Logo Przewdonik Katolicki

Dzieło wiary i serca

Michał Chojnacki
Fot.

W niedzielę 25 lutego odbyła się konsekracja ołtarza ofiarnego oraz poświęcenie prezbiterium w kościele Podwyższenia Krzyża Świętego w Kole. Ołtarz jest najważniejszym miejscem w świątyni, oznacza on Zbawiciela, Jezusa Chrystusa oraz jedną Eucharystię Kościoła i poświęcony jest samemu Bogu. Nic więc dziwnego, że parafianie odliczali dni, oczekując jego konsekracji. Uroczystej...

W niedzielę 25 lutego odbyła się konsekracja ołtarza ofiarnego oraz poświęcenie prezbiterium w kościele Podwyższenia Krzyża Świętego w Kole. Ołtarz jest najważniejszym miejscem w świątyni, oznacza on Zbawiciela, Jezusa Chrystusa oraz jedną Eucharystię Kościoła i poświęcony jest samemu Bogu. Nic więc dziwnego, że parafianie odliczali dni, oczekując jego konsekracji.

Uroczystej Eucharystii, podczas której dokonany został obrzęd, przewodniczył biskup włocławski Wiesław Mering, z którym Najświętszą Ofiarę sprawował bp senior Czesław Lewandowski (rodak z Koła) i kapłani; w ich liczbie wikariusz biskupi na rejon koniński ks. prał. Wojciech Kochański i gospodarz miejsca, proboszcz ks. kan. Józef Wronkiewicz. Dostojnych gości w imieniu parafian powitała Teodora Janiak z rodziną.

W gronie licznych wiernych obecny był burmistrz Mieczysław Drożdżewski i przewodniczący Rady Miasta Koła Robert Cesarz. Przybył konserwator zabytków dr Janusz Tomala oraz przedstawiciele instytucji i firm, którym powierzono nadzór i wykonanie prac. W słowie wprowadzającym ks. Józef Wronkiewicz podziękował wiernym za ofiarność, bez której remont kościoła byłby niemożliwy, inż. Rafałowi Zywertowi i Jolancie Oblizajek oraz ks. Piotrowi Sierzchale za bezinteresowne przygotowanie dokumentacji, a firmom Król-Banasiak i KMK Granit-Marmur z Gierałcic k. Opola za jakość wykonanych prac. Po przebudowie prezbiterium, powiększonego o ok. 20 m kw., został wykonany ołtarz i ambona z marmuru w stylu neogotyckim (poprzednie były drewniane). Położono również posadzkę. Jeszcze w tym roku w kościele stanie marmurowa chrzcielnica.

Homilię o znaczeniu ołtarza i wydarzeniu, jakim jest jego konsekracja, wygłosił ks. bp Mering. Nie krył on uznania dla wkładu pracy przy modernizacji kościoła. Zdaniem pasterza diecezji, ołtarz i prezbiterium zostały starannie przygotowane do konsekracji dzięki współpracy władz kościelnych i konserwatorskich. Piękno świątyni stanowi słuszny powód do radości i dumy; oby ludzkie zaangażowanie wyzwoliło dużo dobra, które zaowocuje rozwojem duchowym wspólnoty: wzrostem wiary, nadziei i miłości.

Po homilii ks. bp Mering wraz z ks. bp. Lewandowskim dokonali obrzędu konsekracji ołtarza i poświęcenia prezbiterium. Po modlitwie konsekracyjnej namaścili ołtarz krzyżmem świętym; został on okadzony, nakryty białym obrusem i oświetlony światłem świec. Rozpoczęła się liturgia eucharystyczna, podczas której śpiewy wykonywał parafialny chór „Lutnia”. Na zakończenie Mszy św. ks. bp Mering udzielił wiernym błogosławieństwa, prosząc, by ponieśli je swoim bliskim.

* * *


Poprosiłem ks. bp. Wiesława Alojzego Meringa o krótką rozmowę



Ekscelencjo, w homilii usłyszeliśmy m.in., że ołtarz jest „rzeczą materialną”. Jakie jest jego znaczenie jako symbolu?
– Ołtarz w chrześcijaństwie jest symbolem Jezusa Chrystusa. Stąd gest ucałowania ołtarza na początku i na końcu Mszy św. Kiedy po jakiejś dłuższej nieobecności spotykamy przyjaciół, bliskich, członków rodziny, wówczas też wymieniamy pocałunki. Pocałunek jest symbolem bardzo naturalnej przyjaźni, kiedy kapłan w imieniu zgromadzonego ludu całuje Chrystusa. Jest też inna interpretacja, że to Chrystus całuje sprawującego Najświętszą Ofiarę, a on z kolei przekazuje pocałunek Chrystusa zgromadzonemu ludowi. Prawdziwym centrum każdej świątyni jest ołtarz. Budowali go ludzie ku czci Boga i na nim składali ofiarę, a potem dopiero wznosili świątynię, która osłaniała ołtarz.

Jakie wrażenia estetyczne wywarł na Księdzu Biskupie nowy ołtarz, ambona, prezbiterium kolskiej fary?
– Kwestie estetyczne zawsze są dyskusyjne. Znajdą się ludzie, którzy będą mieli takie czy inne zastrzeżenia, ale ja jestem szczęśliwy, że przestrzeń prezbiterium tak cudownego kościoła została uporządkowana. Teraz wyraźnie widać, co jest miejscem najważniejszym dla liturgii. Jest kilka elementów znakomitych, np. rzeźby, typowe dla gotyckich kościołów, a także kamienny ołtarz. Jak długo nie ma kamiennego ołtarza, tak długo nie ma jego poświęcenia. To wszystko bierze się z symboliki biblijnej: kamieniem węgielnym kościoła jest Jezus Chrystus. Dobrze widoczna jest ambona – miejsce czytania słowa Bożego, ładna jest też posadzka, kolorytem dopasowana do ścian kościoła Podwyższenia Krzyża Świętego. Serdecznie pozdrawiam czytelników „Ładu Bożego” – z Koła i całej diecezji włocławskiej.

Komentarze

Zostaw wiadomość

 Security code

Komentarze - Facebook

Ta strona używa cookies. Korzystając ze strony, wyrażasz zgodę na używanie cookies, zgodnie z aktualnymi ustawieniami przeglądarki