Logo Przewdonik Katolicki

Cisi i pokornego serca

Bernadeta Kruszyk
Fot.

Habit, spuszczony wzrok, żadnej biżuterii... - Zmarnowane życie - powiedzą niektórzy. Nie według nich. Poświęcili je przecież samemu Chrystusowi. Dzień Życia Konsekrowanego obchodzony jest w Kościele katolickim już po raz dziewiąty. Drugiego lutego, w święto Ofiarowania Pańskiego, przypominamy sobie o cichej i ofiarnej posłudze tych, którzy ślubowali czystość, ubóstwo i posłuszeństwo....

Habit, spuszczony wzrok, żadnej biżuterii... - Zmarnowane życie - powiedzą niektórzy. Nie według nich. Poświęcili je przecież samemu Chrystusowi.



Dzień Życia Konsekrowanego obchodzony jest w Kościele katolickim już po raz dziewiąty. Drugiego lutego, w święto Ofiarowania Pańskiego, przypominamy sobie o cichej i ofiarnej posłudze tych, którzy ślubowali czystość, ubóstwo i posłuszeństwo. Na świecie jest ich ponad milion, w Polsce prawie czterdzieści tysięcy. Modlą się, pracują i świadczą o Chrystusie. Z oddaniem i bez rozgłosu.
Na terenie archidiecezji gnieźnieńskiej znajduje się czterdzieści dziewięć domów zakonnych, w których mieszka łącznie blisko trzysta czterdzieści sióstr i braci zakonnych. Są wśród nich: franciszkanie, paulini, oblaci, salezjanie, bracia Serca Jezusowego, bracia pocieszyciele, karmelitanki bose, dominikanki, benedyktynki misjonarki, elżbietanki, nazaretanki, siostry Opatrzności Bożej, pallotynki, salezjanki, serafitki, sercanki, szarytki, służebniczki Maryi, służebniczki Śląskie, urszulanki szare, siostry Sacr?-Coeur oraz siostry marianki. Pracują w szkołach, ochronkach i domach opieki. Niosą wsparcie ubogim, bezdomnym i samotnym. Czuwają nad dziećmi, spotykają się z młodzieżą i angażują w życie wspólnot parafialnych, wnosząc swój nieoceniony wkład w funkcjonowanie wielu instytucji kościelnych. Niektóre, tak jak karmelitanki bose, w ciszy klauzury wypraszają łaski dla świata i całej ludzkości. W dobie zeświecczenia, konsumcjonizmu i nieustannej pogoni za sukcesem życie osób konsekrowanych jest wymownym świadectwem tego, iż całkowite oddanie się Bogu oraz bezinteresowne służenie drugiemu człowiekowi ma sens i może budzić radość.

Ksiądz kanonik Tadeusz Nowak, proboszcz parafii pw. św. Floriana w Żninie, spowiednik i kierownik duchowy osób konsekrowanych

Dzień Życia Konsekrowanego wśród wielu pytań stawia również pytanie o rolę osób konsekrowanych w Kościele. Ojciec Święty Jan Paweł II określił tę rolę jako "doniosłą" (VC 3). Jednocześnie ukazał, że są one "błogosławieństwem dla życia ludzkości i dla życia samego Kościoła" (VC 87), co więcej - znajdują się "w samym sercu Kościoła jako element o decydującym znaczeniu dla jego misji" (VC 3). Kiedy myślimy o osobach konsekrowanych, mamy przed oczyma całe bogactwo ich życia, związane z różnorodnością charyzmatów. To, co czynią w Kościele i dla Kościoła pozwala je odkryć i przeżywać jako bezcenny dar. Jednak ich rola nie ogranicza się do tego, co czynią. O wiele ważniejsze jest to, kim są. Zjednoczone z Chrystusem, jako jedynym Oblubieńcem, idą za Nim, a ogarnięte Jego duchem prowadzą ten sam radykalny styl życia (w czystości, ubóstwie i posłuszeństwie), który On podjął dla zbawienia człowieka. W ten sposób stanowią dla całego Kościoła cenne przynaglenie do coraz pełniejszej wierności Ewangelii i wzrastania w świętości. Stawiając Boga na pierwszym miejscu, ukazują źródło sensu i radości życia oraz kierują wzrok i serce ku wartościom nieprzemijającym, a ostatecznie ku ojczyźnie niebieskiej. Nic też dziwnego, że Kościół z wdzięcznością przyjmuje dar życia konsekrowanego i wyprasza łaskę nowych powołań. Wszystkim osobom konsekrowanym mówimy: "Dobrze, że jesteście! Oby było was jeszcze więcej!"


Tekst i zdjęcie:

Komentarze

Zostaw wiadomość

 Security code

Komentarze - Facebook

Ta strona używa cookies. Korzystając ze strony, wyrażasz zgodę na używanie cookies, zgodnie z aktualnymi ustawieniami przeglądarki