Logo Przewdonik Katolicki

Pokochałyśmy na zawsze

Bernadeta Kruszyk
Fot.

Gdy obwieściły swoją decyzję rodzicom, było niedowierzanie, a nawet łzy. Dlaczego? Skąd? Czy na pewno? Nie zmieniły zdania, bo jak tu dyskutować z Panem Bogiem. Dziś najbliżsi mówią: jesteście takie radosne i uśmiechnięte. Jesteśmy odpowiadają bo jesteśmy szczęśliwe. Sobotnie przedpołudnie. Gnieźnieński Dom Sióstr Pallotynek tonie w ciszy i...

Gdy obwieściły swoją decyzję rodzicom, było niedowierzanie, a nawet łzy. – Dlaczego? Skąd? Czy na pewno? Nie zmieniły zdania, bo jak tu dyskutować z Panem Bogiem. Dziś najbliżsi mówią: jesteście takie radosne i uśmiechnięte. – Jesteśmy – odpowiadają – bo jesteśmy szczęśliwe.

Sobotnie przedpołudnie. Gnieźnieński Dom Sióstr Pallotynek tonie w ciszy i strugach deszczu. Siedzimy w jednym z pokojów. – Co chciałaby pani o nas wiedzieć – pyta siostra Hanna. – Dlaczego taką drogę wybrałyście? – odpowiadam. – To nie my wybrałyśmy, ale Pan Bóg wybrał – mówi z uśmiechem moja rozmówczyni i po chwili dodaje. – My tylko zgodziłyśmy się nią pójść...

Dokąd Ty nie chcesz
Siostra Hanna Brunka przed laty przeczytała książkę o. Jana Góry ,,Dokąd Ty nie chcesz”. Dominikanin pisze w niej o swoim powołaniu, dyskusjach z Panem Bogiem i początkach zakonnego życia. – Można powiedzieć, że ta książka była pewną inspiracją – mówi. – Dokąd Ty nie chcesz... Pan Bóg prowadzi, a człowiek walczy. Tak było ze mną. Zmagałam się. Chciałam ułożyć sobie życie po swojemu. Przez kilka lat pracowałam w rodzinnej piekarni. Byłam księgową, ekspedientką, piekarzem. Czułam jednak, że potrzebna jestem gdzie indziej... Wstąpiłam do zgromadzenia, mając 26 lat. Bliscy byli zaskoczeni, jednak nigdy nie powiedzieli mi ,,nie”. Dziś widząc mnie szczęśliwą, też są szczęśliwi.

Tajemnica
Powołanie to wielka, niezgłębiona tajemnica. Człowiek nigdy do końca nie wie, dlaczego został wybrany, może jedynie Panu Bogu odpowiedzieć. Trudno podzielić się tą tajemnicą z innymi ludźmi, nawet tymi najbliższymi. Trudno opowiedzieć, co dzieje się w sercu człowieka słyszącego głos Boga. To doświadczenie ogromnej miłości, której nie sposób opisać słowami. – Myślałam o wstąpieniu do zakonu już w pierwszej klasie liceum – mówi siostra Anna Małdrzykowska. – Z charyzmatem pallotyńskim zetknęłam się w swojej rodzinnej parafii w Kutnie. Zaraz po liceum wstąpiłam do naszego zgromadzenia.

Twoja wola
Siostra Joanna Szczepanik też miała swój pomysł na życie. Chciała mieć męża i dzieci. W Malborku, skąd pochodzi nie ma żadnego żeńskiego zgromadzenia zakonnego. Długo się zastanawiała. – Nie obyło się bez ,,walki” z Panem Bogiem – mówi z uśmiechem. – Miałam ustabilizowane życie, mieszkanie, pracę. Czułam jednak, że przygotowana jest dla mnie inna droga. Początkowo nie chciałam się na nią zgodzić. Pan Bóg był jednak cierpliwy. Dziś myślę, że celowo kazał mi tak długo dojrzewać do tej decyzji. W końcu powiedziałam Panu Bogu: skoro Ty tego chcesz, to ja też chcę. Później powiedziałam rodzicom. Były łzy, ale i radość.

