej. Oczywiście, osoby w starszym wieku, słabe i chore, mogą siedzieć w czasie całej Mszy św. Znak pokoju przekazujemy osobom znajdującym się obok nas przez skłon głowy. Celebrans może podać rękę osobom znajdującym się w prezbiterium. Przechodząc przed Najświętszym Sakramentem utajonym w tabernakulum, przyklękamy na jedno kolano.

Zasadniczą i dominującą postawą podczas Mszy św. jest postawa stojąca. Do końca XVI wieku wszyscy wierni w kościele stali. Nazywano ich „circumstantes” – „stojący dokoła” ołtarza. Dopiero pod wpływem protestantyzmu także do kościołów katolickich wstawiono ławki. Postawa stojąca jest postawą paschalną – wielkanocną, czyli postawą człowieka wyzwolonego, człowieka, który już nie podlega grzechowi. Jest to także postawa gotowości – człowiek, który stoi, w każdej chwili jest gotowy do podjęcia zadań, jakie Pan Bóg mu wyznacza. Postawa klęcząca występuje dopiero od średniowiecza. Jest to postawa pokuty i pokory. Człowiek pada na kolana przed Wszechmogącym Bogiem, ukrytym w Najświętszym Sakramencie Ołtarza. Postawa siedząca jest postawą odpoczynku.