Lech Jęczmyk: „Trzy końce historii, czyli Nowe Średniowiecze”

Lech Jęczmyk

„Trzy końce historii, czyli Nowe Średniowiecze”

Zysk i S-ka 2006

Na tę książkę ucieszą się wszyscy fani literatury SF, ale nie tylko. Lech Jęczmyk oprócz tego, że jest „pierwszym promotorem science fiction” – jak go opisał Maciej Parowski, to jest także świetnym felietonistą o ciętym i inteligentnym piórze. Jest także osobowością, której obca jest mdła poprawność polityczna. Ciekawe zresztą, że to właśnie polscy „fantaści” mają o naszej społeczno-politycznej rzeczywistości wiele interesujących rzeczy do powiedzenia. Lech Jęczmyk (rocznik 1936) związany był przez ponad dwadzieścia lat z miesięcznikiem „Fantastyka” („Nowa Fantastyka”), tłumaczył m.in. Vonneguta, Hellera, Dicka i Le Guin. Politycznie nie odpowiadał nikomu: był wyrzucany z pracy na polecenie KC PZPR, prezydenta Wałęsy i kancelarii prezydenta Kwaśniewskiego. Wśród „lektur zalecanych” wymienia Bierdiajewa, Spenglera, Toynbee’ego i Sunzi. Maciej Parowski mówi, że Jęczmyk patrzy na nasz świat jak na Rzym w przededniu rozpadu. Felietony zamieszczone w tym tomie pochodzą z publikacji w „Fantastyce”, „Nowym Państwie”, „Innych Planetach” i „Najwyższym Czasie”.