Wakacje z sektami - naprawdę niebezpieczne?

 Katechezy katedralne – ks. Mieczysław Polak

Słowo sekta pochodzi od łacińskiego sequi – iść za kimś, postępować, towarzyszyć lub od seco, secare – odcinać, odrąbywać, odcinać się od czegoś.

W ujęciu socjologicznym sekta to grupa społeczna izolująca się od reszty społeczeństwa, mającą własną hierarchię wartości i zespół norm zachowania się, z silnie akcentowaną rolą przywódcy.

W religioznawstwie sekta to grupa czy ruch religijny, wyodrębniony z jakiejś religii lub związek wyznaniowy, który oderwał się od któregoś z kościołów czy wspólnot religijnych i przyjął własne zasady doktrynalne, kultyczne oraz struktury organizacyjne.

Prawo

W polskim prawie pojęcie sekty nie występuje, ale jej definicja została ujęta w raporcie MSWiA związanym z działalnością sekt w Polsce. Raport stwierdza, że za sektę można uznać każdą grupę, która mając silnie rozwiniętą strukturę władzy, jednocześnie charakteryzuje się znaczną rozbieżnością celów deklarowanych i realizowanych oraz ukrywaniem norm w sposób istotny regulujących życie członków; która narusza podstawowe prawa człowieka i zasady współżycia społecznego, a jej wpływ na członków, sympatyków, rodziny i społeczeństwo ma charakter destrukcyjny.

Istotnym elementem charakterystycznej dla sekt destrukcji jest manipulacja i tajemniczość oraz podporządkowanie przywódcy, a także pewna totalitarna wizja przynależności.

Historia

Pojęcie sekty nie jest nowe. Chrześcijaństwo, które wyodrębniło się z religii żydowskiej, również postrzegane było przez judaizm jako sekta. W całej historii chrześcijaństwa odłączały się od niego pewne grupy, przyjmujące tylko część prawd. Szczególnie silny rozwój takich grup stał się zauważalny w latach 60. i 70. XX w. Po raz pierwszy też za pontyfikatu Jana Pawła II Kościół zaczął oficjalnie zabierać głos na ten temat, zwracając uwagę na zagrożenia i dając duszpasterskie wskazania wobec tego nowego problemu.

Typy

Opublikowany w 1986 r. raport Stolicy Apostolskiej „Sekty albo nowe ruchy religijne. Wyzwanie duszpasterskie” wyodrębnia trzy typy nowych ruchów religijnych. Pierwszym typem są grupy o pochodzeniu chrześcijańskim, przyjmujące Biblię, ale interpretujące ją na własny sposób lub odrzucające niektóre z ksiąg. Nie są one sektami w znaczeniu grup destrukcyjnych – ich niebezpieczeństwo polega raczej na tym, że osobom o słabym poczuciu tożsamości katolickiej mogą zaciemnić obraz wiary.

Drugim typem nowych ruchów religijnych są grupy wywodzące się z religii wschodnich, silnie związane z buddyzmem czy hinduizmem. Takie zabarwienie będzie miała też z pozoru niewinna joga czy wschodnie sztuki walki, które nie są tylko ćwiczeniami fizycznymi, ale niosą ze sobą pewną określoną filozofię życia. W grupach wywodzących się z religii wschodnich nie odnajdujemy owych religii w czystej postaci – tu raczej wybór z ich prawd, nie wiążący się z żadnymi zobowiązaniami, a dający jedynie przyjemności.

Trzecim wreszcie typem ruchów religijnych będą sekty w ścisłym tego słowa znaczeniu – grupy destrukcyjne z autorytatywnym przywództwem, psychomanipulacją, praniem mózgu, naciskiem grupy, wsączaniem w członków poczucia winy i lęku. Do tej grupy należą między innymi sekta Moona, Międzynarodowe Towarzystwo Świadomości Kryszny, Kościół Scjentologiczny czy grupy satanistyczne.

Przyczyny

Jednym z czynników sprzyjających rozwojowi nowych ruchów religijnych był fakt, że nie zawsze duszpasterze katoliccy umieli dobrze odczytywać i odpowiadać na duchowe potrzeby współczesnego, zmieniającego się człowieka. Innym czynnikiem jest słabość rodziny. Jeśli młodzi ludzie nie znajdują poczucia bezpieczeństwa, akceptacji i miłości wśród najbliższych, stają się łatwym łupem dla sekt. Jeszcze innym powodem rozwijania się sekt jest wolność, która dla wielu ludzi, żyjących wcześniej w systemie totalitarnym, okazała się zbyt trudna. Ludzie ci potrzebują, żeby ktoś im powiedział, jak żyć, jak wybierać, jak myśleć.

Lek

Nie ma złotej reguły, jak ustrzec siebie czy swoje dziecko przed wpływem sekt. Pewnie najlepszą i najbardziej uniwersalną jest dobra i zdrowa rodzina, dająca swoim członkom wsparcie i poczucie bezpieczeństwa. I do tego również wiedza o sektach, którą można dziś bez problemu znaleźć i z którą warto przed wyjazdem na wakacje się zapoznać.