Droga, która jednoczy

Prawie 200 osób wzięło udział w IV Pielgrzymce Osób Niepełnosprawnych do sanktuarium Nowych Męczenników w Bydgoszczy.

Podopieczni Warsztatów Terapii Zajęciowej, stowarzyszeń i organizacji wraz z opiekunami wyruszyli z kościoła garnizonowego. Na trasie, która liczyła 3,5 km, zaplanowano etap przebaczenia i pojednania, a przy hali „Łuczniczka” niepełnosprawni stworzyli z połączonych rąk krzyż dla Jana Pawła II.

Przed wyjściem na trasę każdy z uczestników przyniósł napisaną lub namalowaną intencję pielgrzymowania. – Te osoby modlą się za swoje rodziny i za samych siebie. Kiedy uda im się pokonać trudną drogę, czują smak zwycięstwa i wielkiej mocy. To dla nich przecież zmaganie się z własnymi słabościami fizycznymi – przyznaje Małgorzata Borszewska z Katolickiego Stowarzyszenia na rzecz Osób Specjalnej Troski im. św. Maksymiliana Kolbego.

Zdaniem ks. Janusza Tomczaka, niepełnosprawni – poprzez swoje wędrowanie i bezinteresowny trud – chcą innym dać świadectwo wiary, nadziei oraz radości. – Wędrowanie stało się dla nas tradycją. W tym roku chcemy również stworzyć „żywy krzyż” – połączyć ludzkie ręce oraz serca. To nasze świadectwo dla Pana Boga oraz znak dla Jana Pawła II. Niech wszyscy zobaczą, że dzięki niepełnosprawnym w Bydgoszczy dzieją się wielkie rzeczy – przyznaje diecezjalny duszpasterz osób niepełnosprawnych.

Wśród pątników znalazł się Przemysław Jasicki. – W pielgrzymce kroczę po raz drugi. Jest ona dla mnie czymś, co jednoczy wszystkich niepełnosprawnych – wyrazem solidarności, jedności i siły. Nie jesteśmy gorsi od innych. Wręcz przeciwnie, jesteśmy osobami, które potrafią pokazać, że mają moc, by dorównać osobom pełnosprawnym – przyznaje.

Niepełnosprawni spotykają się w kościele garnizonowym trzy razy w ciągu roku – na rekolekcjach wielkopostnych, podczas Dnia Godności Osób Niepełnosprawnych oraz w czasie pielgrzymki.