Budować na wartościach

Z Maciejem Jakubowskim, prezesem Zarządu Głównego Stowarzyszenia Ruch Kultury Chrześcijańskiej „Odrodzenie”, rozmawia Błażej Tobolski

W jakiej sytuacji dziś – w obecnej polskiej rzeczywistości – znajduje się ruch, którego początki i największy rozwój przypadł na lata 20. i 30. minionego wieku?

– Dziś wciąż kontynuujemy ideały działającego w przedwojennej Polsce Stowarzyszenia Katolickiej Młodzieży Akademickiej „Odrodzenie”. Jego celem było budowanie tworzącej się wówczas na nowo polskiej rzeczywistości na wartościach chrześcijańskich, m.in. przez intelektualne i moralne odrodzenie młodzieży. Po II wojnie światowej niemożliwe było odbudowanie tych struktur, samo środowisko przetrwało jednak, przekazując idee swojej działalności kolejnym pokoleniom. W tym czasie ruch skupiał w większości środowiska inteligencji pracującej, nie mając możliwości oficjalnej działalności wśród młodzieży akademickiej. Stąd wynika obecna sytuacja ruchu w Polsce. Mamy w całym kraju ponad 30 kół, w których działają osoby w średnim i starszym wieku. W międzyczasie rozwinęły się różne formy duszpasterstwa akademickiego oraz nowe ruchy młodzieżowe, które w dużym stopniu zagospodarowały pola działania dawnego „Odrodzenia”. Uważamy jednak, że trzeba dzisiaj podjąć próbę powrotu do korzeni i do środowisk, z których „Odrodzenie” wyrastało. Pierwszym ważnym krokiem na tej drodze było powstanie dziewięciu kół młodzieżowych i jednego akademickiego na Rzeszowszczyźnie, które obecnie świetnie realizują cele ruchu.

Te cele i zadania pomimo upływającego czasu pozostają również zasadniczo niezmienione?

– Nasz podstawowy cel: prowadzenie systematycznej formacji naszych członków, jest wciąż aktualny. Formacja ta przebiega dwutorowo i w efekcie ma owocować szeroko pojętymi działaniami apostolskimi na rzecz naszych środowisk, parafii i kraju. Na formację intelektualną składa się m.in. zdobywanie i pogłębianie wiedzy o nauce, zwłaszcza społecznej, Kościoła, sprawach religijnych oraz dotyczących moralności. Formacja duchowa ma rozwijać więź z Bogiem i życie modlitwy.

Te cele wspieramy także działalnością społeczno-kulturalną i wychowawczo-oświatową. Sam termin „kultura” pojmujemy zresztą, tak jak to czynił Sobór Watykański II, właśnie jako kształtowanie i formację człowieka, duszy ludzkiej, a nie, jak to jest dziś powszechne, jako przede wszystkim konsumpcję dóbr kulturalnych czy kulturowych, wątpliwej nierzadko wartości moralnej i artystycznej. Wiele naszych kół, zwłaszcza w mniejszych miejscowościach, spełnia rolę kulturotwórczą i stwarza pewną przestrzeń do działania dla osób, które wyznają te same wartości, mają podobne potrzeby. Jesteśmy też aktywnymi członkami Ogólnopolskiej Rady Ruchów Katolickich, gdzie szukamy możliwości współpracy z innymi wspólnotami działającymi w Kościele.