Ze starożytnej poezji armeńskiej

Kołysanka

Na podgłówku głowę złożę,

Strzeż, Aniele, dusze Boże!

Strzeż, Aniele, Stróżu mój,

W nocy strzeż i o północy,

I gdy kogut pieje,

I gdy w polu dnieje,

Ku pomocy przy mnie stój,

Tak jak ja przy panu stoję,

Konam – zjawy senne roję,

Śpię – ze śmiercią się pasuję.

Przyj ze śmiertelnego łoża

Duszę grzeszną, Matko Boża!

Modlitwa

Ni widu wkrąg, ni słychu.

Zgiń, przepadnij, zły duchu.

Chrystus Pan z aniołami

Stąpa po morzach-lądach,

Schodzi z niebios na ziemię,

Trzódki swojej dogląda.

– Gdzie idziesz, Chryste Panie?

– Skrzą się światła, żar płonie

W kadzielnicach niebiańskich,

Łańcuchy ich są z ognia.

Śpijcie w kołyskach, dziatki,

Idę na mszę, jak co dnia.

Ojcowie żywi t. 6 Kraków 1985, Znak