Świat potrzebuje autentycznych chrześcijan

Z kard. Stanisławem Ryłką, przewodniczącym Papieskiej Rady ds. Świeckich, rozmawia Małgorzata Szewczyk

Ksiądz Kardynał jest przewodniczącym dykasterii, która jest odbiciem życia całego Kościoła. Jaki jest jego obraz?

– Dzisiaj wielu ludzi – także ochrzczonych – żyje tak, jakby Boga nie było, zwłaszcza w Europie szerzy się „cicha apostazja” ochrzczonych, niepokoi pogłębiająca się obojętność religijna. Ale jest też druga strona medalu: jesteśmy świadkami wielkiego skoku jakościowego w życiu wielu katolików świeckich. Wielu spotyka Chrystusa i daje się zafascynować Jego Ewangelią, nie cofając się przed jej radykalnymi wymaganiami. Odkrywają piękno chrześcijaństwa i wykazują niezwykły zapał misyjny. Są to ewidentne znaki nadchodzącej „nowej wiosny chrześcijaństwa”, jak nas niestrudzenie zapewniał bł. Jan Paweł II. Oczywiście, ci, którzy żyją dzisiaj Ewangelią w sposób radykalny, statystycznie są mniejszością, ale jak mówi Ojciec Święty Benedykt XVI, jest to „mniejszość kreatywna”, decydująca dla przyszłości chrześcijaństwa i świata.

Co to znaczy być chrześcijaninem dzisiaj?

– Bycie chrześcijaninem to pochodzący od Boga dar, który nieskończenie nas przerasta, a równocześnie zadanie i wezwanie, aby do tego daru – z pomocą Bożej łaski – ciągle dorastać. Bóg otwiera przed każdym z nas, chrześcijan, fascynujący horyzont przebóstwienia naszej ludzkiej, stworzonej natury. Chrześcijaństwo to droga do pełni człowieczeństwa w Bogu: droga stroma i niełatwa; brama ciasna, przez którą przechodzą tylko ci, naprawdę zdeterminowani. Nasz prawdziwy problem to nie jest bycie mniejszością, lecz utrata własnej tożsamości chrześcijańskiej: stajemy się jak inni, nie wnosimy w świat nic nowego. Z własnego wyboru tracimy swój „ewangeliczny smak”. Zapominamy, że mamy do zaofiarowania światu coś bezcennego, czego nikt inny dać nie może!

W Rzymie zakończył się synod biskupów na temat nowej ewangelizacji „Nowa ewangelizacja dla przekazu wiary chrześcijańskiej”. Jak postrzega Ksiądz Kardynał rolę świeckich w procesie nowej ewangelizacji?

– Każdy chrześcijanin świecki ma swoją rolę do odegrania i swoje zadanie do wypełnienia, zarówno wewnątrz wspólnoty kościelnej, jak i na zewnątrz, w stosunku do świata. Niemniej szczególnym „miejscem teologicznym” realizacji jego powołania i jego drogą do świętości jest świat, tzn. rodzina, praca zawodowa, życie społeczne, polityczne, kultura. Wiara nie jest więc sprawą prywatną. Dzisiaj ewangelizować świat to znaczy głosić prawdę o Bogu i o człowieku, ponieważ tylko w Bogu człowiek może zrozumieć w pełni samego siebie, swą godność, niezbywalne prawa, swe transcendentne powołanie. Ewangelizować świat to znaczy przemieniać go w duchu Ewangelii.

Świeccy znajdują się w pierwszej linii procesu ewangelizacji, również nowej ewangelizacji. Docierają do miejsc, gdzie nikt inny nie dociera. Kościół z wielką nadzieją patrzy na świeckich i zachęca ich do wzięcia odpowiedzialności za obecność Ewangelii Chrystusa na współczesnych areopagach świata. Świeckich trzeba zachęcić do podjęcia wielkiego powołania głoszenia Chrystusa i dawania świadectwa. Są oni pierwszymi ewangelizatorami w rodzinie, pierwszymi apostołami wobec dzieci.

Wielkie zasługi oddają też ruchy kościelne, które dzięki swoim charyzmatom potrafią uwolnić w świeckich rozmach misyjnych. Odnajdują sposoby i drogi głoszenia zupełnie nowe, zaskakujące, ale o wielkiej skuteczności. Za głoszeniem idzie świadectwo: zobacz, kim byłem, a kim jestem teraz dzięki Chrystusowi.

Sobór Watykański II zwrócił uwagę, że najważniejszym obszarem eklezjalnej misji świeckich jest ich zaangażowanie w świecie. Dzisiaj, niestety, zwiększa się coraz bardziej dystans między wiarą a życiem ochrzczonych. Jak wobec tego pielęgnować tożsamość chrześcijańską?

-...