Logo Przewdonik Katolicki

"Paszport" do nieba

Błażej Tobolski
Fot.

W rozważaniach przed modlitwą Anioł Pański w niedzielę 26 sierpnia Benedykt XVI przestrzegł przed traktowaniem praktyk religijnych jako źródła przywilejów i zabezpieczeń w osiągnięciu zbawienia, wskazując jednocześnie, że to naśladowanie Chrystusa i służba braciom stanowią warunek wejścia do nieba. Oto tekst papieskich rozważań. Drodzy bracia i siostry! Także dzisiejsza liturgia...

W rozważaniach przed modlitwą Anioł Pański w niedzielę 26 sierpnia Benedykt XVI przestrzegł przed traktowaniem praktyk religijnych jako źródła przywilejów i zabezpieczeń w osiągnięciu zbawienia, wskazując jednocześnie, że to naśladowanie Chrystusa i służba braciom stanowią warunek wejścia do nieba.

Oto tekst papieskich rozważań.

Drodzy bracia i siostry!
Także dzisiejsza liturgia przedstawia nam olśniewające, a zarazem wstrząsające słowa Chrystusa. W czasie Jego ostatniej podróży do Jerozolimy zapytano Go: „Panie, czy tylko nieliczni będą zbawieni?”. Jezus odpowiedział: „Usiłujcie wejść przez ciasną bramę, gdyż wielu powiadam wam będzie chciało wejść, a nie będą mogli” (Łk 13, 23-24). Co oznaczają te „ciasne drzwi”? Dlaczego wielu nie zdoła przez nie wejść? Czy może chodzi tu o przejście zarezerwowane tylko dla nielicznych wybranych? Istotnie ten sposób rozumowania rozmówców Jezusa, jak widać, jest ciągle aktualny: stale czyha na nas pokusa interpretowania praktyk religijnych jako źródła przywilejów czy zabezpieczenia. W rzeczywistości przesłanie Chrystusa jest zupełnie odwrotne: wszyscy mogą wejść do bram życia wiecznego, ale dla wszystkich drzwi są ciasne. Nie ma tu osób uprzywilejowanych. Wejście do życia wiecznego otwarte jest dla wszystkich, ale jest „ciasne”, ponieważ jest wymagające, domaga się zaangażowania, ofiarności i wyrzeczenia się własnego egoizmu.

Po raz kolejny, tak jak w poprzednie niedziele, Ewangelia zaprasza nas do zastanowienia się nad czekającą nas przyszłością, do której powinniśmy się przygotować w czasie naszej ziemskiej pielgrzymki. Zbawienie, którego Jezus dokonał przez swoją śmierć i zmartwychwstanie, jest powszechne. On jest jedynym Odkupicielem i wszystkich zaprasza na ucztę nieśmiertelnego życia. Niemniej stawia jeden i ten sam warunek: chodzi o wysiłek kroczenia za Chrystusem i naśladowania Go, biorąc na siebie, Jego wzorem, swój własny krzyż i ofiarując życie na służbę braciom. Zatem warunek wejścia do nieba jest jedyny i powszechny. W dniu ostatecznym, przypomina Jezus w Ewangelii, nie na podstawie domniemanych przywilejów będziemy osądzeni, ale na podstawie naszych uczynków. „Czyniący niesprawiedliwość” zostaną wykluczeni, podczas gdy zostaną przyjęci wszyscy ci, którzy czynili dobro i poszukiwali sprawiedliwości za cenę poświęceń. Nie wystarczy zatem deklarować się jako „przyjaciele” Chrystusa, przechwalając się fałszywymi zasługami: „Jedliśmy i piliśmy w Twojej obecności, gdy Ty nauczałeś na naszych placach” (Łk 13, 26). Prawdziwa przyjaźń z Jezusem wyraża się w sposobie życia: przez dobroć serca, pokorę, umiarkowanie, miłosierdzie, umiłowanie sprawiedliwości i prawdy oraz prawdziwe i szczere zaangażowanie na rzecz pokoju i pojednania. Można powiedzieć, że właśnie to jest „dowodem tożsamości”, który określa nas prawdziwymi przyjaciółmi z Jezusem, jest „paszportem”, który pozwala nam wejść do życia wiecznego.

Drodzy bracia i siostry, jeśli także i my chcemy wejść przez ciasne drzwi, powinniśmy starać się być małymi, tzn. mającymi serce pokorne tak jak Jezus, jak Maryja, Jego i nasza Matka. Ona jako pierwsza za Synem przeszła Drogę Krzyżową i została wzięta w chwale do nieba, co wspominaliśmy kilka dni temu. Lud chrześcijański wzywa Ją jako bramę niebios. Prośmy Ją, aby była przewodniczką w naszych codziennych wyborach na drodze, która prowadzi do „bramy do nieba”.

Komentarze

Zostaw wiadomość

 Security code

Komentarze - Facebook

Ta strona używa cookies. Korzystając ze strony, wyrażasz zgodę na używanie cookies, zgodnie z aktualnymi ustawieniami przeglądarki