Przygotujcie drogę Panu

Stoi przed nami dzisiaj prorok Izajasz i woła: "Przygotujcie na pustyni drogę dla Pana, wyrównajcie na pustkowiu gościniec naszemu Bogu!". To wołanie proroka powtarza na początku swojej Ewangelii św. Marek i ukazuje nam św. Jana Chrzciciela, głoszącego na pustyni "chrzest nawrócenia na odpuszczenie grzechów". To wołanie głosi Kościół od czasów wyjścia z Wieczernika na całym globie ziemskim. To wołanie powtarzał niezmordowanie Sługa Boży Jan Paweł II "Wielki" ze Wzgórza Watykańskiego, na terenie Wiecznego Miasta, we Włoszech i podczas 104 pielgrzymek do różnych narodów i Kościołów lokalnych. Głosił je słowami w różnych językach świata, własną postawą otwartą na każdego człowieka, cierpieniem, którego mu nie brakowało, a nawet śmiercią.

To wołanie ponad tysiąc lat temu dotarło na nasze polskie ziemie. Głoszą je przedstawiciele naszego kościoła, kapłani, siostry zakonne i katolicy świeccy, misjonarze i misjonarki wśród naszych rodaków rozsianych po całym świecie oraz pośród tych, którzy tej prawdy jeszcze nie słyszeli. Dziś szczególnie nasze oczy są zwrócone na Wschód, tam gdzie ów głos proroka był skutecznie eliminowany przez całe dziesiątki lat w minionym wieku. Pomimo tego Kościół i tam przetrwał dzięki bohaterstwu nielicznych kapłanów i ogromnej odwadze wiernych, zwłaszcza tych ze starszego pokolenia, którzy potrafili wiarę przodków zaszczepić w umysły i serca swoich dzieci i wnuków. W wielu miejscach przypominał on ten z czasów apostolskich, który gromadził się w katakumbach, aby uniknąć prześladowań ze strony cesarzy i ich wysłanników. Współcześni cesarze obiecywali raj na ziemi bez Boga, ale to się nie spełniło. Pozostawili po sobie ruiny podobne do ruin rzymskich z czasów prześladowań Kościoła. Pozostawili miliony ludzi ubogich, pozbawionych nadziei na lepsze jutro. Naszym zadaniem jest przywrócić im nadzieję.

Dlatego już po raz szósty w Kościele w Polsce obchodzony jest Dzień modlitwy i pomocy materialnej Kościołowi katolickiemu na Wschodzie. Nadzieją tego kościoła jest młodzież. Ale potrzeba wielkiej solidarności serc, aby pomóc jej odnaleźć nadzieję w Chrystusie, który żyje w Kościele. Tylko On nadaje człowieczeństwu pełnię życia - mówił Benedykt XVI do młodzieży w Kolonii - Chrystus nie ujmuje niczego z tego, co w człowieku jest piękne.

W wołaniu proroka z dzisiejszego czytania i Kościoła, które powtarza już od tylu wieków, zawarta jest głęboka prawda o Tym, który jest mocniejszy, o Jezusie Chrystusie. To na Nim spełniło się Izajaszowe proroctwo, to On wyprostował ludzkie ścieżki do Boga, to On wysłużył nam odpuszczenie grzechów przez mękę, krzyż i zmartwychwstanie. To On w ten sposób okazał nam swoją miłość. Prawda o Bogu miłości, a nie o Bogu lęku była najważniejszym przesłaniem ostatniej papieskiej pielgrzymki na ziemi polskiej w 2002 r. Znakiem tej miłości jest krzyż Chrystusa. Przez ten krzyż Bóg poszukuje człowieka, każdego człowieka, nawet wbrew samemu człowiekowi, bo On jest bogaty w miłosierdzie.