Wokół wanny

Wybór wanny zależy przede wszystkim od wymiarów łazienki i indywidualnych upodobań. Najbardziej tradycyjne, prostokątne wanny mają długość od 120 do 200 centymetrów, a ich szerokość nie przekracza na ogół 100 centymetrów. Coraz bardziej popularne wanny narożnikowe mogą być symetryczne - o boku z reguły nie dłuższym niż 160 centymetrów, lub asymetryczne. W przypadku tych ostatnich krótszy bok miewa od 75 do 110 centymetrów, dłuższy zaś od 150 do 175 centymetrów. Można też zdecydować się na wannę, owalną, okrągłą czy o nieregularnym kształcie. Jednak w niemal każdym przypadku, by prezentowała się efektownie - trzeba ją obudować.

Ważny poziom

W ostatnim czasie największą popularność zyskały wanny akrylowe. Są lekkie, odporne na uszkodzenia mechaniczne, łatwość, z jaką materiał można poddawać obróbce decyduje o łatwości montowania baterii, urządzeń do hydromasażu itp. Wanny żeliwne i stalowe nie mają tych zalet, choć bez wątpienia ich atutem jest niska cena. Można je kupić niemal wszędzie, ale stopniowo tracą zwolenników.

Niezależnie od tego jaka wanna zostanie ostatecznie wybrana - pierwszą sprawą, na którą trzeba zwrócić uwagę przy jej montażu jest odpowiednie wypoziomowanie niecki. Zaniedbanie tego sprawi, że woda pozostająca na dnie wanny będzie w przypadku wanny stalowej czy żeliwnej stopniowo niszczyła powłokę, w wannie akrylowej po dłuższym czasie pozostanie brzydki zaciek.

Po wypoziomowaniu wanny trzeba zadbać o odpowiednie podłączenie jej do instalacji wodnej i uszczelnienie. Dopiero wtedy można pomyśleć o obudowie.

Nie tylko bloczki

Obudowę wanny można wykonać tradycyjnie - np. z bloczków betonowych lub dokupić do wanny specjalny stelaż (niekiedy jest on sprzedawany w komplecie z wanną) i wykonać zabudowę z płyty gipsowo- kartonowej. Inne stosowane materiały to płyta OSB, czy twardy styropian. Każdy z tych materiałów sprawdzi się dobrze, pod warunkiem, że przed ostatecznym wykończeniem obudowy - czyli na ogół położeniem glazury podłoże zostanie odpowiednio zagruntowane. W przypadku płyty kartonowo-gipsowej wystarczy uniwersalny preparat gruntujący, ewentualnie uzupełniony elastyczną folią w płynie. W przypadku płyty OSB, przed położeniem następnych warstw, warto pokryć powierzchnię zabudowy podkładową masą tynkarską.

Po takim przygotowaniu podłoża można już układać glazurę, używając kleju o zwiększonej przyczepności.

Dostęp do rur

Aby zabudowa wanny była w pełni funkcjonalna trzeba zadbać o dwa elementy - wnękę na stopy, pozwalającą stanąć przy wannie możliwie najbliżej i np. dokładnie ją wyczyścić oraz tzw. rewizję - czyli swobodny dostęp do instalacji wodnej. Na ogół w miejscu jednej z płytek pozostawia się otwór, w którym montuje się zamykane na magnes drzwiczki, pokryte tym samym materiałem co reszta zabudowy. W ten sposób nie rzucają się one w oczy, a pozwalają w razie potrzeby dokonać napraw bez niszczenia obudowy.