Logo Przewdonik Katolicki

Kiedy dziecko może być dopuszczone do przyjmowania Komunii św?

ks. Benedykt Glinkowski
Fot.

W realiach polskich kwestia I Komunii Świętej jest niekiedy przyczyną napięć między rodzicami, zatroskanymi o rozbudowaną zewnętrzną oprawę tej uroczystości, i duszpasterzami, którzy starają się zwracać szczególną uwagę na dobre wewnętrzne przygotowanie dziecka na spotkanie z Chrystusem w Eucharystii. Wyrazem troski o właściwe przygotowanie dziecka do tego szczególnego, indywidualnego...

W realiach polskich kwestia I Komunii Świętej jest niekiedy przyczyną napięć między rodzicami, zatroskanymi o rozbudowaną zewnętrzną oprawę tej uroczystości, i duszpasterzami, którzy starają się zwracać szczególną uwagę na dobre wewnętrzne przygotowanie dziecka na spotkanie z Chrystusem w Eucharystii. Wyrazem troski o właściwe przygotowanie dziecka do tego szczególnego, indywidualnego spotkania jest m.in. wiek dziecka dopuszczanego do I Komunii Świętej. Zasadniczo uroczystość ta ma miejsce na zakończenie II klasy szkoły podstawowej, a w niektórych parafiach nawet trzeciej. Tylko nieliczne parafie decydują się na tzw. „wczesną Komunię Świętą”, kiedy to dziecko, najczęściej w niewielkiej grupie, przygotowywane jest do przyjęcia Pana Jezusa w młodszym wieku. Powszechne prawo kościelne pozwala dopuszczać dzieci do Komunii Świętej, gdy posiadają wystarczające rozeznanie i są dokładnie przygotowane, tak by stosownie do swojej możliwości rozumiały tajemnicę Chrystusa oraz mogły z wiarą i pobożnością przyjąć Ciało Chrystusa (kan. 913 §1 KPK).
Kościół wskazuje na rodziców bądź opiekunów oraz proboszcza jako na odpowiedzialnych za właściwe przygotowanie kandydata do I Komunii Świętej poprzedzonej spowiedzią sakramentalną. Proboszcz ma ponadto obowiązek czuwać nad tym, by do Stołu Pańskiego nie dopuszczać dzieci, które, jego zdaniem, nie są wystarczająco przygotowane lub nie osiągnęły jeszcze używania rozumu (por. kan. 914 KPK). Jest tradycją Kościoła łacińskiego, że dopuszcza do Komunii sakramentalnej dzieci, które mają używanie rozumu. Domniemywa Świętej, że następuje to wraz z ukończeniem siódmego roku życia (por. kan. 97 §2 KPK).
Akceptuje się jednak pewną szczególną sytuację, kiedy poziom stawianych wymagań obniża się w sposób maksymalny. Jest to niebezpieczeństwo śmierci dziecka. W takim przypadku wystarczy, że kandydat do przyjęcia I Komunii Świętej potrafi odróżnić Ciało Chrystusa od zwykłego chleba i może z szacunkiem przyjąć Eucharystię (por. kan. 913 §2 KPK).
Rozsądek podpowiada, że poziom wymagań stawianych dzieciom przygotowującym się do I Komunii Świętej powinien być dostosowany do poziomu intelektualnego dziecka i środowiska, w jakim to dziecko jest wychowywane. Jako minimum wystarczające w niebezpieczeństwie śmierci jest umiejętność odróżnienia Chleba eucharystycznego od chleba będącego codziennym pokarmem człowieka. Przygotowujący do przyjęcia I Komunii św. powinni stawiać możliwie wysokie wymagania, ale także zdawać sobie sprawę z tego, że mogą je w szczególnych przypadkach odpowiednio obniżać, aż do wskazanego wcześniej minimum.
Proboszcz, do którego należy ostateczna decyzja o dopuszczeniu lub nie dziecka do I Komunii Świętej w jego parafii, powinien skrupulatnie rozważyć m.in.: stan wiedzy dziecka, okoliczności, jakie wpłynęły na jego przygotowanie, skutki społeczne wyrażonej zgody lub ewentualnej odmowy. Trudno wyobrazić sobie, aby tenże proboszcz nie kierował się roztropnością duszpasterską i chrześcijańskim miłosierdziem, jakie zawsze powinny towarzyszyć jego decyzjom.

Komentarze

Zostaw wiadomość

 Security code

Komentarze - Facebook

Ta strona używa cookies. Korzystając ze strony, wyrażasz zgodę na używanie cookies, zgodnie z aktualnymi ustawieniami przeglądarki