Zwykli świadkowie zawarcia małżeństwa

Kandydaci na świadków naszego ślubu ulegli wypadkowi. W takiej sytuacji na świadków poprosiliśmy innych naszych przyjaciół, którzy jednak nie mają ślubu kościelnego, a jedynie cywilny. Ksiądz proboszcz nie był tym zachwycony. Potem jednak, kiedy opisaliśmy mu całą sytuację, zaakceptował nasz wybór. Ewa i Zygmunt
Czyta się kilka minut

 

Kandydaci na świadków naszego ślubu ulegli wypadkowi. W takiej sytuacji na świadków poprosiliśmy innych naszych przyjaciół, którzy jednak nie mają ślubu kościelnego, a jedynie cywilny. Ksiądz proboszcz nie był tym zachwycony. Potem jednak, kiedy opisaliśmy mu całą sytuację, zaakceptował nasz wybór. Ewa i Zygmunt

 

Obok świadka urzędowego – księdza, wymagana jest – i to do ważności zawar­cia małżeństwa – obecność także dwóch nieurzędowych świadków nazywanych zwykłymi (kan. 1108 § l KPK). Prawo kodeksowe nie precyzuje jednak wymogów dotyczących osób, które mają być świadkami. W oparciu o normy ogólne funkcję świad­ka zwykłego ważnie wypełnia osoba ochrzczona lub nieochrzczona, nawet niepełnoletnia, byleby w razie potrzeby mogła zaświadczyć o zawarciu danego związku małżeńskiego. A więc funkcji tej nie mogą wypełniać ludzie umysłowo chorzy i aktualnie nieprzytomni oraz osoby jednocześnie głuche i niewidome. Wymogi te odnoszą się do ważności pełnienia funkcji świadka. Jednak do godziwości zawieranego sakramentu małżeństwa, biorąc pod uwagę świętość związku sakramentalnego oraz względy duszpasterskie, wymaga się, aby świadkami były osoby dorosłe, bez zarzutów natury moralnej. Ostatnio wydane przez Episkopat Polski „Zasady postępowania w sprawie formalnego aktu wystąpienia z Kościoła” zakazują pełnienia funkcji świadka zawarcia małżeństwa przez apostatów. Krótko mówiąc, powinno nam zależeć na tym, aby razem z młodą parą do Komunii św. mogli przystąpić także ich świadkowie. Zwykłych świadków powinno być dwóch i muszą być obecni przy zawieraniu małżeństwa (kan. 1108 § l KPK). Nie wymaga się, by byli wyznaczeni przez nupturientów lub przez świadka urzędowego, wystarczy ich faktyczna obecność, nawet przypadkowa. Takie są wymogi prawa kościelnego. Trzeba jednak dodać, że – zgodnie z wymaganiami Kodeksu Rodzinnego i Opiekuńczego – zaświadczenie o zawarciu małżeństwa tzw. konkordatowego podpisują: duchowny, małżonkowie i dwaj pełnoletni świadkowie (art. 8 § 2). Tak więc przy zawieraniu małżeństwa, które ma być ważne i przed Bogiem, i przed państwem – ze względu na prawo państwowe – świadkowie ślubu muszą mieć ukończone 18 lat.

 

 

Cały artykuł przeczytasz z aktywną subskrypcją

Odblokuj ten tekst i czytaj cały „Przewodnik Katolicki”.

W subskrypcji otrzymujesz dostęp do:

- wszystkich wydań on-line papierowego „Przewodnika Katolickiego”;

- wszystkich wydań online dodatków i wydań specjalnych „Przewodnika Katolickiego”;

- wszystkich płatnych treści publikowanych na stronie „przewodnik-katolicki.pl”.

Subskrybuj, pogłębiaj perspektywę i inspiruj w rozmowach.

Subskrypcja roczna

pk-produkt

Jeśli już znasz „Przewodnik Katolicki”, wykup subskrypcję by uzyskać dostęp do wszystkich treści z nowych numerów, numerów archiwalnych oraz całkowicie unikalnych treści publikowane jedynie w internecie.

Koszt rocznej subskrypcji  przy płatnościach miesięcznych to 239 zł. Przy płatności z góry za rok otrzymasz 25% rabat. Oszczędzasz 66 zł.

↺ Automatyczne odnowienie płatności; rezygnuj kiedy chcesz!

 

172,90 zł

Artykuł pochodzi z numeru 6/2009