Wielbić jak Dawid

Najpierw był zakonnik, kapucyn - misjonarz na Ukrainie, który namówił Poldka Twardowskiego na prawdziwą misję ewangelizacyjną. Poszli na Stary Rynek, Poldek zaczął grać na gitarze jakieś religijne przeboje, a kapucyn krzyczał: "Trzy minuty dla Pana Boga!". Taka ewangelizacja jest najtrudniejsza - oczywiste wystawienie się na pośmiewisko. Później wystawiali się już ze znajomymi i całymi rodzinami z dziećmi, dając świadectwo Bożej miłości. Muzycy mają to do siebie, że nie wyobrażają sobie życia bez grania, dlatego wspólne pogrywanie musiało się skończyć nadaniem sobie nazwy: najpierw "Sekret", a później "Brama". Ale skończyło się granie na ulicach, a zaczęło po parafiach i na imprezach religijnych. Czegoś brakowało. Ewangelizacji?

Wielbienie

Wspomina Poldek Twardowski, główny twórca: "Pytałem Pana Boga, dlaczego daje mi takie pragnienia muzyczne i zobaczyłem, że chodzi o to jedno: aby skupić się na uwielbieniu Boga. On dał mi wielkie pragnienie, żeby uwielbiać Go i to publicznie." Chcąc odpowiedzieć na to wezwanie, zaprosił znajomych muzyków z Poznania do wspólnego wielbienia - wszystkich ludzi, bez względu na przynależność wspólnotową czy towarzyską, a nawet wyznaniową. "Jedynym sensem tego przedsięwzięcia jest uwielbienie Boga dla Niego samego: że jest, że wszystko od Niego mam. Wielbienie jest czymś więcej niż dziękczynienie". Forma wyrazu jest w tym przypadku także dana od Boga: to talent muzyczny. Muzyk najlepiej potrafi wielbić dźwiękami.

Muzyka

- Najlepszą formą relacji z Panem Bogiem dla mnie jest muzyka - mając takie doświadczenie, Poldek zaczął zapraszać innych muzyków z ulicy, nie zwracając nawet zbytniej uwagi na to, czy ktoś jest zaangażowany religijnie. Prawie każdy zapytany zgadzał się. - Chcemy dać Panu Bogu dziesięcinę w naturze - przez muzykę. Zbieramy się, aby bez pieniędzy zagrać dla Niego - mówi Poldek.

Podczas wielbienia na ulicach można usłyszeć różną muzykę, bo na jej wykonanie składają się różne osobowości muzyczne: jazzowo-bluesowo-rockowo-regae. Brzmią gitary akustyczne, elektryczne, basowe, saksofony, klawisze, skrzypce, flet, instrumenty perkusyjne i kilkunastoosobowy chór z solistami.

Ekumenizm

Od początku było jasne, że wielbić Boga i oddawać cześć Chrystusowi może każdy chrześcijanin, nic więc dziwnego, że w grupie muzyków najbardziej zaangażowanych stale gra baptysta, a śpiewa luteranka, bierze udział Mate.o. - Przy uwielbieniu nie dotykamy trudnych tematów, które mogą dzielić teologicznie. Chcemy chwalić Pana jak brat z bratem, ramię przy ramieniu - mówi Poldek Twardowski. - Pan Bóg dał mi kiedyś wielkie pragnienie, aż do łez, takiego wspólnego grania. Gorąco się o to modliłem, a teraz oglądam owoce. Chcę wielbić Boga jak Dawid, który ośmieszył się przed swoją żoną, tańcząc publicznie przed Arką.