Róże - nie umierajcie

Żywy Różaniec założył w XIX w. Pauline Marie-Jaricot. Przynależność do niego zobowiązuje do codziennego odmawiania przez miesiąc jednej tajemnicy Różańca. Po miesiącu, najczęściej w czasie nabożeństwa, następuje zmiana tajemnic. Do 2002 r. do jednej róży należało 15 osób. Natomiast po wprowadzeniu przez Jana Pawła II tajemnic światła każda grupa modlitwy różańcowej powiększyła się o 5 osób.

Dla dziadka i wnuczka

Róże Żywego Różańca często są jedynymi grupami, w których formują się parafianie. W jednym z krakowskich kościołów jest ich aż 37, a tych w sanktuarium w Ludźmierzu podobno nie da się ich zliczyć. Czy dziękujemy im za to, że modlą się o sprawy Kościoła, do którego wszyscy należymy? I czy prowadzimy na modlitwę różańcową nasze dzieci? Od 13 lat istnieją Podwórkowe Kółka Różańcowe Dzieci. Ruch działa w 30 krajach, a jego motto brzmi: „Nie ma dnia bez modlitwy, nie ma tygodnia bez Eucharystii, nie ma miesiąca bez spowiedzi”. Jednym z jego opiekunów jest „biskup od dzieci” Antoni Długosz.

Żeby nie zwiędły

Za chwilę październik. Warto się rozejrzeć, czy w mojej parafii istnieje róża, do której można by dołączyć, a także  zaprosić swojego kolegę, córkę albo wnuczkę. Dzięki młodym sercom najpiękniejsze róże nie zwiędną.

25 września – pielgrzymka Róż Żywego Różańca do Sanktuarium Bożego Miłosierdzia

www.pkrd.vel.pl – strona internetowa Podwórkowych Kółek Różańcowych Dzieci