Śmiertelny zator

Najczęstszymi objawami udaru mózgu są: osłabienie albo drętwienie kończyn po jednej stronie ciała, zaburzenia w rozumieniu mowy lub niemożność wypowiadania słów, zaburzenia widzenia, nagłe, bardzo silne zawroty głowy, często połączone z zaburzeniami połykania, zaburzeniami mówienia lub osłabieniem kończyn. Udar często określany jest jako wylew krwi do mózgu, tymczasem w większości przypadków przyczyną choroby jest niedokrwienie, czyli zamknięcie naczynia krwionośnego doprowadzającego krew do mózgu. Chorobie sprzyjają zaburzenia krążenia mózgowego, miażdżyca naczyń doprowadzających krew do mózgu, w wyniku której dochodzi do wytworzenia się skrzepu w naczyniu, nadciśnienie tętnicze, palenie papierosów, choroby serca, nadużywanie alkoholu, cukrzyca, zaburzenia przemiany tłuszczu, otyłość, brak ruchu. Prawidłowe leczenie nadciśnienia i zmniejszenie otyłości obniża ryzyko udaru aż o 30-40 procent. O udarze mózgu mówi się, jeżeli objawy świadczące o uszkodzeniu mózgu trwają powyżej 24 godzin. Objawy trwające krócej traktować należy jako stany "ostrzegawcze" (świadczą o przemijającym niedokrwieniu mózgu). Natychmiastowe zgłoszenie się chorego do lekarza może uchronić przed śmiercią lub kalectwem. Bardzo często zdarzają się nawroty. Po pierwszym udarze należy więc zastosować odpowiednie leczenie, aby zapobiec powtórnemu wystąpieniu choroby.

Zdaniem naukowców, ryzyko udaru zmniejszają nawet małe dawki aspiryny - zwłaszcza u tych, którzy przeszli już jeden udar. Dr Janet Wilterdink, neurolog ze Szkoły Medycznej Uniwersytetu Brown (Rhode Island) uważa, że suma różnych właściwości aspiryny może powodować, że działa ona ochronnie w przypadku udarów wywołanych blokadą tętnic. Są to m.in. zdolność obniżania krzepliwości krwi, co poprawia krążenie krwi w mózgu, właściwości przeciwzapalne i zdolność zmniejszania uszkodzeń tkanek, wywołanych działaniem wolnych rodników. Specjaliści ostrzegają jednak, że jedzenie dużych ilości aspiryny (ponad 15 tabletek tygodniowo) zwiększa ryzyko udaru spowodowanego pęknięciami tętnic.

Udar jest zazwyczaj chorobą osób starszych. W wieku 45-55 lat na udar zapada 1 osoba na 1000, w wieku 65-75 lat już 100 osób na 1000, w wieku powyżej 85 lat na udar zapada co 30. osoba. Wczesne zastosowanie odpowiedniej terapii ratuje życie wielu osobom i może uchronić przed inwalidztwem. Udar mózgu nazywa się coraz częściej "atakiem mózgu", co sugeruje, że leczenie należy podjąć natychmiast. Jeżeli pacjent lub jego rodzina zauważą pierwsze objawy choroby, chory powinien być jak najszybciej skierowany do szpitala.