Przestrzeń wiary
Siostry Hanna Brunka, Anna Małdrzykowska i Joanna Szczepanik poznały się 9 lat temu w Warszawie, gdzie odbywały dziesięciomiesięczny postulat. Później przyjechały do Gniezna, by w Domu Sióstr Pallotynek przy ul. Hożej odbyć dwuletni nowicjat. Po nim złożyły śluby czasowe i zostały posłane na różne placówki, by w różnych środowiskach realizować pallotyński charyzmat. Po sześciu latach wróciły do Gniezna, by w prastarej katedrze, u grobu św. Wojciecha, złożyć wieczystą profesję. Czy miałyśmy chwile zwątpienia? – siostra Hanna uśmiecha się przyjaźnie. – Jesteśmy tylko ludźmi i jak każdy człowiek przeżywamy trudne momenty. Staramy się jednak widzieć je w perspektywie wiary i wtedy one nas wzmacniają. Siostra Joanna: – Gdyby myśleć tylko po ludzku, wyjść z przestrzeni wiary, to wówczas rzeczywiście byłoby trudno. My jednak mamy świadomość, po co tu jesteśmy i dla Kogo jesteśmy, bez względu na to, czy jest dobrze, czy źle. W Bogu mamy punkt odniesienia i w nim szukamy pociechy – dodaje.

Bóg jest Miłością
Szczególnym miejscem realizowania naszego powołania jest wspólnota. To stąd Jezus posyła nas do najbardziej potrzebujących. Otwarte na znaki czasu podejmujemy pracę w parafiach jako zakrystianki i kancelistki, w szkołach jako katechetki, w szpitalach i hospicjach jako pielęgniarki. Przy współpracy ze świeckimi prowadzimy przedszkola, domy pomocy dla dzieci specjalnej troski, dom dziecka. Szczególną posługą naszego zgromadzenia jest praca misyjna – nasze współsiostry udają się do Rwandy, Konga i Kamerunu, aby nieść Ewangelię i potrzebną pomoc mieszkańcom Afryki. Odkąd otworzyły się granice na Wschód, ewangelizujemy na Białorusi, Ukrainie i w Rosji – na Syberii.

Przy naszych domach, w różnych miejscach Polski, gromadzą się ludzie młodzi, dorośli i dzieci, aby wzrastać w duchowej przyjaźni z Bogiem i człowiekiem w ramach prowadzonych przez nas Wspólnot Wieczernikowych, Małego i Młodego Apostoła oraz Wspólnotach Zjednoczenia Apostolstwa Katolickiego. Można nas spotkać podczas wakacyjnych rekolekcji i na szlaku pieszych pielgrzymek na Jasną Górę.

W życiu człowieka chodzi o miłość. W naszym także... i my pokochałyśmy na zawsze.

Zgromadzenie Sióstr Misjonarek Apostolstwa Katolickiego (pallotynki)

założone zostało w Rzymie w1838 roku przez św. Wincentego Pallottiego. W Polsce siostry są obecne od 1934 roku. Sprowadził je do naszego kraju pallotyn, ks. Alojzy Majewski, który poznał pallotynki podczas pracy misyjnej w Kamerunie.

Pallotynki swoje powołanie do świętości realizują na drodze praktykowania rad ewangelicznych. Ich „Zasady życia” mówią: ,,Naśladujemy Jezusa, który jako człowiek ukazał nam swoim życiem, co to znaczy, że Bóg jest Miłością. Łączymy się z Nim w Jego ukrytym życiu, w Jego publicznym działaniu, w przyjmowaniu cierpień i śmierci, by mieć także udział w Jego Zmartwychwstaniu”. Duchowość pallotyńska cechuje się miłością, pokorą, służbą, gościnnością, prostotą, cierpliwością, miłosierdziem oraz radością serca. Za wzorem założyciela siostry oddają szczególną cześć Maryi, królowej apostołów – patronce Zjednoczenia Apostolstwa Katolickiego.

Dewiza pallotynek to – zgodnie z pragnieniami św. Wincentego Pallottiego – czynić wszystko: dla nieskończonej chwały Bożej, zniszczenia grzechu i zbawienia dusz. Zgodnie z tą dewizą siostry starają się ożywiać, pogłębiać i rozszerzać wiarę, wzmacniać nadzieję i zapalać miłość. Chcą budzić wśród chrześcijan świadomość ich apostolskiego powołania i przyczyniać się do tego, aby nastała jedna Owczarnia i jeden Pasterz. Cel ten starają się realizować poprzez każdą pracę, którą podejmują.

Adres dla dziewcząt zainteresowanych życiem zakonnym:

DOM NOWICJATU
ul. Hoża 31
62-200 Gniezno
tel. 061-426-46-48
e-mail: nowipall@wp.pl
s.M. Anna Ozon SAC

DOM PROWINCJALNY ul. Płońska 20
skr. poczt. 100
03-700 Warszawa 4
tel. 022-679-63-43
e-mail: pallsekret@wp.pl
s.M. Urszula Kukuć SAC

Komentarze

Zostaw wiadomość

 Security code

Komentarze - Facebook

Ta strona używa cookies. Korzystając ze strony, wyrażasz zgodę na używanie cookies, zgodnie z aktualnymi ustawieniami przeglądarki