Parapet na finał

Jedną z najczęściej wykonywanych prac remontowych jest wymiana okien. Bezwzględnie dla estetyki pomieszczeń powinna ona wiązać się również z wymianą parapetów wewnętrznych.



Najprostszym i najtańszym rozwiązaniem są parapety z PCV. To od lat najpopularniejszy materiał używany do ich produkcji.

Na początku lat 90. w polskim handlu pojawiło się wiele ofert parapetów wykonanych...
Czyta się kilka minut

Jedną z najczęściej wykonywanych prac remontowych jest wymiana okien. Bezwzględnie dla estetyki pomieszczeń powinna ona wiązać się również z wymianą parapetów wewnętrznych.

Najprostszym i najtańszym rozwiązaniem są parapety z PCV. To od lat najpopularniejszy materiał używany do ich produkcji.

Na początku lat 90. w polskim handlu pojawiło się wiele ofert parapetów wykonanych z tego tworzywa. Dominował wówczas biały kolor i nie zawsze dobra jakość materiału. Parapety z PCV, produkowane i sprzedawane obecnie, są odporne na promieniowanie UV, dzięki czemu nie odkształcają się pod wpływem promieni słonecznych i nie blakną. Posiadają atesty, na przykład atest Instytutu Techniki Budowlanej, który klasyfikuje parapety PCV jako produkt trudno zapalny. Dla klienta oznacza to, że parapet można stosować we wnętrzach bez obawy o własne bezpieczeństwo.

Z dziesięcioletnią gwarancją

Producenci udzielają na ogół wieloletnich gwarancji na parapety kolorowe, gwarantując użytkownikowi odporność na warunki atmosferyczne. Dziesięcioletnią gwarancją obejmuje się często parapety w białym kolorze. Producenci zapewniają, że parapet PCV z okleiną nie zmienia swojej struktury i formy oraz nie pęka.

Parapet taki można zamontować wyłącznie po okresie około 4-5 godzin przechowywania go w temperaturze ok. 20 stopni C. Materiał nie odkształci się wówczas już po montażu. Istotne jest jednak, aby pamiętać, że parapet z PCV powinien mieć możliwość termicznych przemieszczeń, dlatego przy końcach parapetu trzeba zostawić po około 5 milimetrów luzu.

Bez wspornika

Parapet wewnętrzny powinien być montowany na murze pod ościeżnicą okna. Powierzchnia muru musi być sucha, równa i gładka. Trzeba pamiętać, że najczęściej na parapecie stawiamy dość ciężkie doniczki z kwiatami, wazony itp. Dlatego płaszczyzna parapetu powinna być wsunięta pod ościeżnicę na niemniej niż 20 mm i ściśle do niego przylegać. Styk parapetu i okna należy uszczelnić masą uszczelniającą. Istotne jest też to, aby parapet nie wystawał poza mur na więcej niż 100 mm. W innym wypadku konieczne byłoby montowanie wsporników pod parapetem, co już znacznie obniży estetykę wnętrza.

Montaż parapetu też nie przysparza problemów. Są trzy możliwości: na silikon, na klej, piankę montażową i na wspornik. Wszystko zależy od późniejszego sposobu użytkowania parapetu.

Cały artykuł przeczytasz z aktywną subskrypcją

Odblokuj ten tekst i czytaj cały „Przewodnik Katolicki”.

W subskrypcji otrzymujesz dostęp do:

- wszystkich wydań on-line papierowego „Przewodnika Katolickiego”;

- wszystkich wydań online dodatków i wydań specjalnych „Przewodnika Katolickiego”;

- wszystkich płatnych treści publikowanych na stronie „przewodnik-katolicki.pl”.

Subskrybuj, pogłębiaj perspektywę i inspiruj w rozmowach.

Subskrypcja roczna

pk-produkt

Jeśli już znasz „Przewodnik Katolicki”, wykup subskrypcję by uzyskać dostęp do wszystkich treści z nowych numerów, numerów archiwalnych oraz całkowicie unikalnych treści publikowane jedynie w internecie.

Koszt rocznej subskrypcji  przy płatnościach miesięcznych to 239 zł. Przy płatności z góry za rok otrzymasz 25% rabat. Oszczędzasz 66 zł.

↺ Automatyczne odnowienie płatności; rezygnuj kiedy chcesz!

 

172,90 zł

Artykuł pochodzi z numeru 3/2006