Logo Przewdonik Katolicki

Śmiała wizja Jana Pawła II

o. Stanisław Jaromi OFMConv
Wikipedia

40 lat temu Jan Paweł II ogłosił św. Franciszka patronem ekologów. Nie zrozumieliśmy wtedy jego nauczania i nie wykorzystaliśmy szansy, aby stworzyć mocny, chrześcijański ruch ekologiczny.

Papież Polak chciał, aby to św. Franciszek pomógł Kościołowi i współczesnemu światu w zdefiniowaniu na nowo właściwych relacji między człowiekiem a przyrodą, innymi ludźmi i Bogiem. Bo „głębokie” i „szczególne odczucie dzieł Stwórcy” (to cytaty z listu apostolskiego Inter sanctos Jana Pawła II z 1979 r.) oznacza poznanie i zrozumienie relacji Stwórca–stworzenie.
 
Wszystko jest ze sobą powiązane
Dla św. Franciszka cały świat „mówił” o Bogu, dawał okazję do objawienia naturalnego i kształtował jego postawę wobec natury jako „cudownego daru”. Przyjmował to z pokorą i swą minoritas – chciał być bowiem bratem mniejszym dla wszystkich dzieci Ojca Niebieskiego.
Tę wizję św. Franciszek najpełniej wyraził w Pieśni stworzeń (zwanej też Pieśnią słoneczną czy Hymnem stworzenia). Tekst należy do pereł literatury starowłoskiej i odzwierciedla wyobrażenia kosmosu powszechne w średniowieczu. Składa się on z czterech żywiołów, pierwotnych energii świata, które wyrażają zarazem Bożą mądrość i dobroć: powietrze daje nam pomoc i utrzymanie, woda jest pożyteczna i cenna, ogień piękny i mocny, a ziemia daje pokarm. Oprócz makrokosmosu ukazany jest też mikrokosmos – człowiek i jego świat. Nie jest tu jednak podkreślana jego siła, piękno czy władza, ale raczej jego zdolność do słabości i cierpienia oraz umiejętność trwania w pokoju. Na koniec św. Franciszek przywołuje śmierć, nazywając ją również swą siostrą.

Pełna treść artykułu w Przewodniku Katolickim 49/2019, na stronie dostępna od 25.12.2019

Komentarze

Zostaw wiadomość

 Security code

Komentarze - Facebook

Ta strona używa cookies. Korzystając ze strony, wyrażasz zgodę na używanie cookies, zgodnie z aktualnymi ustawieniami przeglądarki