21 sierpnia - 26 sierpnia

Poniedziałek, 21 sierpnia

św. Piusa X

Ez 24,15-24; Mt 19,16-22

„Gdy usłyszał te słowa, odszedł zasmucony”

Jeśli chcesz być doskonały, idź, sprzedaj, co posiadasz i rozdaj ubogim, a będziesz miał skarb w niebie. Potem przyjdź i chodź za Mną! Jezus proponuje młodzieńcowi, by zostawił swoje dziedzictwo i zaprasza go do pójścia za sobą, aby przyjąć dziedzictwo Syna Bożego. Za Jezusem idą ci, którzy zostawili wszystko, co posiadali w Galilei. Pytanie bogatego młodzieńca wykazuje pragnienie życia doskonalszego. Życie doskonalsze realizuje się w momencie, kiedy słyszę głos Boga i jestem w stanie zostawić wszystko, by iść za Nim.

Wtorek, 22 sierpnia

Iz 9,1-3. 5-6; Łk 1,26-38

„Nadasz Mu imię Jezus”

„Będzie On wielki i będzie nazwany Synem Najwyższego, a Pan Bóg da Mu tron Jego praojca, Dawida”. Bóg objawia nam się w swoim Synu, jest tak blisko ludzi, że można Go dotknąć, i mówi: Jestem z wami. W Jezusie Bóg objawia nam swoją miłość, która zbawia. Objawienie Boga w Jezusie przedstawia nam wielkość Bożej tajemnicy. Im bardziej zbliżamy się do Boga, tym mniej możemy o Nim mówić. Jeżeli wchodzimy w życie duchowe, zaczynamy kontemplować Boga i przeżywać Jego miłość jako część naszego życia.

Środa, 23 sierpnia

Ez 34,1-11; Mt 20,1-16

„Królestwo niebieskie podobne jest do gospodarza”

Chcę też i temu ostatniemu dać tak samo jak tobie. Gospodarz najmujący robotników nie zważa na pracę wykonaną przez nich ani na jej efektywność, ale na potrzeby pracowników. Wydaje się być bardziej przejęty losem robotników niż swoją winnicą. Jeden denar w tamtych czasach wystarczał, by kupić jedzenie na jeden dzień. Gospodarz wypłaca po denarze tak robotnikom najętym najwcześniej, jak i robotnikom, którzy przyszli do pracy pod koniec dnia. Warunkiem zapłaty jest podjęcie współpracy z gospodarzem i czynny udział w jego planach.

Czwartek, 24 sierpnia

św. Bartłomieja Apostoła

Ap 21,9-14; J 1,45-51

„Ty jesteś Synem Bożym”

Postawa wątpiąca na drodze wiary nie jest jeszcze niczym groźnym. Gorsza jest obojętność. Po wypowiedzi Natanaela możemy sądzić, że Nazaret nie cieszył się dobrą opinią, ale na zaproszenie Filipa Natanael wyrusza na spotkanie z Jezusem. Jeszcze nie wie, kogo spotka, ma tylko słowo swojego towarzysza. Czasami mamy światła na pół kroku, a stopę musimy postawić dalej, w ciemność. Możemy zaufać Temu, którego nie widzimy, a tylko słyszymy, i postawić ten krok, i postąpić do przodu albo możemy stać w miejscu i dalej zastanawiać się, co z tym światłem.

Piątek, 25 sierpnia

Ez 37,1-14; Mt 22,34-40

„To jest największe przykazanie”

Czy można komuś nakazać, aby ten kochał? Środowiskiem narodzin i wzrostu miłości może być tylko wolność. Jeżeli ktoś prawdziwie kocha, to nie jest możliwe, by chciał wyrządzić krzywdę osobie kochanej. Tylko tak możemy odczytać właściwie słowa św. Augustyna: „Kochaj i rób co chcesz”. Bóg jest miłością. Pewien rekolekcjonista powiedział, że Bóg nie będzie rozliczał nas z uczynków złych i z nieprzestrzegania prawa, ale będzie rozliczał nas z miłości nieuczynionej. Może w ten sposób zrozumiał słowa: Na tych dwóch przykazaniach opiera się całe „Prawo i Prorocy”.

Sobota, 26 sierpnia

NMP Częstochowskiej

Prz 8,22-35; Ga 4,4-7; J 2,1-11

„Matka Jezusa mówi do Niego”

A kiedy zabrakło wina, Matka Jezusa mówi do Niego: „Nie mają już wina”. Są pewne kręgi teologii zachodniej, gdzie coraz częściej mówi się o Bogu jako o mężczyźnie i kobiecie, używając w języku pisanym znaku slash – „On/Ona”. A może po prostu nauczyć owych teologów Różańca? W komentarzach biblijnych mówi się, że jedynym znakiem mesjańskości Jezusa dla Izraela miała być jego Pascha – przejście ze śmierci do życia. Jednak widzimy, jak Jezus na prośbę Matki okazuje swoją moc w sytuacji bardzo zwyczajnej, gdzie troskliwe serce matki zareagowało na potrzeby innych.