Maksym Wyznawca, jeden z najwybitniejszych uczonych i mistyków VII wieku, przyszedł na świat w 580 r. w Konstantynopolu. Po śmierci rodziców znalazł się klasztorze. Sławę zyskał jako autor nauki o dwóch wolach w Chrystusie: boskiej i ludzkiej. W czasach, w których przyszło mu żyć, było to jednoznaczne z opozycją wobec monoteletyzmu, herezji głoszącej istnienie w osobie Chrystusa tylko jednej woli – boskiej. Wyznawali ją wówczas cesarze bizantyńscy, dla których monoteletyzm miał być ideą, wokół której chcieli zjednoczyć chrześcijan. Za wierność doktrynie, popieranie papieża Marcina I i zwalczanie monoteletyzmu przyszło mu zapłacić wysoką cenę. Obcięto mu prawą rękę i nos oraz wyrwano język. Tak okaleczonego wygnano na Kaukaz. Zmarł w Kolchidzie – w północnej Gruzji - 13 sierpnia 662 r. Pozostały po nim pisma doktrynalne, egzegetyczne, ascetyczne oraz listy.
.
Po stronie człowieka. Po stronie Ewangelii.
Wypróbuj za 1 zł przez miesiąc lub od razu zakup subskrypcję na rok i oszczędź pieniądze.
Artykuł pochodzi z numeru 38/2010
