Medalowi autsajderzy

Mistrzostwa Świata w Piłce Ulicznej Osób Bezdomnych odbyły się w tym roku po raz drugi. Uczestniczyło w nich dwadzieścia siedem reprezentacji z całego świata. Zawodnicy polscy pochodzili z czterech miejsc w kraju. Z poznańskiej "Barki", z Towarzystwa im. Brata Alberta we Wrocławiu i Gliwicach oraz z Monaru-Markot z Nowolipska. Jak powiedział trener naszej reprezentacji Artur Hyżyk, najtrudniejsze było połączenie chłopaków z całej Polski w jedną całość. - W dniach 22-23 maja odbyły się w Pleszewie eliminacje. Przyjechało dziesięć drużyn z całej Polski. Tam dokonałem selekcji i wybrałem dziewięć osób.

Udana impreza

Mistrzostwa były bardzo profesjonalnie zorganizowane. - Wszystkie ekipy mieszkały w jednej szkole i stanowiły jedną wielką rodzinę. Zaprzyjaźniliśmy się zwłaszcza z drużyną Holandii - mówi Franciszek Wołoszyk. - Mieliśmy możliwość zwiedzania różnych ciekawych miejsc, z której jednak nie do końca korzystaliśmy, ponieważ chcieliśmy wypocząć przed następnym meczem. Jak podkreśla trener Artur Hyżyk, zawodnicy podeszli do swoich obowiązków bardzo profesjonalnie. - Na treningach i w czasie meczu dawali z siebie absolutnie wszystko. A sam moment, gdy grano polski hymn? - Tego się nie da opisać - mówią zgodnie wszyscy zawodnicy. - Wszyscy płakaliśmy. Reprezentowaliśmy Polskę i to był szczególny powód do dumy. Wspierali nas polscy kibice wspaniale dopingując, za co gorąco im dziękujemy.

Boisko

Boisko, na którym odbywały się mecze, różni się bardzo od spotykanych w naszym kraju. - Takich boisk nie ma w Polsce. Bardzo ciężko się na nim gra - mówi Franciszek Wołoszyk z Gliwic. Boisko ma rozmiar 13x20, a bramka ma 4 metry długości i 1,60 wysokości. Gra trzech zawodników w polu plus bramkarz, który jednak nie może opuszczać pola karnego. Na pole karne nie może również wchodzić żaden zawodnik z boiska. W tej sytuacji pada bardzo dużo bramek. Przykładowo w półfinale Polacy wygrali ze Szkocją 7:4.

Będzie lepiej

Franciszek Wołoszyk jest uzależniony od alkoholu. Na szczęście od jakiegoś czasu nie pije. - Mam wspaniałą żonę i trójkę cudownych dzieci. Wyrządziłem im wielką krzywdę. Wiele razy przychodziłem pijany do domu i sprawiałem moim najdroższym wiele przykrości. Żona i dzieci to bardzo przeżywały i płakały. Jednak później mi wybaczali. Wiem, że można żyć inaczej i lepiej. To mi się już udaje i niech tak nadal będzie. Na mistrzostwach poznałem wielu wspaniałych ludzi. Chcę być dobrym człowiekiem i kochać swoją rodzinę - mówi. Sylwester Zwoliński pochodzi z Łodzi. Z rodziną nie utrzymuje kontaktu. Po skończeniu szkoły w Pleszewie nie miał dokąd pójść. Dyrektor poradził mu przyjazd do poznańskiej "Barki". - Jestem tu od dwóch lat. Mam żonę i dziecko. Pracuję również, czyszcząc nieckę basenową na AWF w Poznaniu - mówi Sylwester. Każdy z występujących piłkarzy miał podobne problemy ze swoim życiem. Jeszcze kilkanaście miesięcy temu nie widzieli jego sensu. Uważali, że przegrali swoje życie. Teraz jest inaczej. I właśnie przede wszystkim dlatego warto było uczestniczyć w tych mistrzostwach.