Wierzę w Ducha Świętego

Czego zatem brakuje człowiekowi? Zagubiliśmy język, którym można odczytać wielkie dzieła Ducha Świętego. Przecież mamy komputery! Tego języka nie można wyczytać w nowoczesnej technice. To nie jest język fizyki, ani biologii, ani informatyki. O Duchu Świętym możemy wyczytać w języku wiary. Gdzie szukać tego niezwykłego języka? Znaleźć go można w Ewangelii - w księdze wiary. Biorę zatem do ręki Ewangelię...

Język wiary

Na pierwszych stronach spotykam Maryję - człowieka wiary, znawczynię języka wiary. Anioł mówi do Niej: "Duch Święty zstąpi na Ciebie i moc Najwyższego Cię zacieni".

Maryja prowadzi dialog z Archaniołem, rozmawia w tym języku i staje się świadkiem tajemnicy wcielenia Syna Bożego. Maryja znała język wiary i czuwała z Apostołami w wieczerniku przed zesłaniem obiecanego Ducha. Język Zesłania Ducha Świętego słyszany był jako szum wichru. Język ten przybrał postać języków ognia na głowach uczniów. Język ten zaczęli rozumieć i Partowie, i Medowie, i Elamici. Zaczęły rozumieć go różne narody. Tysiąc lat temu język ten dotarł do Polski, do Polan mieszkających nad Wisłą i Odrą. Polacy też poznali ten język. Nie dziwmy się, że Polacy są tak blisko Maryi. Od Niej uczą się języka wiary.

W jakim języku odpowiedzieć na pytanie ojca: dlaczego syn Janusz ginie w Wielką Sobotę pod kołami samochodu, gdy wracał z kościoła do domu? W jakim języku przemówić do dziewczyny, która w szpitalu błaga kapłana: "ratuj mnie, księże, ja chcę żyć, jestem młoda, a umieram" Jak odpowiedzieć dziecku choremu na raka, które pyta: dlaczego to ja jestem chory, dlaczego ja?

Sięgam do Ewangelii i stawiam podobne pytania: dlaczego Herod żyje, a Jan Chrzciciel umiera? Dlaczego Barabasz żyje, a Jezusa skazują na śmierć? Duchu Święty, naucz nas języka wiary, który rozumiała Matka Boża stojąca pod krzyżem.

Język przebaczenia

Duch Święty przemawia językiem przebaczenia. Trudna jest mowa przebaczenia i przez wielu niezrozumiała. Kto jej nie zna, ten wprowadza rozdwojenie, dąży do zemsty, prowadzi po sądach. Życie z takim człowiekiem jest nie do zniesienia. Słuchajcie dobrze, co mówi Jezus: "Weźmijcie Ducha Świętego! Którym odpuścicie grzechy, są im odpuszczone..." (J 20,23). By przebaczenie stało się prawdą życia, należy wziąć Ducha Świętego.

Językiem przebaczenia przemówił ojciec do syna marnotrawnego i przyjął go powracającego ze skruchą. Językiem przebaczenia przemówił Jezus do Łotra na krzyżu: "Dziś ze Mną będziesz w raju". Potem prosił Ojca za swymi oprawcami: "Ojcze, odpuść im, bo nie wiedzą, co czynią". Język Ducha Świętego jest mową przebaczenia. Jezus w tym języku ułożył modlitwę, w której prosimy: "Odpuść nam nasze winy jako i my odpuszczamy naszym winowajcom".

Mową taką przemówił Jan Paweł II - 13 maja na Placu św. Piotra, podczas postrzału - kiedy wybaczył Ali Akcy. Taki był język i mowa Episkopatu Polski w 1965 roku, gdy napisali do Niemców "przebaczamy i prosimy o przebaczenie". Wywołało to ogromną burzę i sprzeciw prasy, telewizji, nawet osób wierzących. To jest uniwersytet Ducha Świętego. Ten język jest nam zadany: "Weźmijcie Ducha Świętego".

Język jedności

Duch Święty uczy języka jedności. W Księdze Rodzaju autor opisał budowę wieży Babel. Ludzie budowali wieżę, która miała sięgnąć nieba i świadczyć o ich wielkości. Poróżnili się, rozeszli się na wszystkie strony świata i stracili wspólny język.

Dzień Zesłania Ducha Świętego jest świętem jedności. W tym dniu ludzie pochodzący z różnych narodów, ras i kultur rozumieją mowę jedności, mowę Ducha Świętego. Z mową jedności Jan Paweł II zwrócił się do Patriarchy Moskwy. Patriarcha nie znał tej mowy. On znał język polityka, interesów wyznaniowych. On nie znał wspólnego języka wiary. Z mową jedności zwrócił się Jan Paweł II do patriarchy Rumunii Teoktysta. Spotkali się na modlitwie. Po raz pierwszy przekroczono próg nadziei na braterskie współżycie dwóch kościołów.

Przyjdź Duchu Święty i napełnij nasze serca językiem wiary, przebaczenia i jedności.