Umrzeć nad brzegami Gangesu

Dla wyznawców hinduizmu Waranasi, usytuowane na zachodnim brzegu Gangesu w północnoindyjskim stanie Uttar Pradesz, to najświętsze z indyjskich miast. Każdy wierny powinien odwiedzić je przynajmniej raz w życiu. Hindusi wierzą, że wody świętej rzeki mają moc oczyszczania z grzechów, a śmierć nad jej brzegami zapewnia mokszę – wyzwolenie z kołowrotu wcieleń. Dlatego co roku ponad milion pielgrzymów z całych Indii przybywa do Waranasi, aby w świętej rzece zażywać oczyszczających kąpieli, kremować ciała zmarłych, składać ofiary w świątyni Wiśwanatha (Pana Świata, jedno z imion boga Śiwy), a w drogę powrotną zabrać gangesową wodę niezbędną w domowych rytuałach.

Centrum religijnego życia Benaresu stanowią ghaty – kamienne schody prowadzące do rzeki, ciągnące się wzdłuż całego miasta. Jednym z najbardziej znanych jest ghat Daśaśwamedha. Przez cały dzień panuje tam wielki ruch. Pod bambusowymi parasolami balwierze golą głowy pielgrzymów, w kolorowym tłumie kręcą się oferujący swe usługi kapłani, wróżbici i masażyści. Pomocnicy ghatia pilnują ubrań i dobytku tych, którzy właśnie zażywają kąpieli, a sprzedawcy kwietnych girland i glinianych kaganków zachwalają głośno swój towar. Spotkać tu można przemierzających Indie wędrownych ascetów, a zimą posłuchać melorecytacji indyjskich eposów: „Ramajany” i „Mahabharaty”.

Na kremacyjnym ghacie Manikarnika panuje natomiast atmosfera skupienia i żałoby. Rozpoznać go można z daleka po unoszącej się nad nim gęstej chmurze dymu.Tutaj wiecznie płonący ogień trawi stosy pogrzebowe zmarłych Hindusów. Wrzucenie prochów zmarłych do świętej rzeki przerywa koło samsary – cyklu życia i śmierci – i pozwala im wkroczyć do królestwa Śiwy.

Od zalanych słońcem ghatów odchodzą wąskie i zacienione uliczki, słynne gali. Zazwyczaj gwarne i ruchliwe zaułki tworzą labirynt, w którym łatwo sie zgubić. Warto jednak dać się ponieść niepowtarzalnemu urokowi miejsca...