Zadania szafarza nadzwyczajnego Komunii św. i konieczność bezpośredniego przygotowania się do tej posługi

Zadania nadzwyczajnego szafarza Komunii św. są dwojakie: – pomoc w rozdawaniu Komunii św., gdy przystępuje do niej większa liczba wiernych, a brak jest zwyczajnych szafarzy, albo gdy ich inne ministeria stanowią doraźną przeszkodę, czy też stan zdrowia lub podeszły wiek utrudnia im udzielanie Komunii św.; – pomoc w zanoszeniu Komunii św. chorym i niepełnosprawnym.

Warto w tym miejscu zaznaczyć, że w przypadku archidiecezji Poznańskiej, to intencją Prawodawcy było przede wszystkim umożliwienie przyjmowania częstej Komunii św. osobom chorym i niepełnosprawnym. Kapłani odwiedzają ich zasadniczo przy okazji I piątku miesiąca. Wiedząc, że jest wielu chorych przyzwyczajonych do częstej Komunii św., a zarazem zdając sobie sprawę z różnorakich zadań duchownych pracujących w parafiach, postanowiono zadośćuczynić tym potrzebom, korzystając z posługi szafarzy nadzwyczajnych. Zanoszą oni chorym i niepełnosprawnym Komunię św. każdej niedzieli i w dni świąteczne, starając się, by chory mógł przyjąć Chrystusa pod koniec lub tuż po wysłuchanej przez radio czy obejrzanej w telewizji Mszy św. Praktyka ta znajduje dużą aprobatę u wzmocnionych Ciałem Chrystusa i przeżywających swoje cierpienie w łączności z Nim chorych.

W uzupełnieniu chciałbym dodać jeszcze kilka słów na temat bezpośredniego przygotowania szafarza nadzwyczajnego do pełnienia tej funkcji.

Swoją liturgiczną funkcję wykonuje on w następujący sposób: podczas Baranku Boży podchodzi do ołtarza i klęka na oba kolana obok celebransa (o ile ze względów przestrzennych byłoby to niewygodne lub niemożliwe, może uklęknąć z tyłu lub z przodu ołtarza). Kapłan po przyjęciu Ciała i Krwi Pańskiej udziela Komunii św. szafarzowi nadzwyczajnemu. Byłoby wskazane (jeśli nic nie stoi na przeszkodzie), by udzielił Jej pod obiema postaciami. Następnie kapłan podaje naczynie z postaciami konsekrowanymi i wspólnie rozdają Komunię św.

Przed zaniesieniem Komunii św. do domu chorego, szafarz nadzwyczajny powinien najpierw złożyć w domu chorego tzw. wizytę przygotowawczą, podczas której ustali dzień, godzinę i przebieg odwiedzin z Najświętszym Sakramentem oraz oczywiście kwestie związane z odpowiednim przygotowaniem duchowym chorego i wnętrza jego mieszkania. Kolejne wizyty z Komunią św. wystarczy poprzedzić informacją telefoniczną o dniu i godzinie przyjścia. Kiedy szafarz nadzwyczajny zanosi Komunię św. do domu chorego, swoją posługę pełni w ubraniu cywilnym, ale odświętnym i poważnym. Należałoby się domyślać, że chodzi tu o stosowny garnitur.

Na koniec pragnę życzyć szafarzom nadzwyczajnym, by ich posługa była w sposób właściwy rozumiana i doceniana przez współbraci w wierze i posługiwaniu drugiemu człowiekowi.