Męczennik z Mauthausen

W roku 1926, jako 27-letni mężczyzna poprosił o przyjęcie do nowicjatu Misjonarzy Świętej Rodziny w Górce Klasztornej. Pierwszą profesję zakonną złożył w dniu ósmego września 1927 roku. Studia filozoficzno-teologiczne ukończył pomyślnie i trzynastego czerwca 1932 roku w Poznaniu przyjął święcenia kapłańskie z rąk Ks. Kardynała Augusta Hlonda w katedrze poznańskiej. Jako kapłan pracował na różnych placówkach w kraju. Był profesorem i prefektem w kolegium wieluńskim. Prowadził wykłady z języka łacińskiego. W kościele przy klasztorze w Wieluniu wykazał się jako gorliwy duszpasterz, przesiadując wiele godzin w konfesjonale, wygłaszając wiele kazań i szerząc nabożeństwo do Matki Najświętszej Pocieszycielki strapionych. W roku 1935 przełożeni powierzyli ks. Kałasowi posługę mistrza nowicjatu w Sanktuarium Maryjnym w Górce Klasztornej. W roku 1938 wyjechał do Francji, gdzie podjął pracę duszpasterską w ramach Polskiej Misji Katolickiej wśród rodaków. We Francji zastała go okupacja hitlerowska. W roku 1940 ks. Kałas został kapelanem obozu byłych kombatantów w Livron par Caylus. Jako duszpasterz pracował w schronisku w Alvignac, potem w Montlucon, aż wreszcie podjął pracę duszpasterską w jednym z największych ośrodków polskich w środkowej Francji, w Rossieres.

Ofiara doskonała

Gestapo aresztowało księdza Kałasa jako kuriera organizacji "Visigoths-Lorraine" za kolportowanie broszury prymasa Hlonda - Le Defi, demaskującej zbrodnie hitlerowskie w Polsce. Udzielał też sakramentów świętych konającym więźniom, co było zabronione w obozie. Najpierw został osadzony w więzieniu Bourges i Compiegne, a później wywieziony do obozu w Mauthausen. Przybył tam z grupą 987 francuskich więźniów politycznych w dniu 22 kwietnia 1943 roku. Jako francuski więzień polityczny otrzymał numer 28 187.

W czasie okupacji we Francji, a szczególnie w obozie w Mauthausen myślał o śmierci, do której starał się być dobrze przygotowany. Pracując wśród Polaków ewakuowanych ze strefy okupacyjnej, napisał w liście 24 marca 1941 roku do Ojca Generała do Grave w Holandii: "Jestem wdzięczny Panu Bogu za wszystko. Ukochany Bóg jest tak dobry i zawsze łaskawy! (...). Tylko Pan Bóg wie, co nas tutaj jeszcze czeka, zawsze wierzymy jednak w Boską sprawiedliwość (...). Do zobaczenia z Bożą pomocą".

Ksiądz Edmund Kałas MSF został zamordowany w Mauthausen. Złożył ofiarę ze swego życia w obronie wiary, posłuszeństwa, wierności Kościołowi i Zgromadzeniu Misjonarzy Świętej Rodziny. Był gorliwym kapłanem do ostatnich chwil życia, zawsze gotowym do niesienia pomocy innym, w obozie śmierci z narażeniem życia pomagał współwięźniom. Ideałom zakonnym pozostał wierny do końca swojego życia.

Za cenę życia

Przeżył zaledwie 44 lata. Już w dzieciństwie starał się budować zasady swojego życia na Ewangelii i na nauce Kościoła. Realizował swoje powołanie zakonne-misjonarskie na fundamencie wiary i miłości do Boga i Jego Matki Maryi. W godzinie najtrudniejszych doświadczeń wyróżniał się szczególnie wyostrzoną świadomością swej drogi powołania i swego przeznaczenia. Dlatego pozostał wierny do końca, także za cenę życia. Jakby sam dążył do męczeństwa.

Nasze starania o beatyfikację Sługi Bożego Księdza Edmunda Kałasa w drugiej grupie Męczenników II wojny światowej zostały oficjalnie zainicjowane siedemnastego września 2003 roku w Warszawie przez J.E. Księdza Biskupa Jana Bernarda Szlagę z Pelplina, który kieruje całym przedsięwzięciem.

Ksiądz biskup Jan Szlaga, który przewodniczył Eucharystii, na zakończenie sympozjum w homilii powiedział: - Chcemy, żeby dzięki naszej pracy, zwieńczonej wyniesieniem naszych bohaterów do chwały ołtarzy, stała się dziejowa sprawiedliwość i zwyciężyła Boża Mądrość w tych, których świat odrzucił, sponiewierał, wdeptał w ziemię.

Ta myśl, jako motto, ma przyświecać wszelkim staraniom i modlitwie całego Kościoła o beatyfikację Męczenników.