Proszę sobie wyobrazić wielki samochód ciężarowy, na przykład tira, jednego z takich większych, które rozjeżdżają nasz kraj. I ten tir parkuje na rynku niewielkiego miasteczka. Takiego wielkości Pobiedzisk, których w Polsce jest najwięcej. Otwierają się drzwi, nie do kabiny kierowcy, lecz do przyczepy, wysuwają się zamontowane specjalnie w tym celu schodki i oto można wejść do środka – który wygląda niespodziewanie. Na podłodze wykładzina, a na ścianach pokrytych tapetami, oświetlone ciepłym światłem wiszą obrazy Matejki, Gierymskiego, Malczewskiego, Nowosielskiego, Boznańskiej i tak dalej, i tak dalej, można by wymieniać cały szereg wybitnych postaci polskiej sztuki. Wiadomo, wiele by się w takim tirze nie zmieściło, ale kilkanaście na pewno. Wypożyczone w tym celu z muzeów narodowych, mogłyby podróżować po małych miasteczkach i zapraszać do obcowania ze sobą ludzi, którzy do miast mają daleka. A jeżeli już tam dotrą, to najczęściej do lekarza specjalisty a nie do galerii sztuki.
Wydaje się to niemożliwe. Pomysł abstrakcyjnie wydumany. A jednak do zrealizowania. Taka specjalna ciężarówka z muzealnie zaaranżowanym wnętrzem jeździ właśnie po Francji. Bezpłatną wystawę objazdową zorganizowało paryskie Musee d’Orsay z pomocą organizacji non-profit Art Explora, która ufundowała ciężarówkę. Ma ona nawet swoją nazwę: MuMo (Museum Mobile) i wcale nie jest pierwsza. Wcześniejsze jej wersje przewoziły eksponaty ze zbiorów Centrum Pompidou. Wnętrza zaprojektowano tak, żeby przypominały wizytę w prawdziwym muzeum, podłogi są drewniane, a ściany w karmazynowym kolorze, który uważa się za najlepsze tło do pokazywania sztuki XIX wieku. Sufit imituje szklane sklepienie prawdziwego Musee d’Orsay. Obrazów jest dwadzieścia. Ciężarówka ma docierać tam, gdzie nie ma możliwości pokazania dzieł sztuki w inny sposób, na przykład poprzez wypożyczenia. Bo nie ma warunków lokalowych i finansowych.
Można więc sobie śmiało wyobrazić takie MuMo jeżdżące po polskiej prowincji. Gest narodowej instytucji, której misją jest przechowywanie polskiej sztuki i jej udostępnianie. Co więcej: dbanie o to, by mogli nią cieszyć oko i ubogacać ducha wszyscy obywatele, bez względu na miejsce zamieszkania. By była dostępna, by przełamać elitaryzm. Badania są bezlitosne. Według nich mieszkańcy dużych miast przeznaczają na kulturę nawet o 60 proc. więcej pieniędzy niż ci z miast poniżej 20 tysięcy. Między innymi dlatego, że mają gdzie je wydawać, a to się przekłada na uczestnictwo w kulturze. Skoro muzea narodowe dysponują narodowymi dobrami kultury, to czy nie powinny zadbać o to, żeby korzystała z nich nie tylko warstwa uprzywilejowana? MuMo to na polskie warunki pomysł szalony, ale bardzo fajny.
Po stronie człowieka. Po stronie Ewangelii.
Wypróbuj za 1 zł przez miesiąc lub od razu zakup subskrypcję na rok i oszczędź pieniądze.









